URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Η “Mia” και μοναδική musical performer Μαρία Στεφάνου αφηγείται την ιστορία της!

Μία αποκλειστική συνέντευξη στο Vantage!

Η “Mia” και μοναδική musical performer Μαρία Στεφάνου αφηγείται την ιστορία της!

Χορεύτρια, χορογράφος, τραγουδίστρια, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και πάνω απ’ όλα… πριγκίπισσα! H musical performer Μαρία Στεφάνου από τη Θεσσαλονίκη, «ανθίζει» τα τελευταία χρόνια με ταχύτατους ρυθμούς στον χώρο του μουσικοχορευτικού θεάματος. Την έχουμε απολαύσει σε θεατρικές σκηνές, φαντασμαγορικές παραγωγές, σε προσωπικά μουσικά live της, καθώς και σε ποικίλα musical shows. Μετά από την τόσο δυναμική έναρξη της φετινή σεζόν, με sold out παραστάσεις, ολοκληρώνει το 2015 στο πλευρό του μοναδικού Έλληνα showman Τάκη Ζαχαράτου και μας αφηγείται το προσωπικό της παραμύθι.

Ας ξεκινήσουμε ανάποδα! Τι ξεχωριστό ετοιμάζεις για τις γιορτές σε μουσικό και θεατρικό επίπεδο;

Αυτή τη στιγμή ζω στον πυρετό των πρώτων παραστάσεων του ολοκαίνουργιου show «Σαν κάποιος Θίασος» του αγαπημένου σε όλους μας Τάκη Ζαχαράτου στο Θέατρο Βεργίνα του Regency Casino Thessaloniki. Δεν μπορώ να περιγράψω τη χαρά και την τιμή που αισθάνομαι για τη συνεργασία μας και την εμπιστοσύνη που μου έδειξε να χορογραφήσω το show του. Δεν ξέρω ποιον να πρωτοαναφέρω με τόσα ταλέντα πάνω και πίσω από τη σκηνή. Ένα πραγματικό “μπουκέτο” από 20 εκλεκτούς καλλιτέχνες, γεμάτους αγάπη και μεράκι, με δημιουργό και εμπνευστή στα κείμενα φυσικά τον ίδιο τον Τάκη μαζί με τον Πάνο Έξαρχο, σκηνοθέτη τον Δημήτρη Παπάζογλου, μαέστρο τον Κωνσταντίνο Παγιάτη με την 7μελή ορχήστρα του και με τους λατρεμένους μου χορευτές – τραγουδιστές – καλλιτέχνες Ματίνα Κολωνιάρη, Σταυρούλα Καπίδου, Ιωάννα Κορντέλ, Θάνο Πισανίδη, Αρσένιο Γαβριηλίδη, Γιώργο Μπόλματη και Στάθη Σαββίδη. Τα κουστούμια μας επιμελείται ο Αθανάσιος Κολαλάς και η Αναστασία Δόση που μας ντύνει με τις δημιουργίες της, ενώ αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια το τμήμα του καζίνο που τρέχει την παραγωγή, για να παρουσιάσουμε κάτι που δεν έχει ξαναγίνει στην πόλη. Είμαστε τόσο ενθουσιασμένοι και ανυπομονούμε να το μοιραστούμε μαζί σας.

 12310429_939711809448647_6941133064893372524_n

Εκτός, όμως, από τη συμμετοχή σου στο «Σαν κάποιος θίασος», θα υποδυθείς τη Χιονάτη στις «Πριγκίπισσες» The musical, μια δική σου δημιουργία που γνώρισε πέρσι τεράστια επιτυχία.

