URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι

Του Κωνσταντίνου Οδυσσέως

Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι

Όταν ήµουν µικρός, στα τέλη της δεκαετίας του 1960 κι αρχές της δεκαετίας του 1970, “πατριώτες” ήταν εκείνοι που ήθελαν την κατάργηση της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας.

Εκείνοι που έλεγαν ότι αυτό το κράτος δεν ανταποκρινόταν στο εθνικό µας όραµα, δηλαδή την Ένωση µε την Ελλάδα (άσχετα αν η Ελλάδα δεν ήθελε την Ένωση της µε την Κύπρο). “Πατριώτες” ήταν εκείνοι που αποκαλούσαν την σηµαία της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας “πατσιαούρι” και την κατέβαζαν από τους ιστούς, γιατί δεν ήθελαν να την βλέπουν στα µάτια τους.

Την εποχή που ο “πατριωτισµός” πουλιότανε µε τις κάσες στις λαϊκές αγορές της πολιτικής αγυρτείας, οι περισσότεροι αποκαλούσαν την Κυπριακή ∆ηµοκρατία “έκτρωµα” που µας επεβλήθη µε τις επάρατες συµφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου. Ο Μακάριος κι οι ηµέτεροί του από τη µια κι οι αντιµακαριακοί, ενωτικοί, γριβικοί και εοκαβητατζήδες από την άλλη, ντελάλιζαν “πατριωτισµό” µε κάθε ευκαιρία και κυρίως στα εθνικά µνηµόσυνα, αφού φρόντισαν, µε την ανικανότητα και την ανευθυνότητά τους, να σπείρουν ολόκληρη την Κύπρο µε τάφους νέων ανθρώπων, ώστε να έχουν κάθε σαββατοκύριακο µπόλικα µνηµόσυνα για να πουλάνε την άθλια υποκρισία τους εν είδει πατριωτισµού.

Όλοι αυτοί λοιπόν οι “πατριώτες” δεν έπαψαν ποτέ να διακηρύττουν την Ένωση, απλά οι αντιµακαριακοί ήθελαν την Ένωση σε στυλ “εδώ και τώρα” ενώ οι µακαριακοί (που επίσης διακήρυτταν την Ένωση ως το “ευκταίον”) θεωρούσαν ότι αυτή θα έλθει µε το πλήρωµα του χρόνου, κι ότι το “εφικτόν” ήταν να συνεχίζονται (στον αιώνα τον άπαντα) οι διακοινοτικές συνοµιλίες για επιστροφή των Τουρκοκυπρίων στην Κυπριακή ∆ηµοκρατία.

Όταν το όνειρο της Ένωσης θάφτηκε κάτω από τα αποκαϊδια της προδοσίας και της τουρκικής εισβολής του 1974 και µπήκε πια στο τραπέζι η λύση της οµοσπονδίας, όλοι εκείνοι που θεωρούσαν την Κυπριακή ∆ηµοκρατία “έκτρωµα” κι άλλοι που την θεωρούσαν προσωρινή λύση, έγιναν αίφνης οι πιο φανατικοί οπαδοί της. Έτρεξαν στους σκουπιδότοπους, βρήκαν τη σηµαία της, που την έσκισαν κι αφού την µπάλωσαν µε ράµατα, την ανακήρυξαν σηµαία της καρδιάς τους. Έγιναν οι φανατικότεροι µαχητές για τη διαφύλαξη της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας ως κόρης οφθαλµού!

Ωστόσο η Κυπριακή ∆ηµοκρατία, που ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται, έχει ένα συγκεκριµένο Σύνταγµα, το οποίο, όποιος ενδιαφέρεται, µπορεί να διαβάσει εδώ: (www.cylaw.org/nomoi/enop/non-ind/syntagma/full.html). Αυτό λοιπόν το Σύνταγµα διαλαµβάνει στα θεµελιώδη του άρθρα ότι αυτή η χώρα έχει Τουρκοκύπριο αντιπρόεδρο, µε δικαίωµα βέτο, διαθέτει συγκεκριµένο αριθµό Τουρκοκυπρίων Υπουργών και Βουλευτών καθώς και ποσόστωση 70 – 30 στις κρατικές υπηρεσίες και στα σώµατα ασφαλείας. Η Συνθήκη Εγγυήσεως ορίζει Ελλάδα, Τουρκία και Ηνωµένο Βασίλειο ως εγγυήτριες δυνάµεις και τους παρέχει συλλογικό ή µονοµερές δικαίωµα επέµβασης.

