URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Mάθε να πενθείς για να μπορείς να μάθεις να θάβεις

της Λυδίας Βαρελά- Αναστασιάδου

Mάθε να πενθείς για να μπορείς να μάθεις να θάβεις

Όλα αλλάζουν. Τα πάντα. Να μην είσαι σίγουρος ποτέ για τίποτε. Μόνο για την στιγμή σου. Όλα αλλάζουν. Να το θυμάσαι. Να είσαι σίγουρος για το τίποτε. Μόνο για αυτό.

Έχεις κάνει μότο ζωής πως «η ζωή, είναι στιγμές» αλλά ακόμη δεν το έχεις νιώσει στο πετσί σου. Πότε κάτι χάνεται, πότε κάτι φεύγει, δεν μπορείς να το αντιληφθείς. Νομίζεις συνειδητοποιείς. Γελάω δυνατά. Συνειδητοποιείς αφού το χάσεις μέσα από τα χέρια σου. Συνειδητοποιείς, αφού έχει ξεθωριάσει η ανάμνηση. Τι νόημα έχει να την κρατάς ζωντανή;

Mάθε να πενθείς για να μπορείς να μάθεις να θάβεις. Αλλιώς; Αλλιώς απλά έχεις κάνει μία τρύπα στο νερό και ουσιαστικά, δεν έχεις κάνει τίποτα. Λύτρωση μεγάλη να μάθεις να πενθείς κι ακόμη μεγαλύτερη να θάβεις. Να θάβεις καλά όμως, μην κάνεις τσιγκουνιές στο χώμα που θα ρίξεις. Όσο πιο πολύ το καλύψεις, τόσο πιο εύκολο θα είναι να μάθεις να το συντηρείς. Πάλι γελάω δυνατά.

Η πραγματική κηδεία, μένει θαμμένη ανάμεσα σε κάτι χώματα και κάτι πλακάκια. Η κηδεία της ψυχής ή των συναισθημάτων είναι δύσκολη. Το γνωρίζεις αυτό φαντάζομαι. Δεν έχει νόημα να θάβεις ούτε συναισθήματα, ούτε ψυχές· νόημα έχει να μάθεις να ξεπερνάς και τα δύο.

Συχνά πιάνω τον εαυτό μου και άλλους να λέμε πως χάσαμε τον εαυτό μας. Είτε επειδή κάποιος –κατά τα λεγόμενά μας- ήρθε και μας τον έκλεψε, είτε επειδή περνάμε περιόδους που κάνουμε «πίσω» κάποια χαρακτηριστικά του εαυτού μας για να επιβιώσουμε. Εκεί καταντήσαμε, να κάνουμε πίσω για την επιβίωση.

Δεν χάνεις ποτέ τον εαυτό σου άνθρωπέ μου. Απλά κάνει κύκλους και προσθέτει κι αφαιρεί πολλά στοιχεία του. Δεν χάνεται εύκολα ο εαυτός μας. Αν ήταν τόσο εύκολο αυτοί που είναι σκατόψυχοι θα γινόντουσαν καλοί μέσα σε ένα βράδυ. Δεν είναι πολιτική ο εαυτός σου. Είναι άποψη. Είναι εσύ.

Μη νιώθεις άσχημα όταν το φίλτρο σου δεν λειτουργεί για κάποιους ανθρώπους που γνωρίζεις. Μη νιώθεις άσχημα όταν εξελίσσεις κάποια κομμάτια του εαυτού σου και κάποια άλλα μένουν λίγο πιο ανώριμα από τα υπόλοιπα.

Γενικά, μη νιώθεις άσχημα που είσαι εσύ. Να σε αγαπάς και να σε προσέχεις. Γιατί κάποια στιγμή θα αλλάξουν όλα τόσο γρήγορα και θα φας μία τόσο μεγάλη σφαλιάρα που δε θα ξέρεις ποιο μάγουλο να γυρίσεις.

Εκεί να σε δω. Εκεί να σε δεις κι εσύ. Να μην είσαι σίγουρος για τίποτε. Μόνο για τον εαυτό σου. Αν είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου, τότε όλα γύρω σου θα είναι όσο σταθερά θέλεις εσύ να είναι. Να είσαι σίγουρος για αυτά που νιώθεις. Να είσαι σίγουρος γι’ αυτά που νιώθεις εσύ και όχι ο απέναντι. Ο απέναντι είναι το δικό του εγώ. Εσύ είσαι το δικό σου.

Όλα αλλάζουν. Τίποτε δεν μένει ίδιο. Να το θυμάσαι αυτό, κάθε φορά που νιώθεις σίγουρος για αυτά που νομίζεις ότι έχεις. Μόνο την γνώση δεν μπορεί να σου πάρει κανείς. Όλα τα υπόλοιπα, είναι αφρός και μάλιστα όχι μάρκας.

*Φωτογραφία: Τόλης Καπαρουνάκης

**Η Λυδία Βαρελά –  Αναστασιάδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και τελείωσε τη σχολή της γραφιστικής. Με καλλιτεχνικές ανησυχίες και ανήσυχο πνεύμα άρχισε να ανακαλύπτει πως το να γράφει τις εμπειρίες της, τα συναισθήματά της και τις σκέψεις της, σε ένα κομμάτι χαρτί, την έκανε να νιώθει ελεύθερη. Έτσι αποφάσισε να δώσει μια ευκαιρία στον εαυτό της και στους αναγνώστες του περιοδικού vantage να νιώσουν ελεύθεροι μαζί.