URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Ο ηλεκτρολόγος που αγάπησε τη ζωγραφική

Tης Βέρας Κοσµά

Ο ηλεκτρολόγος που αγάπησε τη ζωγραφική

Ο Πέτρος Πέτρου όσο µεγαλώνει τόσο περισσότερο εκτιµά το νησί στο οποίο γεννήθηκε και µεγάλωσε. Μέσα από τις ζωγραφιές του ζωντανεύει τα χρώµατα, τις µυρωδιές, τις γεύσεις και τη παράδοση του τόπου του, της Κύπρου και όλης της Ελλάδας.

(ΠΕΤΡΟΣ ΠΕΤΡΟΥ 69 ΕΤΩΝ, Αγια Zώνη Αµµοχώστου)

Ο Πέτρος Πέτρου µεγάλωσε µε όλες τις προϋποθέσεις για να γίνει καλλιτέχνης. Από µικρή ηλικία αντιλήφθηκε ότι είχε µεράκι για το σχέδιο και γενικά για τα χρώµατα. Αυτό όµως για τα δεδοµένα της εποχής ήταν πολύ δύσκολο. «Τότε δεν µπορούσες να ζήσεις µε τη ζωγραφική», µας αναφέρει. «Βέβαια, δεν µπορούσες να ζήσεις ούτε ως δηµοσιογράφος, ούτε ως λογοτέχνης, ούτε ως ιστορικός. Επαγγέλµατα, τα οποία λάτρευα και ήθελα να ακολουθήσω από µικρή ηλικία». Όσο για τους γονείς του; «Οι γονείς µου έβλεπαν την κλίση µου και το ταλέντο στη ζωγραφική αλλά δεν µε ενεθάρρυναν γιατί δεν ήταν βιώσιµα αυτά τα επαγγέλµατα».

Ας πάρουµε όµως τα πράγµατα από την αρχή. Ο Πέτρος Πέτρου γεννήθηκε το 1948 στο Βαρώσι. Κατοικούσε στην ενορία Αγίας Ζώνης και πήγαινε στο ∆ηµοτικό σχολείο Σταυρού. Ακολούθως πήγε στο Γυµνάσιο τρία χρόνια και µετά στην Αγγλία για φοίτηση σε Αγγλικό λύκειο και για σπουδές. «Στην Αγγλία πήγα για σπουδές στην Ηλεκτρολογία, γιατί δεν µπορούσες να επιβιώσεις ασκώντας εικαστικές τέχνες. Όµως εκεί είχα την ευκαιρία να έρθω σε επαφή µε τα καλλιτεχνικά ρεύµατα της Αγγλικής και Ευρωπαϊκής ζωγραφικής, επισκέφθηκε πάρα πολλά µουσεία και γκαλερί, αγόρασα σχετικά βιβλία και γνώρισα τα έργα του Κόνσταµπλ, του Τέρνερ, του Ντάυς και άλλων Άγγλων ζωγράφων. Γνώρισα και το έργο του Ολλανδού Γιαν Βερµέερ. Στο Λονδίνο αγόρασα και τις πρώτες µου λαδοµπογιές».

Κάπως έτσι πήραν τα πράγµατα τον δρόµο τους και µε τον ερχοµό του στην Κύπρο ξεκίνησε την εικαστική του αναζήτηση σχεδιάζοντας τοπία της Κύπρου µε πενάκι. Στη συνέχεια ασχολήθηκε µε τη ζωγραφική µε λαδοµπογιές, διαλέγοντας για θέµατα τοπία του τόπου του σε παραλίες, βουνά και πεδιάδες. Ζωγράφισε χωριά, εκκλησίες και µοναστήρια και αργότερα τοπία της Ελλάδας. Του άρεσε το καθαρό και διαυγές φως της Κύπρου και τα καθαρά και ζωηρά χρώµατα. Ζωγράφισε σε ιµπρεσσιονιστικό στυλ. Ακολούθως προχώρησε στη ζωγραφική φρούτων, µπουκέτων και γυµνών.

Μερικά από τα εµπόδια που αντιµετώπισε στην αρχή της καριέρας του ήταν η έλλειψη χρόνου, η ύπαρξη πληθώρας άλλων καλλιτεχνών σε αυτό τον τοµέα, η ακρίβεια των υλικών και η µεγάλη ποικιλία στα διάφορα ρεύµατα της ζωγραφικής. Εδώ να σηµειώσουµε πως ο Πέτρος Πέτρου εργάστηκε στα µεταλλεία του Ξερού σαν ηλεκτρονικός για 4 χρόνια και µετά υπηρέτησε στην Τεχνική Εκπαίδευση, για 37 χρόνια, σαν εκπαιδευτικός και σαν Βοηθός ∆ιευθυντής.

