URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Σιαιρετίσματα στην εξουσία

Επιμέλεια: Βέρα Κοσμά

Σιαιρετίσματα στην εξουσία

Το σατιρικό βιβλίο του Τάσου Τσαππαρέλλα «Σιαιρετίσµατα στην εξουσία», κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2015 συγκεντρώνοντας τις καλύτερες κριτικές. Ο γνωστός δηµοσιογράφος, που για 28 συνεχόµενα χρόνια εργαζόταν στη “Χαραυγή”, κατάγεται από το Φρέναρος και ζει µε την οικογένειά του στη Λεµεσό. Μετά την παρουσίαση του βιβλίου του στη Λεµεσό, την οποία υπηρέτησε για 15 χρόνια ως δηµοτικός σύµβουλος, δεν θα µπορούσε βέβαια να µην παρουσιάσει το βιβλίο του και στο χωριό του στα Κοκκινοχώρια, µε την παρουσία συγγενών, φίλων και αγαπηµένων προσώπων.

Η σάτιρα ήταν πάντοτε για τον ίδιο ένας τρόπος έκφρασης, ιδιαίτερα στην πολιτική, όπου τα πράγµατα προσφέρονται για το λογοτεχνικό …είδος! Επιλέγει να γράφει πολιτική σάτιρα µε κυπριακούς στίχους, θεωρώντας πως µέσω της παραδοσιακής τοπολαλιάς, µεταφέρονται ευκολότερα τα µηνύµατα στην κυπριακή κοινή γνώµη. «Εξάλλου η λαϊκή θυµοσοφία µπορεί να αποδώσει µε τον καλύτερο τρόπο και µε τις λιγότερες λέξεις, όλα όσα περνάνε από τη σκέψη µας. Σ’ αυτό τον «λόγο» µυήθηκα από τους γονείς µου Κυριάκο και Φλουρέντζα, οι οποίοι είχαν το χάρισµα, και έτσι κατάφερα την κάθε πίκρα, τον κάθε καηµό, την κάθε αδικία, την κάθε χαρά και γενικά το κάθε συναισθηµατικό έρισµα, µε τα λιγοστά τους γράµµατα, να το κάνουν κυπριακό στίχο», µας εξηγεί.

“Μια εικόνα αξίζει χίλιες λέξεις”, λέει µια γνωστή σε όλους µας έκφραση. Κάπως έτσι λειτουργεί για τον κύριο Τσαππαρέλλα η πολιτική σάτιρα. «Ένας σατιρικός στίχος µπορεί να αποδώσει τόσα όσα και µερικές δεκάδες άρθρα µαζί! Όπως και η σκιτσογραφία, έτσι και ο σατιρικός λόγος στοχεύουν ακριβώς στην κριτική της καθηµερινότητας, είτε αυτή είναι πολιτική, οικονοµική, κοινωνική, µε βασικό εργαλείο το γέλιο…! Ένα σκίτσο µπορεί να αποδώσει όσα και ένα πεζό κείµενο των µερικών σελίδων», µας λέει. «Όταν µάλιστα συνδυάζει τέχνη, σάτιρα, υπερβολή, αµφισβήτηση της εξουσίας και κριτική στα κακώς κείµενα της πολιτικής και της κοινωνίας, το αποτέλεσµα µπορεί να είναι εντυπωσιακό».

Η σάτιρα γενικά ήταν από τα αρχαία χρόνια ένας καλλιτεχνικός τρόπος έκφρασης, µέσω του οποίου ο συγγραφέας διατύπωνε µε σαρκασµό τις απόψεις και αντιλήψεις του για διάφορα ζητήµατα που απασχολούσαν την εκάστοτε κοινωνία. “Αυτός ο τρόπος ήταν πάντοτε πιο προσβάσιµος στην κοινή γνώµη, και τα µηνύµατα της σατιρικής λογοτεχνίας γενικότερα αφοµοιώνονταν πιο εύκολα από τους αναγνώστες ή ακροατές”, µας λέει.

Ο συγγραφέας επέλεξε να επικεντρωθεί στην προεκλογική εκστρατεία του 2013 και στη µετεκλογική περίοδο, θεωρώντας πως όσα διαδραµατίστηκαν προκαλούν από µόνα τους σάτιρα. «Ο σαρκασµός και αυτοσαρκασµός περικλείουν αλήθειες της καθηµερινότητας, που αν τις εκφράσεις µε πεζό λόγο κινδυνεύεις να παρεξηγηθείς… Αν αυτές τις αλήθειες όµως τις διατυπώσεις µε σατιρική διάθεση, γίνονται αποδεκτές και µάλιστα µε γέλιο. Ακόµα κι αυτοί οι ίδιοι, στους οποίους αναφέρεται η σάτιρα, το αποδέχονται και το …διασκεδάζουν! Ας θυµηθούµε τον «Επιθεωρητή» του Γκόγκολ, για παράδειγµα, ο οποίος µπροστά στα γέλια των θεατών, που παρακολουθούσαν την παράσταση, τους πέταξε κατάµουτρα: «Τι γελάτε; Για τα χάλια σας πρέπει να γελάτε!».