Φέτος για δεύτερη συνεχή χρονιά, μετά από 15 sold out παραστάσεις, οι «Πριγκίπισσες the musical», ένα παραμύθι για μεγάλα παιδιά, επιστρέφουν στο French Keys, το παλάτι όπου δημιουργήθηκαν, για άλλες 3 εορταστικές Κυριακάτικες νύχτες. Η πρεμιέρα μας ήταν την Κυριακή και θα ακολουθήσουν ακόμα δύο παραστάσεις στις 20 και 27 Δεκεμβρίου. Οι 4 πιο γνωστές πριγκίπισσες της Disney, Γιασμίν (Ανδρομάχη Βουτσά), Ποκαχόντας (Όλγα Δριβάκου), Σταχτοπούτα (Ματίνα Κολωνιάρη) και Χιονάτη ζούνε στο σήμερα, είναι και πάλι single και λόγω κρίσης μοιράζονται το ίδιο παλάτι περιμένοντας τον πρίγκιπά τους (Αρσένιο Γαβριηλίδη). Πρόκειται για μία διαδραστική μουσικοχορευτική, άκρως πικάντικη κωμωδία, που λατρεύτηκε από το κοινό, «κεντημένη» με τις μουσικές διασκευές του μαέστρου μας και εμπνευστή της παράστασης Σπύρου Ρασσιά, ο οποίος βρίσκεται στο πιάνο, με συνοδεία τον Γιώργο Σμύρνη στο μπάσο και τον Νίκο Βαργιαμίδη στα τύμπανα. Είμαστε απερίγραπτα συγκινημένοι που ξαναζωντανεύει το παραμύθι μας. Το φτιάξαμε με τόσο μεράκι. Ο καθένας έδωσε το κομμάτι του και τις αλήθειες του και ο κόσμος ταυτίστηκε, γέλασε, έκλαψε, ταξίδεψε μαζί μας και λυτρώθηκε. Ήταν η πρώτη μου συγγραφική και σκηνοθετική δημιουργία και νομίζω το μότο της παράστασής μας «Ένα musical φτιαγμένο με αγάπη για την αγάπη» τα λέει όλα.

Τι θα φέρει το 2016 για τη Μαρία;

Τέλη Ιανουαρίου αφού κλείσει ο 2ος κύκλος των «Πριγκιπισσών» μας και για άλλες 4 Κυριακές θα ανέβει στο French Keys το ολοκαίνουριο live musical μας «Serial Singers». Άλλη μία θεότρελη διαδραστική κωμωδία, ένα τεράστιο σχέδιο απόδρασης όπου «ψάχνουμε την ελευθερία γύρω μας και μέσα μας». Παρακολουθούμε τις ζωές πέντε ανθρώπων που διασταυρώνονται περνώντας τη μεγάλη πόρτα της φυλακής. Το cast των τραγουδιστών – ηθοποιών – performers είναι απλά μοναδικό και με τιμούν με την παρουσία τους σπουδαίοι καλλιτέχνες και άνθρωποι, όπως ο Στέφανος Δημόπουλος, ο Γιώργος Ξυπολητάς, ο Νικίας Φοντάρας, η Εβίτα Γαίτση και φυσικά ο μαέστρος και ενορχηστρωτής μας, Σπύρος Ρασσιάς με τους μουσικούς του. Τη σκηνοθεσία, το κείμενο και τις χορογραφίες τις επιμελούμαι εγώ, με όλη μου την αγάπη για το νέο μας εγχείρημα και νιώθω από τώρα την καρδιά μου να χτυπάει, περιμένοντας να δω τα μάτια του κόσμου και αν θα αγκαλιάσει το καινούριο μας παιδί, όσο το παλιό.


Με τόσους διαφορετικούς ρόλους και ιδιότητες, εσύ πώς συστήνεσαι σε κάποιον που σε γνωρίζει;

Δεν μου αρέσει να με ταυτίζουν γενικά με τίποτα, γιατί οι ταμπέλες βάζουν όρια. Έχουμε την τάση να τις κολλάμε στον εαυτό μας και στον κόσμο και να προσδίδουμε χαρακτηρισμούς. Ξέρω χορευτές με πανέμορφες φωνές που δεν τολμάνε να τραγουδήσουν γιατί λένε ότι είναι χορευτές, οπότε αυτόματα θεωρούν ότι δεν είναι αρκετοί για κάτι άλλο. Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν άπειρα. Εγώ κάθε μέρα ανακαλύπτω και μία άλλη μου πτυχή. Γιατί να με φρενάρω; Αν αύριο νιώσω ότι θέλω να ζωγραφίσω, θα ζωγραφίσω. Αυτό με κάνει λιγότερο ή περισσότερο ζωγράφο από έναν πτυχιούχο; Οι γνώσεις είναι απλά εργαλεία για να εκφράσουμε πιο εύκολα τον εαυτό μας, τίποτα άλλο. Αν, όμως, έπρεπε να μου βάλω μία θα ήταν αυτή: Άνθρωπος, δημιουργός.