Όσον αφορά τις επιρροές του στην ζωγραφική µας απαντά: «Η ζωγραφική του Τζων Κόνσταµπλ µε επηρέασε περισσότερο από όλα, µε εκείνα τα υπέροχα τοπία του, ιδίως το «Κάρρο του σανού». Με επηρέασε επίσης η ζωγραφική του Γιαν Βερµέερ όσον αφορά εσωτερικές σκηνές και ο Ιµπρεσιονισµός, ιδίως ο Σεζάν». Ποιοι όµως είναι αυτοί που έχουν επηρεάσει τον Πέτρο Πέτρου ως άνθρωπο εν αντιθέσει µε τον ζωγράφο; «Από τους γονείς µου έµαθα την πραότητα και φιλευσπλαχνία και από τη σύζυγό µου την ευθύτητα και την ειλικρίνεια. Εφόδια τα οποία θέλω να έχω για πάντα ως µέρος της προσωπικότητάς µου», µας αναφέρει.

Έµπνευση για τον Πέτρο Πέτρου είναι εκείνο το ερέθισµα ή η συγκίνηση, ένα είδος επιφοίτησης, που παίρνουν λίγοι άνθρωποι βλέποντας κάτι γύρω από το περιβάλλον τους ή από τα εσωτερικά αισθήµατα που τους ωθούν σε µια δηµιουργία, είτε ποιητική, είτε εικαστική είτε οτιδήποτε άλλο. Όσον αφορά τα έργα του περισσότερη περηφάνια νιώθει για αυτά που απεικονίζουν τοπία της Κυπριακής ή Ελληνικής υπαίθρου.

Όπως αναφέρει εµφατικά η ζωγραφική έχει αναπτυχθεί τελευταία στην Κύπρο. «Έχουν ανοίξει και λειτουργούν αρκετές γκαλερί, πολλοί σπουδάζουν ζωγραφική και γενικά εικαστικές και άλλες τέχνες και αρκετοί είναι οι συλλέκτες που αγοράζουν έργα ζωγραφικής. Εύποροι αγοραστές πηγαίνουν σε δηµοπρασίες και αγοράζουν έργα για το σπίτι τους.

Υπάρχει µεγάλη ποικιλία εικαστικών ρευµάτων που κινούνται στον χώρο του µοντέρνου και αφηρηµένου, µε πληθώρα αξιόλογων έργων. Σίγουρα η παραδοσιακή παραστατική ζωγραφική έχει περιοριστεί. Από την άλλη όµως οι πλατιές µάζες προτιµούν να αγοράζουν φτηνά έργα από καταστήµατα και υπεραγορές και δεν θεωρούν προτεραιότητα την αγορά ενός έργου τέχνης. Επίσης, τα µέσα µαζικής ενηµέρωσης αφιερώνουν πολύ λίγο ή καθόλου χρόνο για εικαστικές δραστηριότητες». Όσον αφορά τη νεολαία ο Πέτρος Πέτρου µας πληροφορεί πως η ενηµέρωση και η εκτίµηση της τέχνης γίνεται από τα σχολεία, από επισκέψεις σε χώρους εκθέσεων, από τακτικές εκποµπές στα µέσα µαζικής ενηµέρωσης.

Ο Πέτρος Πέτρου είναι πολύ ευχαριστηµένος µε την πορεία του µέχρι σήµερα. «Είµαι ευχαριστηµένος µε αρκετά από τα έργα µου. Παρόλα αυτά είχα και πολλές αποτυχίες, αφού κάποια έργα µου δεν είχαν το αναµενόµενο αποτέλεσµα. Θεωρώ ως αδύνατο σηµείο µου τη διστακτικότητα να προχωρήσω σε πλήρη αφαίρεση. Επίσης, αν ήταν δυνατόν να ξαναζήσω την καλλιτεχνική µου πορεία θα ήθελα να ενηµερώνοµαι περισσότερο για τα σύγχρονα ρεύµατα της τέχνης και σύγχρονες πρακτικές», µας εξοµολογείται. Το µήνυµα που προσπαθεί να µεταδώσει µέσα από τη ζωγραφική του είναι η οµορφιά που υπάρχει σε ένα τοπίο, σε ένα µπουκέτο λουλούδια, σε ένα καλάθι µε φρούτα που συνήθως κάποιος µπορεί να προσπεράσει αδιάφορα. Ανάµεσα στα µελλοντικά του σχέδια είναι να ζωγραφίσει κάποια χωριά σε κάποιες γωνιές της Κύπρου, αλλά και τοπία και φαράγγια του Ακάµα που δεν µπόρεσε ακόµα λόγω περιορισµένου ελεύθερου χρόνου.

Όσον αφορά τους νέους καλλιτέχνες ο Πέτρος Πέτρου συµβουλεύει: «Εάν κάποιος πραγµατικά λατρεύει τη ζωγραφική, να είναι σίγουρος ότι θα περάσει από δοκιµασίες, πειραµατισµούς, απογοητεύσεις αλλά και χαρές. Εάν φθάσει στο αποτέλεσµα που επιζητεί ή που οραµατίζεται, η χαρά και η το αίσθηµα επιτυχίας και ικανοποίησης είναι µεγάλο. Σε κάθε περίπτωση ο επίδοξος καλλιτέχνης πρέπει να γνωρίζειότι είναι πολύ δύσκολο να εξασφαλίσει τα προς το ζειν µόνο µε τη ζωγραφική.