URBAN.CULTURE.MAGAZINE

“Μία νύχτα στο σχολείο”: Ένα διαφορετικό σχολικό πείραμα – της Μαριάννας Λαζάρου

“Μία νύχτα στο σχολείο”: Ένα διαφορετικό σχολικό πείραμα – της Μαριάννας Λαζάρου

Τα παιδιά δε βλέπουν την ώρα να φύγουν από το σχολείο, σωστά; Κι όμως! Δύο ξεχωριστές δασκάλες μας πείθουν για το αντίθετο!

“Μία νύχτα στο σχολείο” πέρασε η τρίτη τάξη του 3ου Δημοτικού Σχολείου Πεύκων στη Θεσσαλονίκη. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι τα παιδιά μετά το τέλος του ημερήσιου προγράμματος προτίμησαν να παραμείνουν στο σχολικό χώρο παίζοντας, μαθαίνοντας και κυρίως διασκεδάζοντας μέχρι το επόμενο πρωί.

Η πρωτοβουλία ανήκει στις εκπαιδευτικούς Παναγιώτα Τζίνου και Πέτρα Πίψου, οι οποίες μόλις εντόπισαν τη δυσκολία συνεργασίας μεταξύ των μαθητών τους, κινήθηκαν άμεσα για την αποκατάστασή της με έναν πολύ ευφάνταστο τρόπο. Παρακάτω, μοιράζονται μαζί μας την εμπειρία τους από αυτό το “σχολικό ξενύχτι” και μας εξηγούν γιατί ένα παιδί πρέπει να αισθάνεται χαρούμενο, ώστε να μπορέσει να αγαπήσει τη γνώση.

Κατ’ αρχάς, από πού εμπνευστήκατε την ιδέα του “Μία νύχτα στο σχολείο”; Ήταν κάτι που αναζητούσατε από την αρχή ή το επιλέξατε μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων;

Πίψου Πέτρα: Η ιδέα να περάσουν τα παιδιά ένα ολόκληρο βράδυ στο σχολείο έχει εφαρμοστεί και στη Γερμανία, ωστόσο, εμείς φροντίσαμε να την προσαρμόσουμε στις δικές μας επιδιώξεις. Συγκεκριμένα, η αντίστοιχη “νύχτα στο σχολείο” στη Γερμανία έμοιαζε περισσότερο με βραδιά ανάγνωσης, ενώ εμείς της προσδώσαμε έναν πιο κατασκηνωτικό χαρακτήρα. Για παράδειγμα, δημιουργήσαμε κατασκευές, παρατηρήσαμε τα αστέρια με το τηλεσκόπιο και ετοιμάσαμε νόστιμα και υγιεινά γεύματα βασισμένα στη μεσογειακή διατροφή.

Τι σας οδήγησε στην απόφαση, όμως, ότι μία δράση με τα επιμέρους χαρακτηριστικά που αναφέρατε ταιριάζει στη δική σας περίπτωση;

Παναγιώτα Τζίνου: Στα διαλείμματα και την ώρα της γυμναστικής διαπιστώσαμε ότι οι μαθητές των  τμημάτων της τρίτης δημοτικού συχνά συγκρούονταν μεταξύ τους. Έτσι, αναζητήσαμε μία δραστηριότητα που να ευνοεί τη συνεργασία των παιδιών, ώστε να συσφιχθούν οι σχέσεις τους . Η νύχτα που περάσαμε όλοι μαζί εντός του σχολικού χώρου είχε αυτό το αποτέλεσμα, καθώς ενεργοποίησε τη φαντασία των παιδιών και τα ώθησε να επικοινωνήσουν και να μοιραστούν πράγματα μεταξύ τους. Πρόκειται, πραγματικά, για μία πρωτοβουλία που θωρακίζει άμεσα τα παιδιά απέναντι στο πολύ σοβαρό πρόβλημα του bullying.

Υπήρξαν, κατά τη διάρκεια αυτής της εμπειρίας, κάποια σχόλια ή αντιδράσεις από τα παιδιά που πραγματικά σας ξάφνιασαν;

Πίψου Πέτρα: Οι αντιδράσεις από τους μαθητές ήταν πολύ θετικές. Διασκέδαζαν με την ψυχή τους και κανείς δεν εξέφρασε το παραμικρό παράπονο. Δεν ακούσαμε διαμαρτυρίες ούτε επειδή κοιμηθήκαμε στο δάπεδο, ούτε για το γεγονός ότι δεν είχαν τη δυνατότητα να βουρτσίσουν τα δόντια τους. Η συνεργασία ήταν άψογη και μάλιστα, μπορώ να πω, ότι “παράπονα” ακούστηκαν από τους γονείς και τα παιδιά των υπολοίπων τάξεων, επειδή θα ήθελαν και αυτοί να συμμετάσχουν σε κάτι ανάλογο.