Αποτελούσε παιδικό όνειρο να ασχοληθείς με τον καλλιτεχνικό κόσμο;

Όμορφη ερώτηση! Όλοι μας έχουμε την ανάγκη να εκφράσουμε το ποιοι είμαστε και τι αισθανόμαστε και κατά τη διάρκεια της ζωής μας απλά δοκιμάζουμε τους τρόπους. Εγώ λατρεύω την τέχνη με όλες της τις εκφάνσεις, είναι ο τρόπος μου να ζω και να αναπνέω, να μιλάω, να περπατάω, να υπάρχω. Όσο για τα όνειρα, αυτά απευθύνονται στο μέλλον και τα παιδιά δεν ξέρουν ακόμα τι θα πει χρόνος. Απλά απολαμβάνουν τη λευκή σελίδα χαρτί με τις κυρομπογιές τους στο κάθε τώρα. Οπότε ναι! Θέλω να ζω το τώρα μου απολαμβάνοντας τις «ζωγραφιές» μου. Ελπίζω να μετράει αυτό σαν όνειρο!

Από πού ξεκίνησε όλη αυτή η «ζωγραφιά» και πότε έγιναν τα πρώτα σου βήματα; Έχεις ζήσει και στο Λονδίνο σωστά;

Στο Λονδίνο ανακάλυψα το πάθος μου για τα musical, ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά κυριολεκτικά. Θυμάμαι πήγα στο Λονδίνο για μεταπτυχιακό στην κομμωτική, την οποία εξασκούσα χρόνια για τους κλασικούς βιοποριστικούς λόγους. Ήμουν κομμώτρια, που παρεμπιπτόντως αυτή ήταν η δυσκολότερη ταμπέλα που χρειάστηκε να αφαιρέσω για να ελευθερωθώ. Χόρευα και τραγουδούσα από παιδί, αλλά δεν είχα αντιληφθεί ότι υπάρχει κάτι που συνδυάζει αρμονικά όλες τις τέχνες που λατρεύω. Ένα βράδυ μετά από τα κουρέματα της ημέρας έκλεισα να δω το Phantom of the Opera. Καθόμουν στον Εξώστη και θα ορκιζόμουν ότι για λίγα δευτερόλεπτα η καρδιά μου σταμάτησε όταν άνοιξε η αυλαία. Πρώτη φορά στη ζωή μου το ένιωθα αυτό. Είχα τρομάξει γιατί συνειδητοποίησα ότι είμαι σε λάθος κλάδος και στη λάθος πλευρά του θεάτρου.

Πόσο δύσκολη ήταν η στροφή αυτή στη ζωή σου;

Πολύ! Συνέχισα για χρόνια να είμαι παράλληλα και κομμώτρια και έδινα όλα μου τα χρήματα σε σεμινάρια χορού και τραγουδιού και όσο ήμουν στο Λονδίνο και στην Ελλάδα. Ελάχιστοι ήταν αυτοί που δεν πίστεψαν ότι τρελάθηκα. Ακόμα κι εγώ αυτό σκεφτόμουν! Πήγαινα σε ακροάσεις με τα ρούχα μου γεμάτα από κομμένες τρίχες και ξεχασμένα κλιψάκια. Όταν δεν έπιανα ένα βήμα με την πρώτη στον χορό μου έλεγαν «άμα δεν μπορείς γίνε κομμωτής». Παλιά με πείραζε απίστευτα γιατί είχα ανάγκη κάποιον να πιστέψει σε εμένα όταν ακόμα εγώ δεν πίστευα ότι μπορώ. Βήμα, βήμα, μέρα με τη μέρα, κούρεμα με το κούρεμα, σε μία διαδρομή που εν τέλει κατάλαβα ότι ήταν προς τα εμένα, έφτασα στο πανέμορφο σήμερα και αν με ρωτήσεις πώς έγινε, θα σου πω πως έχω ένα αστέρι να μου φωτίζει τον δρόμο. Νιώθω ευλογημένη κάθε πρωί που σηκώνομαι και πιο ζωντανή από ποτέ που επιτέλους είμαι εγώ και τολμάω να το δείξω στο κόσμο μέσα από τις δημιουργίες, τα βήματα και τη φωνή μου.

