URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Μαμά, δεν φοβάμαι πια…

της Ελένης Θεοδωρίδου

Μαμά, δεν φοβάμαι πια…

Καλοκαίρι, ξεκούραση (λέμε τώρα), ξεγνοιασιά, ταξιδάκια, χαλάρωση. Το μόνο αρνητικό που έχω να προσθέσω είναι ότι σε κάποιους ανθρώπους δεν κάνει καλό να έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο, γιατί σκέφτονται πολύ και ο νους περιπλανιέται σε διάφορα σκοτεινά μονοπάτια.

Φτάνοντας σιγά-σιγά σε ένα ηλικιακό μεταίχμιο, έμαθα να βάζω τελεία. Έμαθα να κλείνω κύκλους που με κρατούσαν εγκλωβισμένη και να ανοίγω καινούργιους με ρίσκο για το τι μπορεί να έρθει. Έμαθα να μην αναλώνομαι σε πρόσωπα και καταστάσεις. Έμαθα να μην χαρίζομαι και το πιο σημαντικό, έβαλα προτεραιότητες, κυρίως για να προστατεύσω τον εαυτό μου. Διότι αν δεν νοιαστείς εσύ για σένα, μη νομίζεις ότι θα το κάνει κανένας άλλος. Ο καθένας μόνος πορεύεται. Αυτό μου δίδαξε η ζωή.

Ξημερώνει μια καινούργια μέρα, μια μέρα που με βρίσκει λίγο πριν τα τριάντα. Κάθομαι στο μπαλκόνι, ανάβω ένα τσιγάρο και κάνω μια ανασκόπηση των τελευταίων χρόνων. Πόσα γεγονότα, πόσα πρόσωπα! Δεν ξέρω αν τα φετινά γενέθλια με βρίσκουν πολύ χαρούμενη, αυτό που ξέρω είναι ότι με βρίσκουν αρκετά δυνατή να σταθώ στα πόδια μου και να προχωρήσω, να φροντίσω τον εαυτό μου και να συνειδητοποιήσω ότι δεν χρειάζομαι κάποιον να με σώσει, απλά κάποιον να είναι δίπλα μου όσο πασχίζω να σώσω τον εαυτό μου.

*Η Ελένη Θεοδωρίδου είναι καθηγήτρια Αγγλικών.