Ας πάμε, ωστόσο, πίσω στη στιγμή που ανακοινώσατε για πρώτη φορά την ιδέα σας. Αντιμετωπίσατε καχυποψία από την πλευρά των γονέων ή των συναδέλφων σας;

Παναγιώτα Τζίνου: Καμία απολύτως. Όλοι ενθουσιάστηκαν με το εγχείρημά μας. Οι συνάδελφοι θέλησαν να συμβάλουν με περισσότερες ιδέες, ενώ μας στήριξαν καθ’ όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας με την παροχή βοήθειας και την πρόταση εναλλακτικών λύσεων όταν τα πράγματα “κολλούσαν” κάπου.

Πίψου Πέτρα: Αλλά και κατά τη διάρκεια της παραμονής στο σχολείο η συνεισφορά του Συλλόγου Γονέων ήταν καθοριστικής σημασίας. Βοήθησαν με την παρασκευή των γευμάτων, ώστε τα παιδιά να μην περιμένουν πολύ μέχρι να σερβιριστούν και φρόντισαν για την ασφάλεια του χώρου. Χαρακτηριστικό της αποτελεσματικότητας της συνεργασίας μας είναι το γεγονός ότι δε χρειάστηκε να καλέσουμε την αστυνομία, προκειμένου να φυλά το σχολείο κατά τις πολύ προχωρημένες ώρες. Συνεπώς, αποδεικνύεται, πως όταν υπάρχουν πρόθυμοι άνθρωποι που μοιράζονται την ίδια αγάπη για τα παιδιά και τη δημιουργική εκπαίδευση, μπορούν να συμβούν πολύ όμορφα πράγματα με πολύ ξεχωριστό αντίκτυπο.

Στο εξωτερικό είναι σύνηθες σε αντίστοιχα εγχειρήματα να εμπλέκονται και οι γονείς. Στο μέλλον, σκέφτεστε να απευθύνετε και σε αυτούς “πρόσκληση”;

Παναγιώτα Τζίνου: Θα απαντήσουμε πως… όχι. Γενικά, ο στόχος της νύχτας στο σχολείο είναι να ενδυναμώσει τους μαθητές, ώστε να αισθάνονται και πιο ανεξάρτητοι. Να αποκτήσουν, δηλαδή, την αυτοπεποίθηση πως ναι, μπορούν να συντηρήσουν μόνοι τον εαυτό τους για τουλάχιστον ένα βράδυ. Ξέρετε, πολλές μητέρες εξακολουθούν να είναι υπερπροστατευτικές. Όταν βλέπεις, για παράδειγμα, πως φροντίζουν να βγάλουν οι ίδιες από την τσάντα των παιδιών την κασετίνα και να την τοποθετήσουν στο θρανίο, καταλαβαίνεις, πως οφείλεις να ενθαρρύνεις την αυτενέργεια του μαθητή.

Κλείνοντας, έπειτα από τόσα χρόνια σταδιοδρομίας, ποιες είναι οι κύριες διαφορές που εντοπίζετε στη νέα γενιά- συγκριτικά με τις προηγούμενες- και πώς θα προτείνατε στους νέους εκπαιδευτικούς να τις διαχειριστούν;

Πέτρα Πίψου: Με στεναχωρεί ιδιαίτερα που θα το πω, αλλά διαπιστώνω μία έλλειψη ηθικών αξιών. Τα παιδιά δε δείχνουν πλέον τον ίδιο σεβασμό είτε μιλάμε για πρόσωπα είτε για καταστάσεις. Οι νέοι εκπαιδευτικοί, τώρα,  πρέπει να εμπλέξουν στη μαθησιακή διαδικασία οτιδήποτε γνωρίζουν πως ευχαριστεί το παιδί. Πιστεύω, πως ένα παιδί που είναι ευτυχισμένο είναι πάντα πρόθυμο να μάθει, ενώ ένα παιδί που πιέζεται και δυσφορεί δεν μπορεί να αγαπήσει τη γνώση.

Παναγιώτα Τζίνου: Συμφωνώ με την Πέτρα. Τα παιδιά ενδιαφέρονται περισσότερο για τον εαυτό τους, αλλά κατά τη γνώμη μου αυτό ξεκινά από την οικογένεια. Πολλοί γονείς περιμένουν από εμάς να αντιμετωπίσουμε το παιδί σα να είναι το μοναδικό στην τάξη, αλλά αυτό είναι λάθος. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να αυτοδιαχειρίζονται την κατάστασή τους και όχι να επιρρίπτεται η ευθύνη πάντα στο δάσκαλο. Όσον αφορά τους αρχάριους εκπαιδευτικούς, πρέπει να καλλιεργούν τη φαντασία των παιδιών, το οποίο επιτυγχάνεται μέσα από δραστηριότητες, όπως αυτή που διοργανώσαμε. Η διδασκαλία είναι πάντα πιο αποτελεσματική όταν τα παιδιά διασκεδάζουν και νιώθουν χαρούμενα.

Μαριάννα Λαζάρου είναι Φοιτήτρια Δημοσιογραφίας και Μέσων Επικοινωνίας (ΑΠΘ).