URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Ποιος είπε, πως δεν γίνονται θαύματα στις μέρες μας;

της Βέρας Κοσμά

Ποιος είπε, πως δεν γίνονται θαύματα στις μέρες μας;

Με το που λες να βγεις από το σπίτι σου τέλη Νοεµβρίου αρχές ∆εκεµβρίου ξέρεις ότι τα ψέµατα τελείωσαν, οι γιορτές έφθασαν. Αν και ο καιρός δεν βοηθά και η θερµοκρασία ξεπερνά τους 20 βαθµούς κελσίου, οι στολισµένες βεράντες και τα λαµπιόνια που αναβοσβήνουν σε κάθε σπίτι, σου υπενθυµίζουν ότι έρχονται Χριστούγεννα. Για να είµαι ειλικρινής, αναπολώ την εποχή που πίστευα στον Άγιο Βασίλη και περίµενα τα δώρα κάτω από το δέντρο. Τώρα, παρ’ όλο που ξέρω ότι θα βρω δέντρο και δώρα, το αίσθηµα δεν είναι το ίδιο. Καθώς περνούν τα χρόνια, κάθε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά περιµένω ένα θαύµα.

Καθώς πλησιάζουν οι µέρες των Χριστουγέννων µαζί µε το λεγόµενο «κρίστµας σπίριτ», αρχίζουν να αναπαράγονται µέσα στις συζητήσεις τα στερεότυπα για τον ψυχαναγκασµό των γιορτών, για την επιβεβληµένη χαρά και για το αίσθηµα τεχνητής αισιοδοξίας. Όλα αυτά µε κάνουν να επιζητώ ακόµη περισσότερο αυτό το θαύµα. Και παρ’όλο που µεγαλώνω και πολλές φορές χάνω την ελπίδα µου και άλλες τόσες γίνοµαι κυνική απέναντι σε κάθε είδος τρυφερότητας και ένδειξης αγάπης, οµολογώ ότι πιστεύω στη µαγεία και τα θαύµατα των Χριστουγέννων.

Κάθε χρόνο πιάνω τον εαυτό µου να γίνεται «κορόιδο» και να βλέπει ξανά και ξανά το «Love Actually», το «Holidays» ή ακόµα και παιδικά, όπως το «Scrooge» και το «A Christmas Carol». Όσο κι αν βυθίζοµαι στη θλίψη ή τη µελαγχολία, η ελπίδα για το «θαύµα των Χριστουγέννων» λειτουργεί σαν καµπανάκι για να µε συνεφέρνει. Είναι το «θαύµα» µου για όλο τον χρόνο και η υπενθύµιση ότι η µαγεία των Χριστουγέννων µπορεί να υπάρχει, τουλάχιστον µέσα µας, αν την αφήσουµε… Οι γιορτές είναι εδώ και είτε το θέλουµε είτε όχι, τα φωτάκια, τα αστεράκια, οι µπάλες µε τη χρυσόσκονη και τα χρώµατα που λαµπυρίζουν παντού γύρω µας, µας αναγκάζουν να σκεφτούµε, έστω και λίγο, ότι αυτό που θέλουµε και περιµένουµε θα έρθει.

Κι όµως συµβαίνουν, αρκεί να το πιστεύουµε! ∆εν µιλάµε για εντυπωσιακά και θαυµαστά γεγονότα, όπως η εµφάνιση του Ιησού ή της Παναγίας, ούτε για εικόνες που δακρύζουν, αλλά για εκείνα τα µικρά και καθηµερινά θαύµατα, που συµβαίνουν σε όλους µας. Μιλάµε για θαύµατα που µετατρέπουν το δάκρυ και την απελπισία σε χαµόγελα ελπίδας, τη µοναξιά σε συντροφικότητα και το χωρισµό σε αίσθηση ενότητας. Μιλάµε για θαύµατα που µας κάνουν να δακρύζουµε, αλλά από ευτυχία.

Μιλάµε για µια εγκυµοσύνη που περίµενες χρόνια, για την επιστροφή του «άσωτου υιού» από το εξωτερικό, για την επανασύνδεση µε τη φίλη σου, για την εύρεση εργασίας µετά από 8 µήνες ανεργίας, για τη δεύτερη ευκαιρία που µόλις σου δόθηκε.

Αυτά τα θαύµατα γίνονται καθ’ όλη τη χρονιά. Τα Χριστούγεννα, όµως µας δίνεται η ευκαιρία να τα αναλογιστούµε και να τα συνειδητοποιήσουµε. Μετά από όλα όσα περάσαµε αυτή τη χρονιά, τα καταφέραµε. Θα καθίσουµε στο τραπέζι για ακόµη µια φορά µαζί µε τα αγαπηµένα µας άτοµα, θα αγκαλιάσουµε και θα πιάσουµε από το χέρι όσους πραγµατικά νοιαζόµαστε. Τα Χριστούγεννα, δεν υπάρχει λόγος να είµαστε φανταχτεροί και χρωµατιστοί, για να νιώσουµε το πνεύµα των Χριστουγέννων. Αν όµως είµαστε ταπεινοί, θα δούµε τα θαύµατα που µας συνέβησαν το 2015 και θα µπορέσουµε να νιώσουµε ευγνωµοσύνη.

Το 2015 ήταν µια πραγµατικά πολύ καλή χρονιά και αυτό µε κάνει να περιµένω µε ανυποµονησία το 2016.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους και ευτυχισµένο το 2016.