URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Operation babylift

Γράφει ο Χρίστος Κυριάκου

Operation babylift

{…} Στις 3 Απριλίου του 1973, σε µια φαινοµενικά* ανύποπτη στιγµή, ο Αµερικανός πρόεδρος Gerald Ford, ανακοίνωσε πως η κυβέρνηση της χώρας θα ξεκινούσε µια σειρά από 30 προγραµµατισµένες πτήσεις ώστε να διασώσει όσα περισσότερα ορφανά παιδιά µπορούσε, που έχασαν τις οικογένειες τους στον πόλεµο του Βιετνάµ.

Την ανακοίνωση του προέδρου, υποδέχθηκε µε ιδιαίτερη χαρά η παγκόσµια κοινότητα και πολλές οργανώσεις όπως οι Holt International Children’s Services, Friends For All Children, Catholic Relief Service αλλά και απλοί πολίτες, ενδιαφέρθηκαν να βοηθήσουν σ’ αυτό το µεγαλεπήβολο έργο.

Βάσει του σχεδίου, τα αµερικανικά αεροπλάνα θα προσγειώνονταν σε ένα ασφαλές µέρος στο Βιετνάµ όπου συγκέντρωναν τα ορφανά. Τα παιδάκια, αφού περνούσαν από ένα τυπικό ιατρικό έλεγχο, επιβιβάζονταν στα αεροπλάνα και κάθονταν όπου έβρισκαν.

Οι περισσότερες θέσεις καλύπτονταν από τα βρέφη που έµπαιναν σε µικρά κασόνια και δένονταν µε ζώνη στις καρέκλες. Τα µικρά φορούσαν στο ένα τους χέρι ένα µικρό βραχιόλι, το οποίο έγραφε το όνοµα τους, εάν αυτό τους ήταν γνωστό και στο άλλο χέρι έγραφαν το όνοµα της οικογένειας που θα το υιοθετούσε αφού πολλές οικογένειες προσφέρθηκαν να τα υιοθετήσουν πριν καν καταφθάσουν στην χώρα.

Η επιχείρηση “Babylift” (κουβάληµα παιδιών), όπως την ονόµασαν, ξεκίνησε επίσηµα στις 3 Απριλίου, αλλά µε το πέρας του πρώτου 24ώρου συνέβη κάτι πολύ τραγικό που πάγωσε την Αµερική. Ένα από τα αεροπλάνα, που µετέφερε τα παιδιά από το Βιετνάµ στην Αµερική, συνετρίβη, µε αποτέλεσµα να πεθάνουν 138 άτοµα εκ των οποίων τα 78 ήταν µικρά παιδιά.
Η είδηση του τραγικού συµβάντος προκάλεσε σοκ στην Αµερική σκορπώντας την θλίψη σε ολόκληρη την χώρα. Η κυβέρνηση, αντιθέτως, δεν πτοήθηκε από το ατυχές συµβάν και άµεσα ανακοίνωσε να συνεχιστεί η επιχείρηση “Babylift”. Μάλιστα, ο επιχειρηµατίας Robert Macauley, όταν έµαθε πως η κυβέρνηση θα χρειαστεί µια εβδοµάδα, ώστε να συνεχίσει την επιχείρηση, λόγω ελλείψεως στρατιωτικών αεροπλάνων, ναύλωσε άµεσα πτήση, υποθηκεύοντας σαν εγγύηση το ίδιο του το σπίτι, ώστε να συνεχιστεί άµεσα η επιχείρηση.

Οι πτήσεις συνεχίστηκαν µέχρι τις 26 Απριλίου όπου και σταµάτησαν. Μέχρι τότε είχαν σωθεί πέραν των 3000 παιδιών. Τα περισσότερα παιδιά είχαν υιοθετηθεί από οικογένειες στην Αµερική, Αυστραλία, ∆υτική Γερµανία, Καναδά και άλλες οικογένειες απ’ όλον τον κόσµο.

Η επιχείρηση “Babylift”, µπορεί να ήταν µια ανθρωπιστική πράξη, εντούτοις υπήρχαν πολλά ερωτήµατα που για καιρό έµειναν αναπάντητα. Πολλά από τα παιδιά, δεν είχαν χάσει τους γονείς τους, τουλάχιστον και τους 2, απλά χάθηκαν λόγω του πολέµου. Από την άλλη υπήρχαν και παιδιά που δεν έχασαν κανένα από την οικογένεια τους και τώρα τους έψαχναν.

Όσα παιδιά ήταν σε ηλικία που καταλάβαιναν περί τίνος πρόκειται, άρχισαν ερωτήσεις όπως “πότε θα πάµε σπίτι;”, “η µαµά µου που είναι;”, “έχουν πεθάνει οι γονείς µας;” κ.ά. ; Αυτές οι ερωτήσεις δεν µπορούσαν να απαντηθούν από κανένα. Κανείς δεν ήξερε τι πραγµατικά γινόταν.

babylift1

Οι υιοθεσίες δεν είχαν γίνει µε επίσηµο τρόπο. Κανένα παιδί ή γονιός δεν είχε δώσει την συγκατάθεση του έτσι ένα χρόνο αργότερα, ξέσπασε άλλο σκάνδαλο. Οι οικογένειες που υιοθέτησαν τα παιδιά άρχισαν και αυτοί τις ερωτήσεις όπως “Τα παιδιά θα µείνουν µαζί µας;” “Θεωρούνται επίσηµα παιδιά µας;” “Θα επιστρέψούν πίσω στην χώρα τους;”.

Την δεκαετία του 80’ έγινε το αναπόφευκτο. Πολλές δικαστικές διαµάχες είχαν ξεσπάσει ενάντια στον πρόεδρο της Αµερικής Gerald Ford, τον υπουργό εξωτερικών Henry Kissinger και άλλους αρµόδιους φορείς, µε την κατηγορία ότι πήραν τα παιδιά από τους γονείς τους παρά την θέληση τους. Αν και υπόθεση ξεχάστηκε µε το πέρασµα του χρόνου, αυτό καθυστέρησε κατά πολύ τα παιδιά να πάρουν την αµερικανική υπηκοότητα και τους γονείς να εξασφαλίσουν τα επίσηµα χαρτιά της υιοθεσίας.

Τα παιδιά τελικά έµειναν µε τις καινούργιες τους οικογένειες, στην Αµερική, ξεπερνώντας τα παιδικά τραύµατα που αποκόµισαν από το µένος του πολέµου. Σε έρευνα που έγινε την δεκαετία του 80’ ανακάλυψαν πως, σχεδόν, όλα τα παιδιά είχαν µια υγιή ζωή και ήταν ευτυχισµένα από την καινούργια τους ζωή.

Η επιχείρηση “Babylift” ήταν ένα από τα πολλά παραδείγµατα µετανάστευσης των Βιετναµέζων σε άλλες χώρες. Σύµφωνα µε έρευνες, περίπου 130.000 άτοµα έφυγαν από την χώρα για µια καλύτερη ζωή αφήνοντας πίσω τους την κατεστραµµένη πατρίδα τους.

Για όλα εκείνα τα παιδιά που δεν έµαθαν ποτέ ποιοι ήταν οι πραγµατικοί τους γονείς, ένας Βιετναµέζικος µη κερδοσκοπικός οργανισµός, “Operation Reunite”, πρόσφερε την δυνατότητα, σε όσους ήθελαν, να βρουν τους συγγενείς τους µέσω της εξέτασης DNA. Τον Ιούνιο του 2005, η αεροπορική εταιρεία World Airways, πρόσφερε δωρεάν πτήση στα υιοθετηµένα παιδιά της επιχείρησης “Babylift” να πάνε να δούνε την χώρα τους από κοντά.

*Η χρονική περίοδος της ανακοίνωσης δεν ήταν τυχαία ασχέτως πως φάνηκε στον απλό κόσµο. Με την πτώση της πόλης Da Nang, τον Μάρτιο του 1975 και την Saigon να είναι υπό πολιορκία, ο πόλεµος στο Βιετνάµ έφτανε στο τέλος του.

babylift1