URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Λίβανος, η χώρα των αντιθέσεων (part 1)

Γράφει ο Τζιοβάνης Κουζαλής

Λίβανος, η χώρα των αντιθέσεων (part 1)

∆εν είναι τυχαίο. Εδώ και επτά χιλιάδες χρόνια ιστορίας οι Φοινικες, οι Κύπριοι, οι Κρήτες και µετά οι Έλληνες, ζούσαν αρµονικά µεταξύ τους. Λόγω εµπορίου και καλών σχέσεων, οι Φοίνικες ίδρυσαν το Κιτιο γυρω στον 7ο αιώνα π.χ. και ενδυναµώνοντας την ήδη υπάρχουσα σχέση, κάτι που ακόµη και σήµερα το νιώθεις έντονα.

Φτάνοντας στο αεροδρόµιο της Βηρυτού, «Hariri Airport», αντιλαµβάνεσαι την ύπαρξη της ίδιας νοοτροπία µε µας. Το πρώτο πράγµα που παίρνεις είναι ταξί για τον προορισµό σου. Μάλιστα τα πολύ καλά ξενοδοχεία σου παρέχουν και δωρεάν µεταφορά. Στον δρόµο θα περάσεις από την συνοικία που η φιλοιρανική οργάνωση «Hezbollah» κάνει κουµάντο. Αραβικό τοπίο 50 χρόνων το οποίο περιτριγυρίζεται µε στρατιωτικά blocks για ασφάλεια. Στο δρόµο σιγά σιγά θα αρχίσεις να νιώθεις ότι µπαίνεις σε µια πιο ευρωπαϊκή χώρα. Φυσικά ο τρόπος που οδηγούν θυµίζει Αθήνα ίσως και πολύ χειρότερα.

Στο ξενοδοχείο το προσωπικό θα σε κάνει να νιώσεις όµορφα και θα σε ενθουσίασει η φιλική τους αντιµετώπιση. Το ξενοδοχείο σου θα ήταν καλά να βρίσκεται στο κέντρο ή στην περιοχή «Achrafieh» που είναι το κέντρο της Βηρυτού.

Για µένα η Βυρητός και γενικά ο Λιβανος είναι η χώρα των αντιθέσεων. Μπορεί να µένεις στο γνωστό «Phoenician Hotel», το οποίο θεωρείται από τα καλυτέρα ξενοδοχεία ή στο «Le Gray» που είναι από τα πιο µοντέρνα κτήρια και ξενοδοχεία και δίπλα σου να βλέπεις το πιο άσχηµο κτήριο που βοµβαρδίστηκε το 1974 και είναι µέχρι σήµερα µισοκαταστραµένο. Είσαι στον δρόµο και βλέπεις τελευταίας τεχνολογίας αυτοκίνητα και δίπλα σου να περνά ένα παλιό αµάξι του 1970. Αυτό θα το δεις και στην κοινωνική τους εξέλιξη. Υπάρχουν οι πολύ πλούσιοι και οι πολύ φτωχοί.
Αυτή την αντιθεση θα την δείς και στην δοµή της πόλης. Η πόλη είναι χωρισµένη στον Χριστιανικό τοµέα, τον Σουνιτικό και τον Σηιτικό (φιλοιρανικό). Το Χριστιανικό κοµµάτι είναι πιο µοντέρνο και πιο καθαρό µε τους ουρανοξύστες καταλαµβάνοντας κέντρο της πόλης. Όµως στον ίδιο τοµέα είναι η «Bourj Hammoud» το Αρµένικο κοµµάτι – και πιο φτωχό – περιτριγυρισµένο µε µικρά µαγαζάκια για ψώνια, κυρίως διαµάντια και χρυσαφικά. Εκεί κοντά θα βρείτε τα πιο ωραία σάντουιτς µε Παστουρµά (δοκιµάστε). Το περπάτηµα στα στενά δροµάκια έχει την δική του χάρη και θα σας συγκινήσει. Μην περιµένετε να δείτε ακριβές µάρκες εδώ. Για ποιο εκλεκτά καταστήµατα θα επισκεφθείτε το «Souks Mall» στο κέντρο της πόλης και στα γύρω µαγαζάκια του «Solitaire, στο οποίο δεσπόζει το παλιό ρολόι στο κέντρο µε τα ανακαινισµένα παλιά κτήρια µετά το τον 15ετή πόλεµο που τέλειωσε αρχές του 1990.

