URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Μία Χριστουγεννιάτικη ιστορία – της Ζαφείρως Αναστασίου

Μία Χριστουγεννιάτικη ιστορία – της Ζαφείρως Αναστασίου

Καθώς ξεσκονίζω, γιατί ως γνωστόν εκτός από εξαιρετική αρθρογράφος είμαι και μια καταπληκτική νοικοκυρά (και μετριόφρων), με παίρνει τηλέφωνο το boss aka (also known as) Ζαννέτος Λουκά για να μου πει να γράψω άρθρο για τα «Καλύτερα Χριστούγεννα» που είχα μέχρι τώρα. Σκέφτομαι «αθκιασερός ο Ζαννέτος εγώ δαμέ κάμω γενική καθαριότητα!!» Όχι, όχι αστείο.. Σκέφτομαι εάν μπορώ να γράψω κάτι τέτοιο γιατί πραγματικά δεν μπορώ να σκεφτώ ποια ήταν τα αγαπημένα μου Χριστούγεννα μέχρι σήμερα… Χιούστον I think we have a problem..

25 χρόνια (ξέρω φαίνομαι μικρότερη αλλά θα το συζητήσουμε άλλη ώρα τούτο) και no memories;; Η αλήθεια είναι ότι έχω αναμνήσεις αλλά από τα απλά συνηθισμένα πράγματα. Δεν είχα πάει διακοπές ούτε στο Άσπεν, ούτε στην Αράχωβα, ούτε στο London ή στο New York… Όχι ότι με χάλασε που 25 χρόνια έκανα γιορτές στα Κοκκινοχώρια… Αντιθέτως, για να είμαι ειλικρινείς ποτέ μα ποτέ δεν ήθελα να τα κάνω κάπου αλλού! Η ιδέα των γιορτών και του να είμαι μακριά από τον τόπο μου και την οικογένεια μου μου προκαλούσε θλίψη. Δεν μπορούσα να καταλάβω πως μπορούσαν κάποιοι να κάνουν Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά μακριά από τους δικούς τους, όσο όμορφος και να ήταν αυτός ο προορισμός. Βέβαια, δεν κρίνω γιατί ο καθένας έχει τα δικά του γούστα και το δικαίωμα να γιορτάσει όπως επιθυμεί…

Αλλά για μένα τα Χριστούγεννα είναι αλλιώς. Τα Χριστούγεννα για μένα σημαίνουν φοράω τα καλά μου, πάω εκκλησία και μετά έρχομαι σπίτι και τρώω σούπα. Κάθομαι στο τζάκι και βλέπω Home Alone… Πηγαίνω στη θεία μου τη Μάρθα για φαγητό με τους δικούς μου. (Αυγούστα, Άντρη, Μαρία μην μας στήσετε φέτος στο καθιερωμένο reunion!) Τρώω κοτούλα γεμιστή και σούβλα!! Στη συνέχεια τρώω 3 κιλά σοκολάτες!!! Εν 40 μέρες που ενήστευκα hellooo!! Αρρωστώ ακολούθως γιατί δεν έφαγα με το νου!! Πάω για καφέ, τσάι ή hot chocolate με τις φίλες μου και παίζουμε χαρτιά ενώ παράλληλα τα λέμε… Χτυπώ καμιά τόμπολα..

Πάω για ψώνια ή απλά χαζεύω τις βιτρίνες γιατί “no money no honey!” Βάζω για profile picture στο facebook την ίδια φωτογραφία που φορώ σκούφο του Άι-Βασίλη… Ακούω το Χριστούγεννα της Βανδή 1197 φορές!! Τιμώ τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες της μάμμας μου (Στέλιο Παρλιάρο be aware Αντρούλλα is coming!!) Συγκινούμαι όταν έρχονται τα μωρά να μας πουν τα κάλαντα.. Βλέπω τη μάμμα μου που στολίζει τα λαμπούθκια έξω στην αυλή (σιγά να μην βοηθήσω τζαι να βουρούμεν νοσοκομεία!) Αγοράζω πουλουστρένα της βαφτιστικής μου της Νέλιας που παρόλο που δεν μου αξίζει αγαπάμε πολλά.. Φτιάχνω τέλεια βασιλόπιττα (γιατί όπως προανάφερα είμαι νοικοκυρά) Πετάσσω – βουνώ λουκουμάδες στην ταράτσα του σπιτιού για να φύγουν οι καλικάντζαροι… Και στο τέλος, μελαγχολώ όπως όλος ο κόσμος όταν όλα αυτά τελειώσουν… Αυτό για μένα είναι γιορτές.. Τα απλά, τα συνηθισμένα, τα γνώριμα… Και μου φτάνει υποθέτω…

So boss to answer your question «Ποια ήταν τα καλύτερα Χριστούγεννα που είχες μέχρι τώρα» πραγματικά δεν μπορώ να σου πω όχι γιατί δεν θέλω, απλώς δεν ξέρω. Υποψιάζομαι πως ίσως τα καλύτερα Χριστούγεννα μου δεν έχουν έρθει ακόμη.. Έτσι νιώθω.. Ίσως σε μερικά χρόνια που θα κρατώ αγκαλιά το γιο μου ή την κόρη μου και θα καθόμαστε στο τζάκι μαζί με το σκύλο μας και θα βλέπουμε το Ρούντολφ το ελαφάκι (ο άντρας μου θα είναι έξω να κόφκει ξύλα ή να συνάει καραόλους) να σου ξαναγράψω ένα άρθρο για να απαντήσω στο ερώτημα σου. Αλλά προς το παρόν don’t ask!!! Ελπίζω να σε κάλυψα…

Καλές Γιορτές σε όλους!!! Και αν δεν είχατε ούτε εσείς μέχρι σήμερα τα «Καλύτερα Χριστούγεννα», πραγματικά εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να τα έχετε φέτος..!