URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Η περίπτωση της Βαλτιμόρης – της Στέλλας Ρουσσοπούλου

Η περίπτωση της Βαλτιμόρης – της Στέλλας Ρουσσοπούλου

Μέρα χαράς και πανηγυρισμών ήταν η Παρασκευή 1η Μαΐου για τους κατοίκους της Βαλτιμόρης, στην πολιτεία του Μέριλαντ. Ικανοποίηση και δικαίωση είναι αυτό που καταλαβαίνουμε από τα λόγια του 18χρονου Τζον Τζονσον: “Κάτοικοι της Βαλτιμόρης, τα καταφέραμε!”. “Σήμερα γιορτάζουμε”, προσέθεσε ο Κρις Τέιλορ.

Η εισαγγελέας Μέρλιν Μπόσμπι, υποστήριξε ότι ο θάνατος του Αφροαμερικανού Φρεντ Γκρεϋ, οφείλεται σε ανθρωποκτονία, κρίνοντας υπεύθυνους τους αστυνομικούς για τους τραυματισμούς του νεαρού, αλλά και για την συνέχεια της υπόθεσης. Έτσι, διώξεις αποδόθηκαν στους 6 αστυνομικούς που ενεπλάκησαν στο συμβάν. Να επισημανθεί, ότι εντοπίστηκαν παρατυπίες των αστυνομικών ακόμη και κατά την σύλληψη του νεαρού.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο 25χρονος Φρεντ Γκρέυ, που συνελήφθη από τις Αρχές της Βαλτιμόρης στις 14 Απριλίου, σήμερα είναι νεκρός. Το γεγονός αυτό υπήρξε η αιτία να πυροδοτηθεί μία σειρά διαμαρτυριών και αντιδραστικών κινήσεων σε αυτή την πόλη της πολιτείας Μέριλαντ. Όλη την προηγούμενη εβδομάδα, η πόλη μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, με αποκορύφωμα την ημέρα της κηδείας του νεαρού. Τα δύο μαχόμενα στρατόπεδα ήταν φυσικά οι αστυνομικές αρχές της Βαλτιμόρης και πολλοί κάτοικοι, κυρίως νέοι, που θεωρούσαν χρέος τους να καταδικάσουν την κακομεταχείριση των Αφροαμερικανών από τις Αρχές. Το σύνθημα “All night, all day, we will fight for Freddy Gray”, ηχούσε πολύ δυνατά στους δρόμους της Βαλτιμόρης, από περισσότερα από 2.000 στόματα νέων ανθρώπων. Δεν άργησε, φυσικά, η περιοχή να τεθεί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και κλήθηκε ακόμη και η Εθνοφρουρά. Συγχρόνως, πραγματοποιήθηκε πλήθος συλλήψεων.

Ασφαλώς, οι Αφροαμερικανοί έχουν υπάρξει κατά καιρούς στόχος κακομεταχείρισης και εκμετάλλευσης των Αρχών σε αρκετές πολιτείες της Αμερικής. Λόγος γίνεται για τον θάνατο άοπλων μαύρων ανδρών πέρυσι στο Φέργκιουσον στη Νέα Υόρκη και πολλά άλλα τέτοια γεγονότα που προκαλούν και πλήθος αντιδράσεων.

Αναγκαίες είναι οι ριζικές αλλαγές από τη βάση έως και την ανώτατη βαθμίδα των Αμερικανικών Αρχών. Πρέπει πλήθος Αμερικανών να ξεφύγει από τα γνωστά στεγανά που κατακλύζουν εδώ και χρόνια το μυαλό τους και να συμβιβαστούν με την πραγματικότητα. Η τοποθέτηση “ταμπέλας” στους ανθρώπους, κυρίως στην Αμερική, είναι πολύ συχνό φαινόμενο και με αυτό τον τρόπο έμαθαν και πορεύονται στη ζωή τους. Γι’ αυτό και φυσικά ερχόμαστε αντιμέτωποι με τέτοια αποτελέσματα, όπως αυτό στη Βαλτιμόρη.

Όσο παρακολουθούσα τις αντιδράσεις μετά τον θάνατο του 25χρονου Γκρέυ, ξετρύπωσα ένα δημοσίευμα που είχα διαβάσει παλαιότερα, σχετικά με μία ομάδα μαύρων φοιτητών του Πανεπιστημίου Yale και του blog που είχαν στήσει. Το blog τους είναι αδύνατο να πιστέψετε τι αφορά… Γράμματα των ίδιων των φοιτητών στους αγέννητους γιους τους. Συγκλονιστικές επιστολές, που οι φοιτητές γράφουν στους γιους τους για την κακή μεταχείριση που πιθανόν θα δεχθούν από τις αστυνομικές αρχές όταν γεννηθούν και αν ποτέ βρεθούν στη θέση του Φρεντ Γκρέυ ή του Μάικλ Μπραουν. Με το blog “Το my unborn son” (http://tomyunbornson.tumblr.com/ ), οι φοιτητές προσπάθησαν να καταδικάσουν αυτό το φαινόμενο που συνεχώς εξαπλώνεται στην Αμερική.

Αναρωτιέμαι αν είναι δυνατόν, εν έτει 2015, να ασχολούμαστε με χρώμα, φυλή, καταγωγή; Το γεγονός αυτό, χωρίς αμφιβολία, μας ωθεί σε χρόνια οπισθοδρόμηση!

*Η Στέλλα Ρουσσοπούλου είναι φοιτήτρια στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.