URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Πότε να κόψω οριστικά την πάνα – Από την Μαρία Ελευθερίου

Πότε να κόψω οριστικά την πάνα – Από την Μαρία Ελευθερίου

Ποια στ’αλήθεια είναι η κατάλληλη στιγμή για να αρχίσει κανείς να εκπαιδεύει το παιδί;

Η εκπαίδευση του παιδιού στην χρήση της τουαλέτας, είναι θέμα ωρίμανσης του νευρικού συστήματος. Τα περισσότερα παιδιά καταφέρνουν να ελέγχουν τους σφιγκτήρες μεταξύ 2-4 ετών.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η καλύτερη στιγμή να αρχίσει η εκπαίδευση της τουαλέτας είναι όταν το ίδιο τα παιδί φαίνεται έτοιμο και όχι μια συγκεκριμένη-προκαθορισμένη χρονική στιγμή.

Αν οι γονείς υιοθετήσουν μια ανεκτική στάση απέναντι στην απόκτηση ελέγχου των σφιγκτήρων τότε το παιδί από μόνο του θα πάρει πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση αυτή.  Συνήθως κατά την διάρκεια του 2ου ή του 3ου έτους της ζωής, τα περισσότερα παιδιά αρχίζουν πλέον μόνα τους να αναγνωρίζουν την αίσθηση της απέκκρισης.  Στην ηλικία αυτή μπορούν να εκφράσουν με κάποιες λέξεις τις βιολογικές τους ανάγκες.

Ξεκινάμε αποφασιστικά και δεν κάνουμε πισωγυρίσματα.

Τα πισωγυρίσματα δεν κάνουν καλό. Όταν το παιδί κάθεται για τσίσα του είμαστε εκεί να το επιβραβεύσουμε. Στο πρώτο ατύχημα που θα γίνει μέσα στην μέρα θα του πούμε « Δεν πειράζει αλλά την επόμενη φορά να είσαι προσεχτικό». Αυτό το λέμε πολύ σοβαρά. Όπως το επίτευγμα είναι μεγάλο, έτσι και το λάθος είναι σοβαρό.

Συχνά οι γονείς θεωρούν ως προσωπικό τους επίτευγμα το γεγονός ότι το παιδί τους έχει μάθει να χρησιμοποιεί την τουαλέτα. Πολλοί γονείς μπαίνουν σε μια κατάσταση ανταγωνισμού με άλλους γονείς ως προς το ποιού το παιδί έμαθε πρώτο να χρησιμοποιεί την τουαλέτα. Αν οι γονείς αντιμετωπίζουν το θέμα αυτό με υπερβολικό ζήλο και ασκούν πίεση πάνω στο παιδί, τότε αυτό αντιστέκεται. Μπορεί να αρνείται επίμονα να χρησιμοποιήσει το γιογιό ή την τουαλέτα, ουρλιάζοντας εξοργισμένο ή ακόμα να κρύβεται σε ανύποπτο χρόνο σε κάποια γωνιά του σπιτιού και να κάνει εκεί τις ανάγκες του. Αν ο γονιός το φορτώσει με ενοχές λέγοντάς του ότι είναι άτακτο ή χαρακτηρίζοντάς το ως «βρέφος» κ.λ.π τότε η αντιπαράθεση παίρνει μεγάλες διαστάσεις και οι διάφορες προσπάθειες καταλήγουν άκαρπες. Ουσιαστικά, πολλές φορές, από λανθασμένους χειρισμούς των γονιών προκύπτουν και διάφορα άλλα προβλήματα υγείας για το παιδί, όπως για παράδειγμα η χρόνια δυσκοιλιότητα.

Οι γονείς πρέπει να έχουν συνείδηση του ότι δεν υπάρχει ένας και μοναδικός ορθός τρόπος στην εκπαίδευση για τουαλέτα.  Κάθε παιδί χρειάζεται το δικό του χρονοδιάγραμμα. Αφήνουμε τις συμβουλές άλλων γονιών και τις συγκρίσεις και περιμένουμε να δείξει το δικό μας παιδί σημάδια ετοιμότητας. Τότε ξεκινούμε την εκπαίδευση, με πρόγραμμα, υπομονή και ηρεμία.