URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Not another wise man – Περί των πολύγωνων καλάντων ο λόγος…

Not another wise man – Περί των πολύγωνων καλάντων ο λόγος…

Σας χαιρετώ! Και πάλι όπως βλέπετε στην τελευταία σελίδα µε βάλανε! Μου λένε πως είναι τάχα καλύτερα έτσι και ότι τα καλά µένουνε πάντα στο τέλος, αλλά εγώ δεν τους πιστεύω, αυτά τα Χριστούγεννα θα τους τρελάνω στα κάλαντα! 

∆ιανύουµε τις τελευταίες µέρες του 2013 και τις πιο όµορφες, τις πιο γιορτινές. Όλοι µας προσπαθούµε να αφήσουµε πίσω αυτό το γρουσούζικο ’13 και να κρατήσουµε µονάχα αυτές τις τελευταίες µέρες του, που λόγω εορτών µας κάνουν να νιώθουµε λίγο πιο αισιόδοξα για το ’14. Αφού µας έφαγαν τα λεφτά µε το έτσι θέλω και φάγαµε και µεις τα υπόλοιπα σε γάµους, βαφτίσια κλπ, πάµε να φάµε όσα µας έµειναν στα κάλαντα! Και σας ερωτώ: σκέφτηκε κανένας από εσάς τα κάλαντα; Μην κουράζεστε, θα απαντήσω εγώ. Κανείς δεν σκέφτηκε τα κάλαντα! Και δυστυχώς µας τα φάγανε τα κάλαντα!

Από τα µέσα ∆εκεµβρίου, όπου κάτσεις κι όπου σταθείς ακούς τρίγωνα…τετράγωνα, πολύγωνα κάλαντα. Έγινε µπίζινα το κάλαντο! Με τρίγωνα, µε τύµπανα, µε αυλούς, παράφωνα, πιο παράφωνα, χωρίς στίχο, µόνο µε στίχο-χωρίς µουσική, µαγνητοφωνηµένα, στα άϊ-φόουν (!), χωρίς καν τρίγωνα! Μικροί και µεγάλοι εξοπλίζονται κατάλληλα (µε ότι να ναι), βάζουν και κανένα σκουφάκι του Άη-Βασίλη ή έστω καπελάκι του Ολυµπιακού και αρχίζουν να βαράνε! Η πλάκα είναι µαζί µας, που όχι µόνο τους ακούµε, την πληρώνουµε κι από πάνω. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι, αν δεν δώσουµε κάτι, θα µας βγάλουν το όνοµα, θα µας πούνε τσιγκούνηδες και τα σχετικά.   Πόσο αµήχανη είναι εκείνη η στιγµή που βρίσκονται από πάνω σου και περιµένουν να τους δώσεις κάτι, ενώ εσύ δεν θες, γιατί θεωρείς ότι δεν το άξιζαν και ότι δεν τραγούδησαν και τόσο καλά για να αξίζουν τα λεφτά σου. Από την άλλη όµως, να θυµάσαι πάντα ότι η προσπάθεια µετρά(!). Γι’ αυτό, δε λέω να µην δώσουµε τίποτα και να κάνουµε σαν το θείο Σκρουντζ, απλά να µην γινόµαστε και κορόιδα! Όχι δηλαδή πως δεν είµαστε, αλλά όπως και να ‘χει, δώστε 50 λεπτά αντί 2 ευρώ. Και µην γελάτε, αύριο θα µε θυµηθείτε. Είναι σοβαρό αυτό που σας λέω! Πρόσκοποι, αεροπρόσκοποι, κατηχητικά, χορωδίες, σχολεία, ακαδηµίες, χριστιανοί, ιεχωβάδες, µουσουλµάνοι, ντόπιοι, αλλοδαποί, γονείς και παιδιά. Όλοι ξέρουν να τραγουδάνε τα κάλαντα!

Βέβαια, σκέφτοµαι ότι µπορεί να γίνοµαι και λίγο άδικος µε όλους αυτούς που απλά θέλουν να πούνε τα κάλαντα γιατί έτσι γουστάρουν, γιατί απλά όταν τραγουδούν τα κάλαντα νιώθουν και πάλι παιδιά. Αχ, τι ωραίο συναίσθηµα να νιώθεις και πάλι παιδί! Και τι στο καλό, µια φορά τον χρόνο που θα τα πουν, ας τους δώσουµε και κάτι! Γιατί και µεις, που είµαι σίγουρος ότι όλοι µας νιώθουµε παιδιά, θα θέλαµε κάτι, έστω ένα χαµόγελο, µια αγκαλιά, ένα φιλί, ένα ευρώ(!).

Εγώ πάντως σας το λέω, φέτος θα είµαι απ’ αυτούς που θα τα τραγουδούν τα κάλαντα και όχι µόνο να τα ακούν! Καλές γιορτές να έχετε και να τραγουδάτε τα κάλαντα άφοβα, όχι µόνο τα Χριστούγεννα αλλά όλο το χρόνο…..