URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Students at Risk… no more. Η Νορβηγία στηρίζει τους φοιτητές που εξορίστηκαν

της Μαριάννας Λαζάρου

Students at Risk… no more. Η Νορβηγία στηρίζει τους φοιτητές που εξορίστηκαν

Είναι γεγονός ότι η κυβερνητική πολιτική της Νορβηγίας για το προσφυγικό δεν απέφυγε την κριτική για τα αμφίβολης ανθρωπιστικής ευαισθησίας μέτρα της. Οι μαζικές επαναπροωθήσεις προσφύγων σε πόλεις της Ρωσίας και οι αυστηρότερες διαδικασίες χορήγησης ασύλου προκάλεσαν έντονο σχολιασμό από τα διεθνή μέσα.

Ωστόσο, αυτήν την περίοδο στη Νορβηγία γίνεται προσπάθεια να θεσπιστεί ένα νέο πανευρωπαϊκό πρόγραμμα, που θα στηρίζει έμπρακτα την ελευθερία της έκφρασης και την ειρηνική πολιτική κινητοποίηση των φοιτητών ανά τον κόσμο. Πρόκειται για το πρόγραμμα Students at Risk, το οποίο επιτρέπει σε φοιτητές και φοιτήτριες που διώκονται στη χώρα τους λόγω της ακτιβιστικής τους δράσης, να συνεχίσουν με κρατική δαπάνη τις σπουδές τους σε κάποιο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Νορβηγίας.

Το Students at Risk ξεκίνησε πιλοτικά το 2012 από φοιτητικούς οργανισμούς της χώρας και σε συνεργασία με το Υπουργείο Εξωτερικών της Νορβηγίας. Μέχρι σήμερα 16 φοιτητές που αναγκάστηκαν από το απολυταρχικό καθεστώτος της πατρίδας τους, να εγκαταλείψουν το πανεπιστήμιο, έχουν γίνει δεκτοί σε ιδρύματα, όπως το Πανεπιστήμιο του Όσλο και το Oslo and Akersus University College. Με τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα, οι φοιτητές μπορούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, αλλά και να καταρτιστούν σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να αναπτύξουν ένα διεθνές δίκτυο. Ο στόχος είναι να αξιοποιήσουν αυτήν την εμπειρία, όταν επιστρέψουν στη χώρα τους, ώστε να συνεχίσουν τους αγώνες για κοινωνική πρόοδο και δημοκρατία.

Ο Sait Matty Jaw είναι ένας από τους φοιτητές που του δόθηκε η ευκαιρία να πάρει από το Πανεπιστήμιο του Μπέργκεν το πτυχίο, που του απαγόρευσε η κυβέρνηση της Γκάμπια. Ο ίδιος κινητοποιήθηκε ήδη από τα 12 του χρόνια και σήμερα είναι διάσημος για τη φεμινιστική του δράση, αφού έχει αγωνιστεί για την αύξηση της πολιτικής εκπροσώπησης των γυναικών στη χώρα του, αλλά και για την κατάργηση της κλειτοριδοτομής. Το αποτέλεσμα ήταν να φυλακιστεί 2 φορές από το καθεστώς, ενώ του αφαίρεσαν όλα τα περιουσιακά στοιχεία της οικογένειάς του.

Ο Dogan Celik, από την άλλη πλευρά, γεννήθηκε στη Σμύρνη και με το πρόγραμμα Students at Risk βρέθηκε στη Νορβηγία να κάνει το μεταπτυχιακό του στη δημόσια διοίκηση. Από το 2006 συμμετέχει σε κινητοποιήσεις υπέρ των δικαιωμάτων των Κούρδων που ζουν στην Τουρκία, αλλά “δεν έχουν πρόσβαση στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας, δεν έχουν επαρκή πολιτική εκπροσώπηση και καταπιέζονται μέσα στην ίδια τους την πατρίδα”. Το 2009 συνελήφθη και ξυλοκοπήθηκε από την αστυνομία, επειδή συμμετείχε σε διαδήλωση κατά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ενώ μέχρι και σήμερα εκκρεμεί η δικαστική απόφαση.

Η προφυλάκιση ή εξορία αποτελούν, άλλωστε, τις δύο πιο ισχυρές και συχνές απειλές που εξαπολύουν οι ολοκληρωτικές κυβερνήσεις για να φιμώσουν κάθε ομάδα πολιτών που αντιτίθεται στις επιταγές τους. Σύμφωνα με έκθεση του “Committee to protect journalists”, οι χώρες με τις περισσότερες συλλήψεις, με σκοπό τον αφανισμό της πολυφωνίας είναι η Ερυθραία, το Αζερμπαϊτζάν, η Αιθιοπία, το Βιετνάμ, η Ινδία, το Ιράν, η Κίνα και η Μιανμάρ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μέσα στους προσεχείς μήνες θα ληφθεί η τελική απόφαση σχετικά με το εάν το Students at Risk θα γίνει μόνιμο πρόγραμμα στη Νορβηγία. Για το λόγο αυτό, στην ιστοσελίδα διεξάγεται ηλεκτρονική συλλογή υπογραφών, όπου κάθε ένας ατομικά ή συλλογικά σαν οργανισμός μπορεί να δηλώσει την υποστήριξή του σε αυτήν την πρωτοβουλία, που ενδυναμώνει ανθρώπους με αποδεδειγμένη ανθρωπιστική δράση, ώστε να φέρουν μία θετική αλλαγή στις κοινωνίες από όπου κατάγονται.

Περισσότερα: https://studentsatrisk.eu/

Μαριάννα Λαζάρου είναι φοιτήτρια Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας.