URBAN.CULTURE.MAGAZINE

«Κάποτε θα σου πούνε παραμύθια»

της Λυδίας Βαρελά - Αναστασιάδου

«Κάποτε θα σου πούνε παραμύθια»

Κάποτε μόνο; Δεν έχεις νιώσει ότι σου λένε παραμύθια συνέχεια;

Όταν ήσουν μικρός η μαμά, σε έβαζε για ύπνο και σε νανούριζε με ένα παραμύθι. Αυτό το παραμύθι συνήθως είχε ένα αίσιο τέλος. Ή κάποιος θα παντρευόταν, ή ο πρίγκιπας θα έσωζε την πριγκίπισσα, ή τα γουρουνάκια θα διώχνανε τον κακό λύκο ή η κοκκινοσκουφίτσα θα γλίτωνε από τα δόντια του λύκου.

Όταν άρχισες να μεγαλώνεις, πάντα αναρωτιόσουνα τι γινότανε μετά τους τίτλους τέλους για τον «κακό» της υπόθεσης. Βρήκε τελικά αυτό που του αξίζει; Έγινε καλύτερος ή χειρότερος; συνέχισε να είναι κακός ή έκανε στροφή στην καριέρα του;

Σαν παιδί λοιπόν, υποσυνείδητα σου περνούσαν το μήνυμα πως αυτός που φερόταν άσχημα μέσα στην ιστορία, ήταν και ο κακός της υπόθεσης. Πληγωμένος απλά, δε θα μπορούσε να είναι; Βλέπεις, εμένα δε μου εγγυήθηκε ποτέ κανείς ότι η πριγκίπισσα ήταν ευτυχισμένη με τον πρίγκιπα, ή ότι δεν γκρέμισε κάποιος άλλος λύκος το σπιτάκι που έκαναν τα γουρουνάκια, ή ότι την κοκκινοσκουφίτσα δεν την πάτησε τρένο.

Ούτε μου εγγυήθηκε κανείς, ότι οι καλοί έμειναν καλοί και οι κακοί έμειναν κακοί.

Και όσο μεγάλωνα, κατάλαβα ότι τα παραμύθια θα υπάρχουν σε οποιαδήποτε μορφή στη ζωή μου. Απλά τώρα είμαι εγώ ο πρωταγωνιστής και εγώ γράφω το σενάριό μου.Μερικές φορές, βάζω πρωταγωνιστές ανθρώπους που στην δική μου ζωή δεν θα άξιζαν τελικά ούτε βραβείο δεύτερου ρόλου, ενώ σε κάποιου άλλου τη ζωή θα ήταν συμπρωταγωνιστές. Όμως αυτό δεν είναι και το πιο όμορφο απ’όλα; Δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους. Μπορούμε όμως, όταν νιώθουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι για εμάς, να γράψουμε την τελευταία τους ατάκα και να παραδώσουμε το υπόλοιπο σενάριο της ζωής μας, σε ανθρώπους που όχι μόνο δεν είναι για δεύτερους ρόλους, αλλά είναι φτιαγμένοι για πολλά σενάρια και ιστορίες στην δική μας ζωή.

Φίλε μου Ν., μπορεί να μην υπάρχουν νεράιδες πια, και να είναι όντως στα παραμύθια, αλλά εμένα με ενδιαφέρει που στο δικό μας σενάριο ζωής, είμαι η νεράιδα. Και είμαι γιατί με ήθελες εσύ να είμαι. Και φυσικά δεν το αρνήθηκα.

Αν λοιπόν, πιστεύεις στα παραμύθια εσύ που κάθεσαι εκεί έξω και ονειροπολείς και ρομαντικά συμβιβάζεσαι με τα ασυμβίβαστα, να ξέρεις πως βαδίζουμε στον ίδιο δρόμο. Να ξέρεις, πως κ εγώ μερικές φορές φαντάζομαι τι σενάριο έχει γραφτεί για εμένα και ακόμη δεν το έχω βιώσει.

Τώρα, το αν οι κακοί είναι όντως κακοί στο έργο, μάθε πως στη ζωή σου, οι άνθρωποι που συναντάς, σου δημιουργούν διάφορα συναισθήματα. Άλλοτε έχουν την μορφή αγγελικά πλασμένη κ άλλοτε είναι ο διάολος μεταμορφωμένος. Δεν θα κατηγορήσω τον λύκο που σε έμαθε να προσέχεις μέχρι και την σκιά σου, ούτε θα σου πω πως για πάντα έτσι θα μείνει, μπορώ όμως να σου εγγυηθώ, πως αν εσύ συνεχίζεις να τον φοβάσαι, τότε έχει κερδίσει. Και ποιο το νόημα να αφήνεις τους λύκους σου ελεύθερους, όταν εκεί έξω υπάρχει η δική σου εκδοχή της κοκκινοσκουφίτσας; κι αν είσαι η κοκκινοσκουφίτσα, κράτα καλά τον ρόλο σου και προσπάθησε να μην μεταμορφωθείς σε λύκο και αλλάξετε ρόλους.

Διότι φίλε μου, το νόημα δεν είναι να γίνεσαι ένα με τον καθοδηγητή σου, αλλά να ξεφεύγεις από το κοπάδι και να δημιουργείς δικά σου μονοπάτια. Δικά σου σενάρια.

Αν θες την γνώμη μου, διάλεξε σωστά τον χαρακτήρα στο σενάριό σου και μη ξεχνάς πως οι συμπρωταγωνιστές ή θα σε ανεβάσουν ψηλά και θα σε απογειώσουν ή θα σε ρίξουν κάτω και θα σε λιώσουν. Αν ανήκεις στην πρώτη ομάδα, είσαι από τους τυχερούς και μόνο «καλή συνέχεια» σου εύχομαι. Αν ανήκεις στου δεύτερους, προσπάθησε να μην μείνεις δεύτερος για όλη σου τη ζωή, γιατί αν εσύ αφήσεις κάποιον άλλον να μιλάει για’ σένα, τότε στο σενάριό σου γίνεσαι ακόμη ένας λύκος.

Λυδία Βαρελά –  Αναστασιάδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και τελείωσε τη σχολή της γραφιστικής. Με καλλιτεχνικές ανησυχίες και ανήσυχο πνεύμα άρχισε να ανακαλύπτει πως το να γράφει τις εμπειρίες της, τα συναισθήματά της και τις σκέψεις της, σε ένα κομμάτι χαρτί, την έκανε να νιώθει ελεύθερη. Έτσι αποφάσισε να δώσει μια ευκαιρία στον εαυτό της και στους αναγνώστες του περιοδικού vantage να νιώσουν ελεύθεροι μαζί.