URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Με κραυγή ποιητική

Επιµέλεια/Σκεύη Κυριάκου

Με κραυγή ποιητική

Από πότε γράφετε ποίηση;
Γράφω ποίηση από τα µαθητικά µου χρόνια, στην εφηβεία, κάπου 15-16 χρονων.

Πέστε µας λίγα λόγια για τον προπάππου σας Ελευθέριο Παπαδόπουλο, τον πρώτο ποιητή της ∆ερύνειας. Ποιά η σηµασία για σας η συνέχιση της κληρονοµιάς-παρακαταθήκης που σας άφησε;
Είµαι πάρα πολύ περήφανη και µε τιµάει ιδιαίτερα που ο προπάππος µου είναι ο Ελευθέριος Παπαδόπουλος. Τον θεωρώ σπουδαία προσωπικότητα, αφού ήταν καινοτόµος για την εποχή του. Τυγχάνει να ήταν και ο πρώτος ποιητής του χωριού. Αυτό όµως που µου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι κάτω από αντίξοες συνθήκες για την εποχή του, σε ηλικία µόλις 22 χρόνων από τη ∆ερύνεια ξεκίνησε µε το κάρο, που ήταν το τότε µέσο µεταφοράς, να πάει σε τυπογραφείο της Λεµεσού να εκδώσει την πρώτη του φυλλάδα, και δεν ξέρω πόσες µέρες θα διήρκησε η όλη διαδροµή. Εν τέλει κατάφερε να εκδώσει 2 φυλλάδες.
Μεγάλης αξίας η παρακαταθήκη που µας άφησε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Θα το ονόµαζα θησαυροφυλάκιο. Βαρύ το χρέος σε αυτόν τον σπουδαίο δάσκαλο. Η πολιτιστική κληρονοµιά που µας κληροδότησε είναι αυτή που συνδέει τη δική του γενιά µε τη δική µας. Θα πρέπει να την διαφυλάξουµε σαν κόρη οφθαλµού και να την προβάλουµε στη νέα γενεά, έτσι εξάλλου κτίζεται ο σωστός πολιτισµός ,κρατάµε σταθερές αξίες και αρχές από τους προγόνους µας και προχωράµε και διαµορφώνουµε ένα καλύτερο αύριο.

Μιλήστε µας µε λίγα λόγια για τα έργα σας. Γύρω από ποια θεµατολογία περιστρέφονται; Ποια η πεµπτουσία του έργου σας;
Γράφω ελεύθερη ποίηση. Η θεµατολογία ποικίλει, ανάλογα µε το τι µε εµπνέει τη δεδοµένη στιγµή. Γράφω για την αγάπη αλλά πιο πολύ για το άδικο που µε πνίγει. Για την κάθε µορφής αδικία… για τους πρόσφυγες µετανάστες, αλλά και για την πολιτική σαπίλα που δυστυχώς έχει συσσωρευτεί…

Στίχοι σας έχουν µελοποιηθεί από τον Αντώνη Θαλασσέλη. Μιλήστε µας λίγο για το πώς προέκυψε η συνεργασία αυτή.
Αποτελεί µεγάλη η τιµή για µένα η συνεργασία µε τον Αντώνη Θαλασσέλη, ο οποίος µελοποίησε στίχους µου. Συγκεκριµένα, στίχοι που έγραψα για έναν ναρκοµανή ευαισθητοποίησαν τον Αντώνη και έτσι πρόεκυψε το τραγούδι µε τίτλο «Τα έριξες όλα στην βροχή» και ερµηνευτή τον Κώστα Ροµάντη. Η χαρά µου είναι ιδιαίτερα µεγάλη γιατί ο κόσµος το αγκάλιασε και ακούγεται σε διάφορους ραδιοφωνικούς σταθµούς.
Αλήθεια, υπάρχει κάποιο βραβείο ή κάποιο ποίηµα που ξεχωρίζετε περισσότερο; Αν ναι, ποιο και γιατί;
Αγαπώ όλα τα ποιήµατα µου αλλά ξεχωρίζω αυτό που έγραψα για την Αµµόχωστο. Είναι η πόλη µου η αγαπηµένη που τη βλέπω καθηµερινά από απόσταση αναπνοής από το χωριό µου και µε συγκλονίζει η σηµερινή της εικόνα. Όσα χρόνια κι αν περάσουν θα είναι µία µόνιµη, ανοικτή πληγή.

Γνωρίζουµε ότι έχετε βραβευθεί σε πολλούς διαγωνισµούς ενώ φέτος έχετε βραβευτεί και µε το Γ΄ βραβείο από τον Ελληνικό Πολιτιστικό Όµιλο Κυπρίων (Ε.ΠΟ.Κ.) για το ποίηµα «Ο Χορός». Τελικά τι αποτελεί επιβράβευση για τον ποιητή; Η αρτιότητα του έργου του, η αναγνωσιµότητα, τα βραβεία ή κάτι άλλο; Τι αποτελεί επιστέγασµα των προσπαθειών σας;
Είναι αδιαµφισβήτητο ότι οι διαγωνισµοί που έχουν κύρος διαπνέονται από ευγενή άµιλλα που σε ωθεί να γίνεις καλύτερος. Ωστόσο, η επιβράβευση του ποιητή, δεν θα πρέπει να είναι ούτε οι τίτλοι ούτε και η διασηµότητα στη µορφή που την επιζητούν πολλοί. Η ουσιαστική επιβράβευση είναι να καταφέρει µέσα από την ποίηση του να αγγίξει τον αναγνώστη και να περάσει τα µηνύµατα που θέλει.
Ζούµε σε χαλεπούς καιρούς. Το µέλλον των λαών θεωρείται πια αβέβαιο και αιωρείται. Ο ποιητής είναι σταθερή αξία και ο ρόλος του µέγιστος . Έχει τη δύναµη να αφυπνίσει αλλά και να αλλάξει συνειδήσεις. Προβάλλει τον πόνο και ό,τι µαστίζει ευρύτερα την ανθρωπότητα αλλά ταυτόχρονα µπορεί να αφουγκραστεί το µέλλον γιατί ο ποιητής πρέπει να γίνεται συνάµα και οραµατιστής .
Επιστέγασµα των προσπαθειών µου είναι πάνω από όλα η αναγνώριση, η εκτίµηση, η µεγάλη αγκαλιά του κόσµου που έδειξε προς το έργο µου.

Τι σηµαίνει για εσάς ποίηση;
Σ’ αυτή σας την ερώτηση επιτρέψτε µου να απαντήσω µε ένα πολύ αγαπηµένο µου ποίηµα:
ΠΟΙΗΣΗ
Τα πιο όµορφα ποιήµατα
γράφονται σε µικρές ώρες κει που το δάκρυ ξεχειλίζει
και χαράζει σαν διαµάντι τα γυάλινα Τα µάτια αλητεύουν,
περιπλανούνται κει που έζησες Ο νους πλάθει αρχέγονες εικόνες Η νύχτα δεν έχει τίποτα να σου πει,
η έκσταση δε δαµάζεται µε όνειρα θεριεύει όλο σου το είναι, Αναµασάς ιστορίες και τότε, σε βρεγµένο χαρτί
ζωγραφίζονται ολόκληροι χάρτες ονείρων
και ωκεανοί αδάµαστοι!