URBAN.CULTURE.MAGAZINE

«Ο φασισμός θεραπεύεται με το διάβασμα, ο ρατσισμός με το ταξίδι». Της Δέσποινας Χατζηζαχαρία

«Ο φασισμός θεραπεύεται με το διάβασμα, ο ρατσισμός με το ταξίδι». Της Δέσποινας Χατζηζαχαρία

Μπα. Δε θα αναφερθώ στη νικήτρια της Eurovision, νομίζω όλοι τις τελευταίες μέρες διαβάσαμε πολλά. Αλλά ούτε και για το 1st Gay Pride Parade στην Κύπρο.

Θα περάσω σε κάτι πιο απλό και πιο καθημερινό. Που νομίζω το έχουμε ζήσει όλοι. Που μπορεί να το ακούσεις και σήμερα, σε λίγο. Αναφέρομαι σε δύο αγαπημένες εκφράσεις-χαρακτηρισμούς-προσδιορισμούς που ακούμε συχνά όταν η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από κάποιον ξένο. Το θέμα είναι πως εδώ στο νησί, «ξένο» δεν εννοούμε μόνο τον μη Κύπριο.

Να πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Δεδομένα : Ζεις στην Κύπρο, σε μια περιοχή, ας την ονομάζουμε «Χ». Στον καθιερωμένο απογευματινό καφέ, εναλλάξ στις βεράντες των σπιτιών της γειτονιάς, κάποιος αναφέρει πως ο γιος της τάδε συντοπίτισσας παντρεύτηκε με την τάδε κοπέλλα.

Έρχεται η πρώτη ερώτηση. «Μα ποια εν τούτη; Εν δική μας;» Μετάφραση: Είναι από την περιοχή μας;

1η πιθανή απάντηση : «Όι κόρη. Εν ξένη». Μετάφραση : Είναι από άλλην περιοχή της Κύπρου.
2η πιθανή απάντηση : «Όι κόρη. Εν ξενική ή Όι κόρη. Εν ξένη ξενη». Μετάφραση και των δύο : Η κοπέλλα δεν είναι Κύπρια.

Εντάξει. Δεν υποστηρίζω πως οι πιο πάνω χαρακτηρισμοί κρύβουν σίγουρα ρατσιστικά αισθήματα. Απλά εγώ γράφω για αυτές τις συζητήσεις, που κάθε φορά που τυχαίνει να βρίσκομαι μπροστά, με κάνουν να γελώ. Να γελώ και να αναρωτιέμαι. Αν μας άκουγε όντως ο Δίας πόσους κεραυνούς θα μας έριχνε; Γιατί νομίζω ένας δε θα ήταν αρκετός! Αυτός ο Δίας, ο ξένιος Δίας, τον οποίο πολλοί αναφέραμε στη σχετική έκθεση στο λύκειο με θέμα το ρατσισμό. Μια έκθεση και χιλιάδες απόψεις, που απλά γράφτηκαν για να ικανοποιήσουν τα μάτια των καθηγητών μας και για να τους δείξουμε πως κάτι ξέρουμε και εμείς παραπάνω, παρμένο κιόλας από τη Μυθολογία. Αλλά να σας πω ένα μυστικό; Τον ίδιο χαρακτηρισμό χρησιμοποίησαν σχεδόν όλοι!

Σκέφτομαι όμως και το άλλο. Πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν, πόσες καταστάσεις να ζήσουμε, τι να γίνει γενικά, ώστε επιτέλους να αναθεωρήσουμε κάποια πράγματα που μας κληροδότησε η προηγούμενη γενιά; Γιατί η συζήτηση που ανέφερα είναι κληροδότημα. Δυστυχώς όμως, η προέκτασή της στην κοινωνία μας είναι τεράστια. Γιατί υπάρχουν και άλλες πιθανές απαντήσεις, που καλό θα ήταν να μην τις αναφέρουμε, πόσο μάλλον να τις υποστηρίζουμε.

Όπως και να έχει. Όπως είπε και ο Miguel de Unamuno και αποτελεί και προσωπικό μου μότο «Ο φασισμός θεραπεύεται με το διάβασμα, ο ρατσισμός με το ταξίδι». Για αυτό ταξιδέψτε, αν μπορείτε. Προσοχή όμως. Φροντίστε στα ταξίδια σας να μη θυμώσετε τον.. θεό!