Στο «Solitaire» πάλι θα δείτε την αντίθεση του Μουσουλµανικού τεµένους δίπλα από την Χριστιανική εκκλησία µε τον διαγωνισµό για το ποιος έχει το πιο ψηλό καµπαναριό ή µιναρέ. Η αντιθέσεις στον Λίβανο και ειδικά στην Βυρητό είναι πράγµατι έντονες και πηγάζουν από την Οθωµανική Αραβική και τη Γαλλική κουλτούρα που συνυπάρχουν στο χώρο. Η πολυθρησκευτική συνυπαρξη είναι σήµα κατατεθέν της χώρας, η οποία δοκιµάζεται δυστυχώς ανα τακτά χρονικά διαστήµατα. Είναι εµφανές ότι σε ένα κοµµάτι γης – τοσο µικρό όσο και η Κύπρος – ο φανατισµός στην θρησκεία δεν είναι λύση.

Η «Ελβετία της Ανατολής», ή το «Παρίσι της Μέσης Ανατολής», όπως της αποκαλούσαν τουλάχιστον για τη δεκαετία του 1960, η Βυρητός είναι ένα κόσµηµα που ξεθωριάζει λόγω της κακοδιαχείρισης, του πλούτου για το προσωπικό καλό και όχι για το κοινό. Την ίδια ώρα που νοµίζεις ότι έχεις να κάνεις µε ένα έντονα ευφυές λαό µε έντονη επιχειρηµατική δραστηριότητα ανά το παγκόσµιο, ταυτοχρόνως αντιλαµβάνεσαι ότι µέσα στο Λίβανο η παρουσία του κράτους ασθενεί. Οι συγκοινωνίες είναι ανύπαρκτες αφού στον Λιβανό δεν υπάρχουν λεωφορεία, τραµ, τρένα και φυσικά κανείς δεν σταµατά στα φανάρια αφού οι κανόνες κυκλοφορίας αγνοούνται!

Μη χάσετε την ευκαιρία για µία βόλτα στη «Zaitunay Marina» αλλά και στην αγορά της «Hamra». Βηρυτός όµως χωρίς να επισκεφθείτε το «Backyard” η το «Village» για καφέ ή φαγητό δεν γίνεται. Θα ήταν παράλειψη το βραδάκι να µην δοκιµάσετε το φαγητό στο «Em Sherif» (Ακριβούτσικο µεν αλλά είναι µια µοναδική εµπειρεία τόσο στην γεύση όσο και στην υποδειγµατική τους εξυπηρέτηση)

Τέλος να αναφέρω ότι η Βηρυτός φηµίζεται για τη νυχτερινή της ζωή. Οι δύο πιο γνωστοί τους δρόµοι ονοµάζονται «Mar Mkhayel street» και «Badaro». ∆ύο δρόµοι µε πολύ όµορφα και γεµάτα ζωή µπαρ. Ένα ωραίο µπαρ που είχα επισκεφθεί πρόσφατα ονοµάζεται “Central Station” στο «Mar Mkhayel» και το «Kissproof» στην «Badaro». Αν ακόµη δεν χορτάσατε από τη νυχτερινή ζωή και ψάχνετε για κάτι ποιο έντονο τότε κάντε µία βόλτα στα «Al Mandaloun», «Music Hall», «Beirut White», «Grand Factory», «Skybar», «The One», «Arts Beirut», «Discotek» τα οποία είναι από τα πιο διάσηµα κλαµπ της πόλης.

Τέλος, αξίζει να µεταβείτε 45 λεπτά έξω από τη Βηρυτό για να δείτε το άγαλµα της «Lady of Harissa», µε την καταπληκτική θέα, το αρχαιολογικό µουσείο της Βηρυτού και το λόφο «Broumana» ο οποίος βρίσκεται 30 λεπτά από τη Βηρυτό για να απολαύσετε τη θέα και το όµορφο κλίµα της χώρας.