URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Ο φόβος της αποτυχίας

Γράφει ο Αντώνης Αντωνίου

Ο φόβος της αποτυχίας

Γιατί ο φόβος της αποτυχίας αποτελεί για τους περισσότερους ανθρώπους ένα τυπωµένο τατουάζ στον εγκέφαλο τους παρά ένα προσωρινό µώλωπα.

Η Ελεανόρ Ρούσβελτ είχε κάποτε πει ότι “ο άνθρωπος µπορεί να πολεµήσει τον φόβο του όταν κάνει αυτό που φοβάται”.

Στην πραγµατικότητα κανείς άνθρωπος δεν διαθέτει ανοσία στον φόβο, ανεξαρτήτως ηλικίας, κοινωνικής τάξης, καταγωγής, αναστήµατος ή φύλου. Ο φόβος είναι ένα φυσιολογικό συναίσθηµα το οποίο κουβαλάµε από τη γέννηση µας και βοηθάει µεγαλώνοντας να δηµιουργήσουµε τις αναγκαίες άµυνες ώστε να προστατεύσουµε τον εαυτό µας από τους κινδύνους και τις αντιξοότητες της ζωής.

Γενικά το ένστικτο της επιβίωσης περιλαµβάνει ένα µεγάλο µείγµα φόβου και ελπίδας συστατικά τα οποία πολλές φορές µας δυναµώνουν δηµιουργώντας τις ανάλογες ψυχικές αντιστάσεις που απαιτούν οι συνθήκες επιβίωσης.
Το µεγαλύτερο όµως κοινωνικό πρόβληµα που διακατέχει τους σύγχρονους ανθρώπους είναι ο φόβος της αποτυχίας. Για έναν νέο άνθρωπο η ιδέα της αποτυχίας και µόνο µπορεί να τον καθηλώσει. Όνειρα, φιλοδοξίες και όρεξη για ζωή µπορούν να καταρρεύσουν σαν χάρτινος πύργος αν ο φόβος κυριεύσει το µυαλό και βυθίσει την ψυχή.

Αναλύοντας όµως όλες τις µεγάλες προσωπικότητες της ανθρωπότητας και ιδιαίτερα όσους άλλαξαν τον κόσµο θα παρατηρήσουµε ότι είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Αψήφησαν τον φόβο της αποτυχίας. Κατ’ ακρίβεια απέτυχαν πολλές φορές µέχρι να φτάσουν στην επιτυχία.

Ο Thomas Edison όταν ρωτήθηκε πως νιώθει για τις πάµπολλες αποτυχηµένες προσπάθειες του για να εφεύρει τον λαµπτήρα απάντησε ηχηρά και µε νόηµα «δεν έχω αποτύχει, απλά έχω ανακαλύψει 10,000 τρόπους µε τους οποίους ο λαµπτήρας δεν δουλεύει». Η τότε προσέγγιση του και µόνο ανάτρεπε τα θεµέλια του συντηρητισµού που ήθελε τους ανθρώπους να µην παίρνουν ρίσκα. Ο τρόπος σκέψης του επέφερε ρήγµα στα κοινωνικά ταµπού όπου ο µέσος άνθρωπος δεν είχε δικαίωµα στο όραµα και στην καλύτερη ζωή.

Η µάζα των ανθρώπων γίνεται συχνά θύµα του εξευτελισµού και της καθήλωσης ειδικά µε την εµπέδωση του φόβου αποτυχίας. Ο χαρακτηρισµός «αποτυχηµένος» είναι κοινός και αυτό είναι πραγµατικά που εµποδίζει αρκετούς ώστε να ζήσουν µε ελευθερία και να κυνηγήσουν τις φιλοδοξίες τους.

Τι θα ήταν όµως οι αδελφοί Wright αν δεν τολµούσαν να πετάξουν; Εάν επέτρεπαν στο φόβο της αποτυχίας να κυριεύει τα όνειρα τους δεν θα µπορούσαν ποτέ να πετάξουν και η αεροναυτιλία θα ήταν απλά µια ουτοπία. Πώς θα µπορούσε ο Henry Ford να µας χαρίσει την ευκολία της µετακίνησης µε ιδιωτικό αυτοκίνητο αν τον σταµατούσε ο φόβος και η αποδοκιµασία των ανθρώπων που πίστευαν ότι τα άλογα ήταν το µοναδικό µεταφορικό µέσο. Πως θα έµοιαζε ο κόσµος της τεχνολογίας εάν ο Steve Jobs δεν τολµούσε να πλασάρει το κινητό τηλέφωνο αφής και ποια θα ήταν η ιστορία των Ηνωµένων Πολιτειών Αµερικής εάν ο Barack Obama δεν πίστευε ότι µπορεί να είναι ο πρώτος έγχρωµος πρόεδρος σε ένα ρατσιστικό περιβάλλον;

Όλες οι πιο πάνω ιστορίες µας επιβεβαιώνουν ότι µπορεί κανείς να πολεµήσει τις φοβίες του και να κατακτήσει τα όνειρα αρκεί να συµβιβαστεί µε το γεγονός ότι οποιαδήποτε µορφή αποτυχίας που θα προκύψει στην πορεία είναι η διόρθωση του λάθους ώστε να βρει κανείς τους τρόπους να ζήσει το όραµα του.

Γι’ αυτό πάντα πρέπει να σπρώχνουµε τον εαυτό µας να πολεµήσει τον φόβο κάνοντας όλα αυτά που πραγµατικά µας φοβίζουν. Μόνο έτσι θα καταρριφθεί ο µύθος!