URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Τα χρώματα του άνδρα και… της γυναίκας!

της Ζαφείρως Αναστασίου

Τα χρώματα του άνδρα και… της γυναίκας!

Το άρθρο ανήκει αποκλειστικά στις φίλες µου Αντιγόνη και Φλωρεντία, µιας και ήταν δική τους έµπνευση, µια µέρα που ήµασταν πας το high way στο δρόµο προς … Λάρνακα ή Λευκωσία, εν θυµούµαι που εγυρίζαµεν… Πάντως η όλη συζήτηση ξεκίνησε µε τα χρώµατα των νυχιών…

Για να σας βάλω πιο καλά στο θέµα.. Έχετε δει ποτέ µια γυναίκα να παρεξηγείται και να νευριάζει γιατί, ενώ εσύ αγαπητέ µου βλέπεις πχ κόκκινο, εκείνη φκάλει σε πελλό επιµένοντας ότι ∆ΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟ αλλά «τριανταφυλλί!!!» Κάπως έτσι πάει και το άρθρο… Όταν ο άντρας βλέπει κόκκινο, η γυναίκα βλέπει: κόκκινο του αίµατος, του Βαλεντίνου – έρωτα, κόκκινο της Σαλαµινάκας, κόκκινο της Manchester United, κόκκινο της Liverpool, κόκκινο του κρασιού, κόκκινου του πάθους, κόκκινο του απαθούς, κόκκινο του ΑΚΕΛ, φραουλέ, κεραζί, καρπουζί, (και λοιπά κοκκινωπά φρουτοειδή) , κόκκινο του τριανταφύλλου, κόκκινο της κεανίτας, κόκκινο µήλο που έφαγε η Χιονάτη (γνωστό και ως Χιονατέ!), κόκκινο της φωτιάς, red velvet (red velvet cake), παπαρουνί (σαν την παπαρούνα µοιάζεις), cranberry.

Όταν ο άντρας βλέπει πράσινο, η γυναίκα βλέπει: λαχανί, µαρουλί, σελινί, λειβαδί, πράσινο του γάλακτος (ναι το έχω ακούσει!), πράσινο της Οµονοιάκας σιλάκας, πράσινο του χλωροτάπητα του ΓΣΠ όχι του Παπαδόπουλος, πράσινο του τριφυλλιού, τιρκουάζ, ξέβαθο, πιο ξέβαθο, το µεντί, το δυοσµιδί, πράσινο µπροκολέ, αθασί, apple green, ωκεανί, πράσινο του ιγκουάνα.
Όταν ο άντρας βλέπει µπλε, η γυναίκα βλέπει: γαλάζιο, θαλασσί (το θαλασσί της θάλασσας κι όλο το µπλε του χάρτη, I’m blue da ba di da ba da) µπλε του avatar, µπλε του φυγά, µπλε του πρόσφυγα, µπλε του ουρανού (ουρανί), µπλε του facebook, βαθιά γαλάζια θάλασσα, το πουκάµισο το θαλασσί, µπλε στρουµφάκι, blue cottage cheese, µπλε electric, baby blue, navy blue, παγονί, µπλε των λεωφορείων της ΟΣΕΑ, µπλε της Μυκόνου τα στενά (µοιράζεις χάδια και φιλιά), µπλε της πένας, µπλε του ζαφειριού (βλέπε δαχτυλίδι Kate Middleton), blue-berries!!!

Όταν ο άντρας βλέπει γκρι, η γυναίκα βλέπει: 50 αποχρώσεις του γκρι…, του σύννεφου, ελεφαντί, τσιµεντί, γκρίζες φόρµες του δηµοτικού.., σιλβερ, ποντικί.

Όταν ο άντρας βλέπει ροζ, η γυναίκα βλέπει: ροζ απαλό, ροζ της Barbie, φούξια, αίγια φούξια, σάπιο µήλο, ροζ της τσιχλόφουσκας, σοµόν, ροζ παλ (όπως λέµε Νέπαλ) , baby pink, ροζ φλαµίγκο!

