URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Ο κύριος Darcy

Letters from Juliette*

Ο κύριος Darcy

Έλα λίγο να σε δούμε. Θα παραγγείλουμε σουβλάκια, θα πιούμε τις μπύρες μας. Θα’ ναι σούπερ.’

‘Βαριέμαι ρε σι Νάσο τώρα αλλά αν πέσεις στα πόδια μου και με παρακαλέσεις πολύ μπορεί και να έρθω. Θα έχει και άλλο κόσμο ή θα είμαστε οι δυο μας.’ Απαντώ.

‘ Είμαι ήδη στο πάτωμα και παρακαλώ τη θεϊκή μου γειτόνισσα να μου κάνει την τιμή. Θα είναι και η Φιλιώ στη παρέα μας!’

΄Τέλεια! Θα κρατώ το φανάρι δηλαδή!’ Απαντώ χαριτολογώντας.

Εν τέλει πήγα γιατί η πείνα ήταν μεγάλη και οι επιλογές περιορισμένες. Κάθισα στον καναπέ.

Ο Νάσος και η Φιλιώ ήταν στην κουζίνα και έκαναν τα πιτσουνάκια.

Χτυπά η πόρτα!

‘΄Νασο να ανοίξω?’

‘Ναι άνοιξε. Μάλλον είναι ο Ορέστης.’

Ποίος είναι ο Ορέστης? Ο μόνος Ορέστης που ξέρω είναι ο Ορέστης Μακρής. Σπουδαίος ηθοποιός.

Ανοίγω την πόρτα με περιέργεια. Και να σου ο Ορέστης. Ψηλός, γεροδεμένος και αξύριστος.

Συστήθηκα με επιφύλαξη. Αυτός με κοίταξε στα μάτια με ύφος εφευρέτη που μόλις είδε το αποτέλεσμα από ένα πειραματικό τεστ που έτρεξε 100 φορές και για πρώτη φορά βγήκαν ανώμαλα αποτελέσματα.

Ντράπηκα και κοκκίνισα.

Ενδιαφέρον άτομο ο Ορέστης και διαφορετικός. Μορφωμένος, προσεκτικός σε ότι λέει, μετρημένος, λογικός και ήρεμος. Καμία σχέση με τους συνηθισμένους επιφανειακούς ερωτύλους που κυκλοφορούν.

Βγήκα στη βεράντα για τσιγάρο. Ο Ορέστης ακολούθησε.

‘ Για πες λοιπόν. Πως γίνεται εσύ να είσαι ακόμα ελεύθερη?’ ρωτά με περιέργεια ο Ορέστης.

Πως γίνεται? Τι να απαντήσω τώρα? Τι να πρωτοπώ? Ότι την ίδια απορία έχει και άλλος κόσμος και μαζί με αυτούς και εγώ. Ότι όταν ακούω αυτή την ερώτηση θέλω να βρω μια γωνιά να κρυφτώ?

‘Βασικά δεν έχει βρεθεί ακόμα η απάντηση σε αυτή την ερώτηση. Είναι ένα άλυτο μυστήριο. Ξέρεις η περίπτωση μου θεωρείται case study και την διδάσκουν και στο πανεπιστήμιο. Μεγάλη τιμή. Δε νομίζεις?’ απάντησα με ύφος σοβαρό.

Με κοίταξε και μετά από λίγα δευτερόλεπτα ξέσπασε σε γέλια.

Ακολούθησε μια όμορφη συζήτηση περί ανέμων και υδάτων. Πήγα σπίτι στις 12:00 με χαμόγελο στα χείλη.
Ξάπλωσα, σκέφτηκα και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι ο Ορέστης είναι σαν τον κύριο Darcy. Ναι είναι ένας Darcy!

Το πρωί κάλεσα το Νάσο να μάθω λεπτομέρειες. Προς μεγάλη μου έκπληξη έμαθα ότι ο Ορέστης τελικά δεν ήταν μια απλή υπόθεση…

‘Τι εννοείς δε μένει εδώ? Τι εννοείς μένει Νέα Υόρκη? Και καλά χριστιανέ μου γιατί δε μου είπε έμενα κάποιος από τους δύο κάτι?’

Συγχύστηκα! Ο Ορέστης εργάζεται και μένει Νέα Υόρκη εδώ και χρόνια. Και εγώ τόση ώρα συζήτηση και δε ρώτησα που μένει.

Λες να βρήκα τον Darcy και πριν προλάβω να το καταλάβω να τον χάσω μέσα από τα χέρια μου?

‘Λίγο υπερβολική σε βρίσκω‘ μου είπε η Νάντια και ότι μάλλον δεν είμαι και πολύ καλά, ότι το ταξίδι στην Αθήνα θα με βοηθήσει και ότι είχα δύσκολη χρονιά κτλ. Μου μίλαγε λες και είμαι ψυχασθενής που δεν του κάνουν πλέον τα χάπια και πρέπει να του αλλάξουν τη δόση.

Ναι ίσως να είμαι λίγο υπερβολική. Αλλά αν είναι ο Darcy? Αν είναι βράσε ρύζι και βάλτου ρίγανη.

Κτυπά το κινητό μου. Το κοιτάζω και βλέπω ότι έχω μήνυμα στο whatsup.

Απίστευτο και όμως αληθινό. Ο κύριος Darcy!!!

‘Γεια σου! Μετά από τη συνάντηση μας που βρήκα άκρως ενδιαφέρον αποφάσισα να γραφτώ στο πανεπιστήμιο να κάνω το course που διδάσκουν το case study σου.’

Έμεινα! Κάθισα. Νομίζω ζαλίστηκα και λίγο.

Έκπληκτη σκέφτηκα που έμπλεξα πάλι αλλά ταυτόχρονα και πόσο γλυκός είναι. Μια ζωή στα δύσκολα και στα άπιαστα σκέφτηκα. Αλλά είναι ωραίο το συναίσθημα!

Ο άπιαστος κύριος Darcy ήρθε για να μου επιβεβαιώσει ότι υπάρχει και ότι όντως είναι άπιαστος? Ή μήπως ήρθε για να μου επιβεβαιώσει ότι δεν έχει εκλείψει το είδος και ότι πρέπει να συνεχίσω να ελπίζω και προπαντός να μην επαναπαύομαι.

Ίσως για αλλαγή να πρέπει να σκεφτώ θετικά και να πιστέψω ότι ήρθε για να μου πει ότι πρέπει να συνεχίσω να ελπίζω και ότι η ζωή είναι γεμάτη από εκπλήξεις. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να θέλουμε να ζούμε και να έχουμε τις αισθήσεις μας σε εγρήγορση και αυτό γιατί δε ξέρουμε ποτέ τι κρύβει για εμάς το επόμενο στενό.

Άραγε να απαντήσω στο μήνυμα του?