URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Οι παππούδες μας πρόσφυγες κι εμείς ρατσιστές;

της Ελένης Θεοδωρίδου

Οι παππούδες μας πρόσφυγες κι εμείς ρατσιστές;

Το ερώτημα των ημερών. Σύμφωνα με το γενεαλογικό μου δέντρο: ένας παππούς από τον Πόντο, ο άλλος από την Σμύρνη, η μια γιαγιά από τον Πόντο κι η άλλη από την Πόλη. Ήρθαν, λοιπόν, στην Ελλάδα το ’22. Κοιμόντουσαν μέσα σε σχολεία ή εκκλησίες, πέρασαν δύσκολα. Άφησαν τα σπίτια τους κι ήρθαν σε μια «αφιλόξενη» τότε Ελλάδα. Αυτά ήταν τα λόγια από διάφορες ιστορίες που έλεγε ο μικρασιάτης παππούς. Δεν θα μπω σε ιστορικές λεπτομέρειες καθώς οι περισσότεροι είμαστε γνώστες, κι όσοι δεν είναι google it, γιατί βγαίνει ο καθένας και λέει το κοντό του και το μακρύ του.

Τις προάλλες άκουσα μια κυρία να λέει ότι φέτος το καλοκαίρι θα πληγεί ο τουρισμός λόγω του προσφυγικού. Προφανώς η κυρία προέρχεται από βρετανούς αποίκους στη Νότια Αφρική. Προφανώς δεν έχει διδαχθεί τη βασική ιστορία στη ζωή της. Προφανώς κοιτάει την παρτάρα της και δεν τη νοιάζει αν καίγεται το σπίτι του γείτονα.

Τέλος πάντων, δεν έχω την πρόθεση να το παίξω Μητέρα Τερέζα, απλά βουρλίζομαι με αυτά που ακούω. Με το να αγοράσουμε δυο πράγματα και να στείλουμε σε αυτούς τους ανθρώπους, δεν θα γίνουμε πιο φτωχοί. Μην ξεχνάτε ότι θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς στη θέση τους. Μην κρίνεις κάτι που τυχαία δεν είσαι. Η ιστορία δυστυχώς επαναλαμβάνεται. Κι εσείς που λέτε ότι ήρθαν οι πρόσφυγες να σας πάρουν τα σπίτια και τις δουλειές, τι να πω κρίμα! Περηφανεύεστε για το «φιλότιμο» και τη «φιλοξενία» του Έλληνα κι αυτές τις μέρες κλαίμε τον Ξένιο Δία. Εδώ, λοιπόν, καλούμαστε να επιδείξουμε πολιτισμό. Ας μην χαθεί η ανθρωπιά. Κι όπως γράφει η θαυμαστή Maya Angelou: «Η προκατάληψη είναι ένα βαρύ φορτίο που θολώνει το παρελθόν, απειλεί το μέλλον και κάνει το παρόν απρόσιτο».

*Η Ελένη Θεοδωρίδου είναι καθηγήτρια Αγγλικών.