URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Ο τρόμος της διπλανής πόρτας – της Δήμητρας Μήτκα

Ο τρόμος της διπλανής πόρτας – της Δήμητρας Μήτκα

Η βία έρπει δίπλα μας κι εμείς κρυβόμαστε πίσω από τα ίδια μας τα παιδιά αντί να τα υπερασπιστούμε.

Η βία μιας άρρωστης κοινωνίας βαμπίρ που ρουφά κυριολεκτικά αίμα και ενέργεια από παιδιά και νέους ανθρώπους.

Οι γονείς, οι ανίκανοι γονείς, δάσκαλοι και πολιτικοί που σκέφτονται «τον κόσμο», το γείτονα, τα γελοία μικροσυμφέροντά τους, τη θεσούλα τους, κλείνουν τα μάτια τους, την πόρτα τους και φυλακίζουν τη ζωή τους και τη ζωή όλων μας μέσα σε σκοτάδια.

Βαλτωμένοι σ’ έναν ωκεανό υπερπληροφόρησης επιπλέουμε σε βόθρο από εικόνες ωμής απροκάλυπτης βίας, σκόρπια κείμενα και στάτους δακρύβρεχτα, σε κλαμένα emoticons, κουνάμε το δάχτυλο στον διπλανό γιατί εμείς τα ξέρουμε όλα ενώ είμαστε τυφλοί, τυφλοί ανίδεοι και βορβοφάγοι.

Τη βία την εκτρέφουμε στα σπίτια μας και στα σχολεία μας και φέρουμε όλοι μας βαριά ευθύνη. Όσοι τολμάμε να αντισταθούμε αντιμετωπίζουμε το φθόνο, την κρυστάλλινη κακία και την θορυβώδη αμορφωσιά χαμερπών μανάδων και πατεράδων που θεωρούν ότι η ενδεδειγμένη μέθοδος διαπαιδαγώγησης είναι να πλακώνουν στο ξύλο και στις φωνές τα παιδιά τους για να τα κάνουν άντρες και όποιος άλλος, είτε γονέας, είτε παιδί, είναι ευαίσθητος ή διαφορετικός είναι εχθρός και αξίζει περιφρόνηση, αποκλεισμό, ακόμη και δολοφονία…

Η σημερινή μέρα είναι όνειδος για όλους μας και τρομερή ύβρις για τις γενιές που ακολουθούν.

Δεν έχω λόγια.