URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Καρναβάλια: Εντός και «εντός» – της Δέσποινας Σ. Χατζήζαχαρια

Καρναβάλια: Εντός και «εντός» – της Δέσποινας Σ. Χατζήζαχαρια

Ήμασταν έξω που λέτε προχθές, Σάββατο 14 Φεβρουαρίου, να γιορτάσουμε και εμείς. Επειδή ήταν Σάββατο. Επειδή η βδομάδα ήταν δύσκολη. Επειδή θέλαμε να πιούμε και εμείς κανένα ποτάκι, σαν άνθρωποι. Όχι, δεν το επέβαλλε η μέρα, όχι δεν «κλαιγόμασταν» για τίποτε αισθηματικό, μόνο για τα καθημερινά.

Τακτικοί πελάτες πλέον σε ένα μπαράκι επιλεγμένο βάση μουσικής -λέμε ΟΧΙ στη γερμανική… techno, ναι στη disco μουσική, φτάνουμε μετά από περιοδεία σε άλλα μπαράκια, στο εν λόγω μαγαζί. Αφού περάσαμε από το συνηθισμένο έλεγχο-μπουκάλια απαγορεύονται εντός, άσχετα αν είναι νερού και άσχετα αν προσπαθήσεις να τους κάνεις να δοκιμάσουν(!) για να πειστούν, μπαίνουμε μέσα. Ο χώρος στολισμένος καρναβαλίστικα και αρκετοί μεταμφιεσμένοι. Εντάξει. Ξέραμε πως στο συγκεκριμένο μαγαζί ένας από τους μπάρman ήταν Ελλαδίτης, αλλά αυτό δεν το περιμέναμε. Καλά, μη νομίσετε πως κάνω και παράπονα. Παρά καρδ(ι)ούλες και βελάκια, καλύτερα τα κομφετί και οι κορδέλες.

Μια κουβέντα από εδώ, μια από εκεί, λίγο η νοηματική, λίγο η γερμανική, ανακαλύψαμε πως, ναι, γνωρίζουν (και) οι Γερμανοί τα καρναβάλια. Βέβαια το «Καρναβάλι» δε γιορτάζεται παντού στη χώρα. Κυρίως το γιορτάζουν στη Ρηνανία και στις πόλεις της Κολωνίας (Κöln), Ντίσελντορφ (Düsseldorf) και Μάιντς (Mainz). Μάλιστα το Καρναβάλι είναι σημαντικό κομμάτι της τοπικής παράδοσης και μέτρο κριτικής εναντίον της πολιτικής. Σύλλογοι και οργανώσεις προετοιμάζονται όλο το χρόνο για αυτές τις ημέρες. Με αφορμή την ανακάλυψη αυτή, μπήκα να ψάξω λίγο την ιστορία του γερμανικού καρναβαλιού (η οποία δεν είναι της παρούσης να αναλυθεί) και «έπεσα» πάνω σε δύο πολύ ενδιαφέρουσες φωτογραφίες.

Το νέο ελληνογερμανικό ζήτημα εν έτει 2010-μέχρι…, δεν μπορούσε να μην παρελάσει στους δρόμους τόσο του Ντίσελντορφ όσο και της Κολωνίας. Στο Ντίσελντορφ, από τη μια, ο Ελληναράς/Οδυσσέας/Δαυίδ/Τσίπρας/«V for Varoufakis» -διαλέξτε και πάρτε, σημαδεύει με τη σφεντόνα του τον μονόφθαλμο Γολιάθ, γένους θηλυκού, επονομαζόμενο, Άνγκελα.

Στην Κολωνία από την άλλη, ο κορδωτός και χαμογελαστός μεσήλιξ Έλληνας, προσπαθεί να ζωγραφίσει μουστάκι «α λα Χίτλερ» στην στρατηγό Μέρκελ, η οποία διατάζει τους Έλληνες να κάνουν οικονομίες (Ihr müsst sparen!)

Köln

Σε συζήτηση που είχα με φίλο, πρόσθεσε από μόνος τους, πως αν τύχει ποτέ να βρεθώ σε μία από τις «γιορτές» αυτές, δε θα πιστεύω πως είμαι στη Γερμανία. Γιατί τελικά αυτός ο λαός μπορεί να έχει και χιούμορ. Εκτός αν στο πλήθος υπάρχουν περισσότεροι Έλληνες από ότι Γερμανοί, εξού και οι «ασυνήθιστοι» εορτασμοί.

Θα ήθελα όμως να φέρω και λίγο το θέμα στα δικά μας μέτρα. Τα του κυπριακού εσωτερικού. Για αυτό το λόγο ακολουθούν μερικές ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ παροτρύνσεις για τις Απόκριες που έρχονται.

Όσες/οι εκεί έξω περιμένετε τα Καρναβάλια γιατί νομίζετε πως είναι ευκαιρία να απελευθερώσετε τον εαυτό σας και να ντυθείτε πιο έξαλλα από ότι το συνηθισμένο σας, ένα έχω να σας πω. Και καθημερινά, το ίδιο μας φαίνεστε. Λέμε επίσης όχι στους ιερείς (τους ντυμένους, μη μας πείτε και βλάσφημους), στις «γόννα πι» μοναχές, στους «Bob» για λόγους ευλάβειας, όπως επίσης στα ζόμπι, στους καουμπόι και φυσικά στις γατούλες. Ξέχασα κάτι;!

Τυλιχτείτε ρε παιδί μου τις εφημερίδες, τα μαυροσάκκουλα, την κουρτίνα του μπάνιου. Κάτι διαφορετικό.

Από την άλλη, αν δε θέλετε να παρευρεθείτε σε μασκέ πάρτυ, ΜΑΣΚΕ, παρακαλώ μην πάτε χωρίς μεταμφίεση. Και όχι, δεν είναι ωραίο που ντυθήκατε ο «εαυτός» σας. Και όχι δε θα χαλάσει η παρέα επειδή δεν πήγατε με τους υπόλοιπους (κκούχου κκούχου).

Τέλος, εννοείται, λέμε ένα μεγάλο ΟΧΙ στους κλόουν. Επειδή είμαστε και εμείς, που ναι, τους φοβόμαστε. Και έχουμε και τις έρευνες με το μέρος μας. Ονομάζεται «coulrophobia» και σε απλά ελληνικά, κωλοβαθριστοφοβία. Αν έχετε λοιπόν και εσείς τέτοιους φίλους, παρακαλώ μην προσπαθήσετε να τους πείσετε για το αντίθετο. Είναι τρομακτικοί, είναι κρυψίνους κρυψινους και με απαίσια χαμόγελα.

Όσοι από την άλλη θα γιορτάσετε στην Κύπρο τα καρναβάλια και όχι στις Πάτρες κλπ, ψηφίζουμε Καρναβάλι Αμμοχώστου. Ιδιαίτερη αναφορά να κάνω στη φιγούρα του θεού Διόνυσου, η οποία φιλοτεχνήθηκε αφιλοκερδώς από τον Γιώργο Αρτυματά.

Όπως και να έχει. Καλά να περάσετε όλοι. Με μέτρο το ποτό, ειδικά αν οδηγείτε. Τα είπαμε, τα ξανάπαμε, τα διαβάσαμε, τα πάθαμε, αλλά μάθημα δε μας έγινε.

Köln