Έχεις δηλώσει λάτρης του παιδικού μουσικού θεάτρου και των παραμυθιών. Πώς το ανακάλυψες; Ετοιμάζεις κάτι για τους μικρούς μας φίλους;

Βασικά η πρώτη μου δουλειά που πήρα ήταν από ένα παιδικό θέατρο. Ήμουν στο «Λάχανα και Χάχανα The Musical», στο οποίο έπαιζα ένα λαχανοχαχανοξοτικό με πράσινο μαλλί. Πανέμορφη εμπειρία και απίστευτο σχολείο το παιδικό κοινό. Ε αυτό ήταν. Έτσι, πυροδοτήθηκε η σπίθα για να καταλάβω πόσο λατρεύω την παιδική σκηνή. Από τότε έγραφα παιδικά τραγούδια και έργα που περιμένουν υπομονετικά την ώρα τους για να ζωντανέψουν. Φέτος, με τεράστια χαρά μου ξεπήδησε το πρώτο μας musical παιδικό τραγούδι, το «Αλήθεια». Αν θέλετε να δείτε 25 λατρεμένους Θεσσαλονικιούς και όχι μόνο καλλιτέχνες να ζωντανεύουν τα παραμύθια μέσα στον δρόμο και να τραγουδούν «Αλήθεια, υπάρχουν τα παραμύθια», αναζητήστε το τραγούδι στο youtube. Αν αγαπήσουμε τα παιδιά που κρύβουμε όλοι μέσα μας, τα αγκαλιάσουμε και τα μεγαλώσουμε, όπως τους αξίζει, τότε ο κόσμος μας όντως θα γίνει το παραμύθι μας. Αλλά πρέπει να ξεκινήσουμε από μας. Μόνο έτσι θα ποτίσουμε με αγάπη και τις επόμενες γενιές.

Μίλησέ μας για τη διδασκαλία musical στη Θεσσαλονίκη.

Φέτος είναι μία ξεχωριστή χρονιά, καθώς η Θεσσαλονίκη και  συγκεκριμένα το Ωδείο Βορείου Ελλάδος φιλοξενεί το παράρτημα της πρώτης σχολής musical της χώρας, της PMTP by Sia Koskina. Εκεί διδάσκω τα επαγγελματικά τμήματα χορού, cabaret technique και τα λατρεμένα εφηβικά τμήματα. Η πόλη μας αξίζει το καλύτερο και υπάρχει τόση δίψα για σωστή εκπαίδευση πάνω σε αυτόν τον κλάδο. Νιώθω πραγματικά ευγνώμων που διασταυρώθηκαν οι δρόμοι μας με μία απίστευτη musical performer όπως η Σία Κοσκινά, που είναι κι αυτή Θεσσαλονικιά και μπορώ έτσι να βάλω κι εγώ το λιθαράκι μου στο να χτίσουμε εξίσου γερά θεμέλια και εδώ, αντάξια του επιπέδου της γενέτειρας πόλης του musical, του Λονδίνου.

Το 2015 έκρυβε για εσένα ένα μεγάλο δώρο, τη συμμετοχή σου στη sold out παράσταση «Ι Have a Dream» όπου, μάλιστα, ανέλαβες και τις χορογραφίες. Μίλησέ μας για την εμπειρία αυτή.

