URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Κουμπάρε εσύ σούπερ σταρ! Της Δέσποινας Χατζηζαχαρία

Κουμπάρε εσύ σούπερ σταρ! Της Δέσποινας Χατζηζαχαρία

Κουμπάρος και κουμέρα (ελληνιστί κουμπάρα) ονομάζονται αυτοί που παντρεύουν ένα αντρόγυνο. Όπως επίσης και εκείνοι που βαφτίζουν τα παιδιά μιας οικογένειας. Τώρα θα μου πείτε, πως γίνεται σε ένα νησί με 800.000 και πλέον κατοίκους να ακούς τη λέξη «κουμπάρος» τόσο συχνά όπου και αν βρίσκεσαι;

Εντάξει. Εκτός από τους δύο που στέκονται δίπλα από το αντρόγυνο στην εκκλησία και στην χαιρετούρα και προσέχουν για λεπτομέρειες όπως «Κόρη στάθου να σου ισσιώσω λλίο την ουρά του νυφικού σου» ή χαριτολογώντας μονολογούν «Α παναΐα μου. Εκρεμμάστην άλλο ένας. Εν να με φάει η μάνα μου», υπάρχουν και αυτοί που «γράφονται» κουμπάροι. Ξέρετε. Εκείνοι που εκτός από τις πάστες παίρνουν σπίτι τους και μπομπονιέρες Κάτι προσωπικά που με ενοχλούσε πολύ όταν ήμουν μικρή, γιατί δεν με αφήναν να πάρω και εγώ. Όπως και να έχει. Περασμένα ξεχασμένα (;).

Αλλά και πάλι. Ο μεγάλος αριθμός αυτός των «κουμπάρων» δε δικαιολογείται ούτε εξαιτίας αυτού. Αν θέλετε εξήγηση όμως, τα πράγματα είναι απλά. Σκεφτείτε όσους αποκαλούν οι δικοί σας «κουμπάρους» και δεν είναι νοννοί σας και νομίζω θα καταλάβετε. Γιατί εγώ πιστεύω πως η λέξη «κουμπάρος» κρύβει ένα μείγμα συναισθημάτων. Φιλίας, εκτίμησης και θύμισες παλιότερων μεθυσιών και γενικά ωραίων στιγμών. Πιο απλά, είναι η λέξη των μεγαλύτερων για κάποιον πραγματικό φίλο.

Υπάρχει και η άλλη πλευρά όμως. «Κουμπάρο» μπορείς να αποκαλέσεις και κάποιον τον οποίο δε ξέρεις, έτσι απλά, όταν θέλεις να του απευθύνεις το λόγο. Όπως για παράδειγμα ο κύριος που άκουσα τις προάλλες στην ουρά μιας δημόσια υπηρεσίας να προσπαθεί να δικαιολογηθεί. «Ε κουμπάρε μου, πραγματικά βιάζουμαι. Έχω 1000 δουλειές να κάμω σήμερα». Και η απάντηση του κουμπάρου. «Ε κουμπάρε μου. Τι να σου κάμω. Ούλλοι έχουμε τη φτώσσεια μας, αλλά καρτερούμεν».

Το θέμα με το «κουμπαριλίκκι» δε θα μπορούσε να μην ήταν γνωστό και στην Ελλάδα. Γιατί τι πιθανότητες υπάρχουν να μπεις σε ταξί στην Ελλάδα και μόλις καταλάβει ο ταξιτζής ότι είσαι «από την Τζιύπρον» να μη σε ρωτήσει «Κουμπάρε που πάμε;» (6 χρόνια στην Ελλάδα, στη Θεσσαλονίκη βασικά – να τα λέμε και αυτά – δεν κατάλαβα γιατί λένε Τζιύπρος και όχι Κύπρος. Μήπως επειδή λέμε «τζιαι»; Μπορεί).

Όπως και το άλλο, άξιο απορίας (άσχετο με το θέμα μας, αλλά εγώ θα το αναφέρω) Πως γίνεται 11 στους 10 ταξιτζήδες να έχουν υπηρετήσει στην Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ).

Οι Κύπριοι όμως δεν είμαστε ρατσιστές. (θέλω να ελπίζω). Έτσι, μπορείς να ακούσεις ένα Κύπριο να αποκαλεί «κουμπάρο» και τον άτυχο Νορβηγό/Ρώσο/Βρετανό κλπ τουρίστα που ήρθε για διακοπές στην Κύπρο και δε μπορεί να συνεννοηθεί με τον Κύπριο «κουμπάρο». Να σκεφτόμαστε όμως θετικά. Γιατί, με αυτό τον τρόπο, εκτός από το χαλούμι και τη ζιβανία, μαθαίνουν και τη λέξη «κουμπάρος».

Είναι όμως και το άλλο. Πείτε μου αν υπάρχει περίπτωση να συναντηθούν δύο Κύπριοι στο εξωτερικό και να μην αλληλοαποκαλεσθούν «κουμπάροι».

Ό,τι και να πούμε πάντως, η αλήθεια είναι πως τη λέξη «κουμπάρος» ό,τι και να γίνει, σε όλες τις περιστάσεις και σε όλες τις χώρες, εμείς θα τη χρησιμοποιούμε και θα είμαστε περήφανοι.

Για αυτό, κουμπαριάστε ελεύθερα! Η Κύπρος νομίζω μπορεί να αντέξει πολλές ακόμα χιλιάδες κουμπάρων και κουμέρων!

ΥΓ : Αθάνατη να είσαι (Ε)λπίδα μαζί με τον κύριο Σωκράτη, το σούπερ σταρ σου!