URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Μόδα που δίνει πνοή στα δάση; Κι όμως γίνεται!

της Μαριάννας Λαζάρου

Μόδα που δίνει πνοή στα δάση; Κι όμως γίνεται!

Ο Παύλος Σταύρου- από την έναρξη ακόμα των σπουδών του στο μάρκετινγκ- ήταν σίγουρος για ένα πράγμα: ότι με οτιδήποτε κι αν καταπιανόταν, αυτό θα ενσωμάτωνε με κάποιο τρόπο το σεβασμό του στη φύση και το περιβάλλον. Έτσι, η ενασχόληση με τα ξύλινα αξεσουάρ προέκυψε σχεδόν φυσικά. Ωστόσο, αυτό που εκπλήσσει είναι, ότι όλη αυτή η δραστηριότητα συνδέεται με ένα διεθνές πρόγραμμα δενδροφύτευσης κι ενδυνάμωσης των αναπτυσσόμενων κοινωνιών. Ο ίδιος μας αποκαλύπτει, πώς κάνει πράξη αυτόν τον ετερόκλητο συνδυασμό και μιλά για τη νέα εποχή που ξεκινά για τη βιομηχανία της μόδας.

“Πάντα ήθελα να συνεισφέρω θετικά με τη δουλειά μου στον πλανήτη, οπότε άρχισα να ψάχνω για οικολογικά είδη στην Ευρώπη. Συνειδητοποίησα, ότι τα ξύλινα γυαλιά ηλίου έχουν αποκτήσει ήδη ένα πιστό κοινό που διαρκώς αυξάνεται. Ανάμεσα στις διάφορες επωνυμίες του εξωτερικού, λοιπόν, κατέληξα στην Time for Wood, ακριβώς επειδή υπάρχει αυτή η πάρα πολύ σημαντική συνεργασία με την πρωτοβουλία Trees for the Future”, εξηγεί.

Ποιος είναι, όμως, ακριβώς ο ρόλος της Trees for the Future και τι σχέση μπορεί να έχει με ένα ζευγάρι γυαλιών ηλίου; “Η Trees for the Future” συνεχίζει ο Παύλος “είναι μία μη κερδοσκοπική οργάνωση, που αναλαμβάνει τη δενδροφύτευση σε περιοχές, όπου υπάρχει ανάγκη. Η αρχή έγινε το 1989 από δύο νέους ανθρώπους, οι οποίοι είχαν σοκαριστεί από την έκταση της παράνομης κοπής δέντρων στις Φιλιππίνες. Έτσι αποφάσισαν να ιδρύσουν αυτήν την οργάνωση με στόχο να ανατρέψουν την καταστροφή. Σήμερα, ο καθένας και η καθεμία μπορεί να στηρίξει το έργο τους, αφού για κάθε ζευγάρι γυαλιών ηλίου που διατίθεται, φυτεύεται ένα δέντρο σε κάποια περιοχή που βρίσκεται σε κίνδυνο”. Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι η Trees for the Future διεξάγει συστηματικά προγράμματα ενδυνάμωσης των γυναικών στις τοπικές κοινωνίες και φροντίζει για την αναβάθμιση των συνθηκών ζωής όλων των κατοίκων.

Η βιομηχανία της μόδας θεωρείται μία από τις πιο ρυπογόνες για τον πλανήτη μας, παρ’ όλα αυτά φαίνεται, ότι τελευταία κάτι αλλάζει στον τρόπο που παράγονται και καταναλώνονται τα σχετικά αγαθά. “Αυτό είναι αλήθεια. Όλο και περισσότερες εταιρίες λανσάρουν σειρές ρούχων από οργανικό βαμβάκι και εναλλακτικά υλικά, που ποτέ δε φανταζόμασταν στο παρελθόν. Ανάμεσά τους ξεχωρίζω κάποια γυαλιά κατασκευασμένα εξολοκλήρου από ύφασμα τζιν, ζώνες από φελλό και αξεσουάρ φτιαγμένα από ανακυκλωμένο γυαλί”, αναφέρει ο Παύλος. “Πιστεύω ότι αυτό δεν είναι μια περαστική μόδα, αλλά μία νέα νοοτροπία στον κόσμο της μόδας, που θα επικρατήσει ακόμα περισσότερο στο μέλλον. Είμαι σίγουρος, ότι η οικολογική ευαισθησία θα είναι ένα από τα βασικά κριτήρια επιλογής προϊόντων ένδυσης στα επόμενα χρόνια. Πρόκειται για μία αφύπνιση”.

Όσον αφορά τους Κύπριους καταναλωτές, η αλήθεια είναι, πως παραμένουν διστακτικοί. “Σε αντίθεση με τα βιολογικά προϊόντα διατροφής, τα οικολογικά κατασκευασμένα αξεσουάρ δεν είναι τόσο δημοφιλή ακόμα, αλλά και αυτό αλλάζει με τον καιρό. Η πρώτη τους ερώτηση είναι “σε ποια χώρα κατασκευάζονται” κι έπειτα τους εντυπωσιάζει η προσιτή τιμή. Τα γυαλιά Time for Wood δεν είναι ακριβά και αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα μεγάλα brands που συνήθως με πρόσχημα την ποιότητα πωλούν σε απλησίαστες τιμές”.

“Η πολύ υψηλή τιμή δεν αποτελεί απαραίτητα δείγμα κορυφαίας ποιότητας” επισημαίνει ο Παύλος. “Ένα ζευγάρι γυαλιών ηλίου πρέπει να είναι ελαφρύ, να διαθέτει καλούς μηχανισμούς στήριξης και να έχει polarizedφακούς, ώστε να εμποδίζουν την επιβλαβή ηλιακή ακτινοβολία. Συχνά τα επώνυμα brands προσφέρουν φακούς από πλαστικό, κάτι που είναι απαράδεκτο για την προστασία των ματιών. Επομένως, το καλύτερο είναι να επιλέγουμε γυαλιά που κυμαίνονται γύρω στα 70 με 100 ευρώ και να μην ξοδεύουμε παράλογα ποσά” καταλήγει.

Τέλος, κάτι που θα ήθελε ο Παύλος να αλλάξει σύντομα είναι το σύστημα υποστήριξης των νέων ανθρώπων που επιθυμούν να ιδρύσουν επιχειρήσεις με ισχυρό κοινωνικό πρόσημο. Όπως εξηγεί ‘ένας νέος επιχειρηματίας δύσκολα μπορεί να βρει κεφάλαια για να χρηματοδοτήσει την ιδέα του στο πρώτο στάδιο. Κάποια funds που δίνονται είναι δυσεύρετα και συχνά δεν ανταποκρίνονται στις εξειδικευμένες απαιτήσεις της εκάστοτε επιχείρησης. Αυτή η κατάσταση πρέπει να αντικατασταθεί με ένα πιο ολοκληρωμένο δίκτυο επενδύσεων, ώστε να ευνοηθεί η καινοτόμος επιχειρηματικότητα’.

Μαριάννα Λαζάρου είναι φοιτήτρια στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Α.Π.Θ.