URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία – της Ευθυμίας Κοντομάρη

Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία – της Ευθυμίας Κοντομάρη

Χριστούγεννα ήρθαν πάλι, αυτά τα Χριστούγεννα σκέφτηκα, δεν θέλω να μοιάζουν με τα προηγούμενα. Παρά τη χαρά των ημερών  ένιωθα ότι κάθε χρόνο βιώνω τα ίδια και τα ίδια. Έτσι, αποφάσισα να περάσω τις εορτές μακριά από το χάος της πόλης κοντά στη φύση στο χωριό.

Ξεκίνησα αργά το απόγευμα μετά τη δουλειά διανύοντας με το αυτοκίνητο 45 χλμ. Σε λίγη ώρα σκέφτηκα θα ανάψω το τζάκι, θα ετοιμάσω ζεστό καφέ και θα φτιάξω κουλουράκια με γεύση πορτοκάλι. Έτσι και έγινε, μέσα σε λίγες ώρες είχα στολίσει το σπίτι μου με τα ωραιότερα στολίδια και απολάμβανα τη γλυκιά θαλπωρή από το παραδοσιακό τζάκι ακούγοντας χριστουγεννιάτικες μελωδίες. Είχα την ανάγκη να ξεφύγω μακριά από όλους και από όλα. Σε κάποια στιγμή χάθηκα στις σκέψεις μου προσπαθώντας να αμφισβητήσω τα όσα σήμερα συμβαίνουν, απόρροια της ελληνικής κρίσης .

Το μέλλον αβέβαιο, εργασιακή εξαθλίωση και κοινωνική αθλιότητα παντού. Οι πολιτικοί προσπαθούν «με νύχια και δόντια» να διατηρήσουν τα «προσχήματα», ενώ παράλληλα η εικόνα της χώρας στο εξωτερικό έχει ήδη τσαλακωθεί. Γρήγορα επανήλθα στην πραγματικότητα ακούγοντας τον ήχο από τις πρώτες σταγόνες της βροχής που έπεφταν στο τζάμι. Τι όμορφα που είναι, σκέφτηκα, τελικά τα Χριστούγεννα στο χωριό. Άνοιξα την τηλεόραση είδα χριστουγεννιάτικα κινούμενα σχέδια, ένιωσα και πάλι παιδί, γέλασα έκλαψα.

Έβλεπα έναν άλλο άνθρωπο και ένιωθα χαρούμενη γι’ αυτό. Είχα βαρεθεί κάθε χρόνο να κάνω τις ίδιες μηχανικές κινήσεις από χριστουγεννιάτικα ρεβεγιόν σε καφετέριες. Αυτή τη φορά κάνω κάτι διαφορετικό, κάθομαι σπίτι μου και απολαμβάνω τη ζεστασιά δοκιμάζοντας μυρωδάτα γλυκίσματα και ακούγοντας γιορτινή μουσική! Χαλαρώνοντας στον καναπέ με πήρε γλυκά ο ύπνος, ήμουν ήδη κουρασμένη από τη πάροδο της ημέρας.

Το επόμενο  πρωί ξημέρωσαν Χριστούγεννα, η βροχή είχε ήδη σταματήσει. Κάποια στιγμή ακούστηκε ο ήχος από το κουδούνι του σπιτιού, έτρεξα και άνοιξα την εξώπορτα, ήταν η μητέρα μου με την καλύτερη μου φίλη, την Αλεξάνδρα, θα μου έκαναν έκπληξη γι’ αυτό και δεν με ειδοποίησαν. Χάρηκα που τις είδα, το μεσημέρι ήμασταν και οι τρεις χαμογελαστές και με πολλή διάθεση ετοιμάσαμε το γιορτινό τραπέζι, φτιάξαμε γεμιστή γαλοπούλα με κάστανα και απολαύσαμε το πνεύμα των Χριστουγέννων με κόκκινο κρασί, χαζολογώντας και απολαμβάνοντας τη κάθε στιγμή. Τελικά, αυτά τα Χριστούγεννα δεν έμοιαζαν σε τίποτα με τα προηγούμενα.