URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Μια καλημέρα δεν έβλαψε ποτέ κανένα – Της Δέσποινας Χατζηζαχαρία

Μια καλημέρα δεν έβλαψε ποτέ κανένα – Της Δέσποινας Χατζηζαχαρία

Ναι. Μιλάω σε εσένα που είπα καλημέρα βγαίνοντας από την πόρτα της πολυκατοικίας και γύρισες από την άλλη. Και σε σένα, που συνέχισες να ανεβαίνεις τα σκαλιά, παριστάνοντας μάλιστα τον Κεντέρη αμέσως μόλις με άκουσες.

Α.. Όπως και σε εσένα, αγαπημένη πλειοψηφία, που προσπαθείς να δικαιολογηθείς στην πορεία, με την επίσης αγαπημένη δικαιολογία που κολλά παντού «δεν έχω ακόμη πιει καφέ». Δεκτό και κατανοητό. Αλλά και πάλι. Δηλαδή τι; Μου λες ότι επειδή δεν ήπιες καφέ, μια αόρατη καφέ δύναμη σε εμποδίζει να ανταποδώσεις την καλημέρα του φτωχού συνανθρώπου σου που χωρίς να το σκεφτεί σε καλημέρισε;

Δεν είστε όμως μόνο εσείς που προσπερνάτε ή προσπαθείτε να δικαιολογηθείτε. Αναφέρομαι στην κατηγορία εκείνων που όχι μόνο δεν ανταποδίδουν, αλλά γυρίζουν και σε βλέπουν με ύφος «Σε ξέρω από κάπου; Γιατί μου λες καλημέρα, άνθρωπε μου;» Σε όλους αυτούς έχω μια και μοναδικά απάντηση. Μια καλημέρα δεν έβλαψε ποτέ κανένα, άσχετα αν τον ξέρεις είτε αν τον βλέπεις για πρώτη και τελευταία φορά στη ζωή σου. Γιατί μάθετε και αυτό. Όλοι έχουμε αργήσει κάποια μέρα και τρέχουμε να προλάβουμε, όλοι ξυπνάμε ανάποδα και αγχωμένοι, αλλά πραγματικά με το να πεις μια «Καλημέρα» δε θα φτάσεις στον προορισμό σου γρηγορότερα, ούτε θα εξαφανιστούν δια μαγείας τα προβλήματα και οι σκοτούρες που σε απασχολούν.

Ένα μισό γνωμικό λέει «ό,τι δίνεις παίρνεις». Δε υποστηρίζω πως με το να πεις μια καλημέρα, σημαίνει αυτόματα πως θα την έχεις κιόλας. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Και εννοείτε, ποτέ μην προκαλείς την τύχη σου.

Και κάτι τελευταίο. Καλημέρα λέμε μέχρι τις 12 το μεσημέρι. Μετά, λέμε καλησπέρα. Τώρα θα μου πεις, αξιοζήλευτε ακόμα φοιτητή, όταν ξυπνήσω στις 12:30 και βάλε, φυσικά και θα πω καλημέρα. Σε νιώθω. Αλλά δοκίμασε να πεις καλημέρα σε κάποιον που δουλεύει από τις 6:00 το πρωί ή ακόμα χειρότερα ήταν νυχτερινός και περιμένει να σχολάσει για να πάει να κοιμηθεί. Θα είσαι τυχερός αν αρκεστεί σε κάποιο βλέμμα και όχι σε κάποιο προσβλητικό σχόλιο.

Όπως και να έχει. Την επόμενη φορά που κάποιος άμοιρος και ανίδεος, ασυναίσθητα, εσκεμμένα ή δε ξέρω και εγώ για ποιο λόγο σε καλημερίσει, ανταπόδωσε. Δε θα χάσεις τίποτα. Ούτε θα φτωχύνεις και το κυριότερο; Δε θα σου κοπεί η γλώσσα. Αν δε με πιστεύεις, μια δοκιμή θα σε πείσει!