Όταν ο άντρας βλέπει πορτοκαλί, η γυναίκα βλέπει: πορτοκαλί του πορτοκαλιού, πορτοκαλί του µανταρινιού, πορτοκαλί του ΑΠΟΕΛ, πορτοκαλί φώτα τροχαίας, καροτί, πορτοκαλί της lucozade, ροδακινί, µελισσί, κοραλί, salmon, παπάγια.

Όταν ο άντρας βλέπει κίτρινο, η γυναίκα βλέπει: καναρινί (του tweety), ανοιχτό, του ήλιου, απαλό, φωσφοριζέ του highlatation…, κίτρινο άστρο φωτεινό που χρωµατίζουν τα µωρά.., χαµοµηλέ, ανανί, µουσταρδί, λεµονί, χρυσοκίτρινο, καλαµποκί, ηλιοτρόπιο, µπανανί!

Όταν ο άντρας βλέπει λιλά, η γυναίκα βλέπει: σένιορ λιλά, µωβ, λιλοµπλέ, λεβαντί, µελιτζανί (γνωστό και ως βαζανί), βιολεττί, αµέθυστος, πασχαλί, δαµασκηνί!!

Όταν ο άντρας βλέπει µαύρο, η γυναίκα βλέπει: µαύρο τζαι σκοτεινό, µαύρο τζαι γέριµο, black & white στην Αγία Νάπα, black του Mr Brown, black του pokka, µαύρο κρουσµένο, καρβουνί, µαύρο το ρασί (βλέπε ράσο πάτερ), τοστί (κρουσµένο τοστ), black pepper.

Όταν ο άντρας βλέπει καφέ, η γυναίκα βλέπει: σοκολατί, καφέ των δέντρων, καφέ της τουαλέτας, πακιστανί (έκατσα πολλή ώρα στον ήλιο..), κατσικί, χάλκινο, καφέ των brownies (θέλω brownies!!), καραµελί, brown sugar, µελί, φουντουκί, καµελό, κανελί.

Όταν ο άντρας βλέπει ξανθό, η γυναίκα βλέπει: ξανθό της Barbie, ξανθό της Τζούλια, Τζουλια Νόβα, ξανθό της Μενεγάκη, της Gigi Hadid,  ξανθό κρουσµένο, ξανθό Αριστοτέλους, gold.

Όταν ο άντρας βλέπει λευκό, η γυναίκα βλέπει: λευκό του πεζουνιού, λευκό νυφικό αγνότητας, λευκά τριαντάφυλλα, λευκό του i-phone, λευκό του νοσοκοµείου, άσπρο σαν βαµβάκι, ζαχαρί, χιόνι χιονάνθρωπος (Olaf, Frozen!).

ΥΣ. Πέρσι δε µε ενηµέρωσαν από την ΑΝΑ∆, ενώ όλες όσες γνώριζα είχαν ειδοποιηθεί. Παρόλο που είχα απογοητευτεί, αρχικά, ήρθε η εφηµερίδα και θυµήθηκα για άλλη µια φορά πως όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Φέτος, όταν τελικά ήρθε η ΑΝΑ∆, δεν χάρηκα ιδιαίτερα, γιατί ως Εκπαιδευτική Ψυχολόγος περίµενα να πάω σε κάποιο σχολείο και όχι σε Κέντρο Ηλικιωµένων. Όµως από την πρώτη κιόλας εβδοµάδα µου εκεί ένιωσα τόσο χαρούµενη, όσο λίγες φορές στη ζωή µου… Το άρθρο είναι αφιερωµένο σε όλους εκεί… Στην Κωνσταντίνα, τη Φωτεινή, τον Τότη, τον Κυριάκο, στις υπέροχες γιαγιούλες, στους κυρίους µας και όποιον άλλο µπαινοβγαίνει εκεί µέσα…