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο για εμένα, αφού το «I Have a Dream» είναι η τρίτη κατά σειρά δημιουργία της Άντας Τσεσμελή Edwards που χορογραφώ και συμμετέχω. Η Άντα ήρθε στη ζωή μου και ανήκει στους ανθρώπους που αγαπώ και σέβομαι. Με εμπιστεύτηκε όταν ακόμα λίγοι το έκαναν, χωρίς καν να με ξέρει. Το πρώτο έργο ήταν το «Dorian Grey The Musical» με Dorian τον εξαίρετο Θοδωρή Βουτσικάκη, άλλος λατρεμένος φίλος και καλλιτέχνης που χρωστάω πολλά. Έπειτα ακολούθησε το «Ένας ουρανός με αστέρια» με τις πασίγνωστες μουσικές του Μίμη Πλέσσα και τη λατρεμένη μας Εύη Σιαμαντά. Περιβάλλομαι από τέτοιους ανθρώπους και ταλέντα που όταν έρχεται η ώρα να τους αναφέρω δεν ξέρω ποιον να ξεχωρίσω. Το «I Have a Dream» ήταν μία τέτοια παραγωγή με 22 διαλεχτούς καλλιτέχνες. Νομίζω αυτό είναι και το μεγαλύτερο ταλέντο της Άντας, γίνεται κρίκος αγάπης και πάντα μαζεύει τους καλύτερους και νομίζω αυτό είναι που βλέπει και ο κόσμος και αγκαλιάζει τις παραστάσεις της.

Σε πολύ λίγο αποχαιρετούμε το 2015 και καλωσορίζουμε το 2016. Θέλεις να μας δώσεις μία ευχή για το νέο έτος;

Το 2015 ήταν από τις πιο σημαντικές χρονιές της ζωής μου. Μηδένισα σε πολλά πράγματα και τόλμησα να βγω από τους τοίχους που κρυβόμουν χρόνια. Κοίταξα τους φόβους και τα σκοτεινά κομμάτια μου, που αρνιόμουν μια ζωή, κατάματα. Ήταν μια δύσκολη χρονιά αλλά συγχρόνως και η πιο όμορφη, γιατί πρώτη φορά ήμουν στον δρόμο μου και στα θέλω μου. Πρώτη φορά νιώθω ότι περπατάω τη δική μου διαδρομή και σκοντάφτω, σηκώνομαι, φοβάμαι, κάνω λάθη, αλλά είμαι εκεί που θέλω να είμαι. Η ευχή μου για φέτος για όλους τους ανθρώπους είναι να αρχίσουν να ζητάνε ξανά, να κοιτάνε τον ουρανό, να ανοίγουν τα χέρια τους με εμπιστοσύνη και να είναι σίγουροι πως όλα θα έρθουν όπως τα θέλουν. Εύχομαι οι άνθρωποι να μάθουμε να μας αγαπάμε, να μας «ποτίζουμε» και να μας ακούμε. Και για όλους αυτούς που διαβάζουν τώρα αυτή τη συνέντευξη και νιώθουν κάτι να τους… τρώει στο στομάχι τους, αλλά φοβούνται να σηκωθούν και να κάνουν το πρώτο βήμα προς τα όνειρά τους, για όλους αυτούς που νομίζουν ότι είναι μεγάλοι ή δεν μπορούν ή δεν είναι αρκετά καλοί, θέλω να τους πω ένα μυστικό. ΜΠΟΡΕΙΣ. Γι’ αυτό είμαστε εδώ, γι’ αυτό ζούμε για να «ζούμε» και αυτό το λέω εγώ, η Μαρία η κομμώτρια. Ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όλους όσους μου έδωσαν το χέρι και την αγκαλιά τους. Στη μαμά μου, στους φίλους μου, στους συνεργάτες, στους δασκάλους μου, στο αστέρι που μας φωτίζει. Καλή μας χρονιά!

Η σελίδα της Μαρίας στο Facebook εδώ. 
Κλείστε το εισιτήριό σας για την παράσταση «Σαν Κάποιος Θίασος» εδώ.