Αυτή την Κυπριακή ∆ηµοκρατία υπερασπίζονται; Όχι φυσικά. Λένε ψέµατα, διότι το πανηγύρι του ψευδοπατριωτισµού δεν έχει τελειώσει, συνεχίζεται και συνεπώς οι πανηγυριώτες, µικροπωλητές έχουν ακόµη πελατεία, στην οποία θα πουλήσουν τα φύκια τους για µεταξωτές κορδέλες. Αυτό που υπερασπίζονται είναι το προσωρινό στάτους κβο της τουρκικής κατοχής, που συνεπάγεται τη συντήρηση της ντε φάκτο διχοτόµησης. Στην πραγµατικότητα δεν έχουν κανένα πρόβληµα αν η διχοτόµηση µονιµοποιηθεί και επισηµοποιηθεί. Έτσι κι αλλιώς προτιµούν τη διχοτόµηση από το να έχουµε ένα κοινό κράτος µε τους Τουρκοκύπριους. Το ίδιο ήθελαν και πριν από το 1974 κι η εισβολή, που µοίρασε την Κύπρο στα δύο, τους ήρθε γάντι.

Αυτή είναι η αλήθεια κι όσα λένε δεν είναι τίποτε παρά αισχρά ψέµατα. Αισχρά, διότι, µε αναλγησία δολοφόνου, έπαιξαν για δεκαετίες ολόκληρες µε τον αθρώπινο πόνο, τον πόνο των συγγενών των αγνοουµένων, τον πόνο των εκτοπισµένων, τον πόνο των µανάδων των χιλιάδων παλληκαριών που θυσίασαν τη ζωή τους για να υπερασπίσουν αυτό τον τόπο, µέσα στη φωτιά όπου µας έριξαν οι πολιτικοί κοµπογιαννίτες.

∆ικαιώνοντας πλήρως τη ρήση του Σάµιουελ Τζόνσον ότι “ο πατριωτισµός είναι το τελευταίο καταφύγιο του απατεώνα”, συνεχίζουν ακόµη να ψεύδονται και να κρύβουν από τούτο το λαό την πραγµατική τους επιθυµία, που είναι η µονιµοποίηση του διαχωρισµού και η µετεξέλιξη της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας σε ένα ελληνικό κράτος στο νότο. Όπως τότε που µας κορόιδευαν ότι η Ένωση µπορούσε να επιτευχθεί και αποκαλούσαν την Κ.∆. έκτρωµα, έτσι και σήµερα πουλάνε νέες στρατηγικές και κουραφέλαξα, ευαγγελιζόµενοι µια λύση που δεν πρόκειται ποτέ να πετύχουν, απλά για να συντηρούν το διχοτοµικό στάτους κβο, ώσπου αυτό να µονιµοποιηθεί οριστικά.

Θα δείτε στις ειδήσεις να κάνουν δηλώσεις όλοι αυτοί, που η µόνη τους έγνοια είναι να µας κυβερνήσουν, συντηρώντας το σαθρό αυτό σύστηµα, που εξυπηρέτησε τα µάλα το κατεστηµένο και την κοµµατοκρατία, στο πάρτι της µάσας, που έστησαν στην καµπούρα αυτού του λαού για δεκαετίες. Θα τους ακούσετε να διακηρύττουν τη διαφύλαξη της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας και ταυτοχρόνως το ξήλωµα του κατεστηµένου. Ουαί υµίν Γραµµατείς και Φαρισαίοι υποκριταί!