URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Hello? Hello?

Letters from Juliette*

Hello? Hello?

Ζαλίζοµαι απ’ το πολύ ποτό. Μα δε µε νοιάζει, δε µε πειράζει….

Ζαλίζοµαι και νοµίζω ότι πέφτω, πέφτω στο κενό. Κάποιος να µε αρπάξει παρακαλώ. Hello!!! Hello ………from the other side…………. Adele calling!!! Hello? Hello? Κανείς.

Ναι επίσηµα για ακόµα µια φορά έχω καταφέρει να ξεφύγω. Γύρισα τον εαυτό µου πίσω πολλά χρόνια σε επίπεδα ωριµότητας. Αλλά από ότι φαίνεται το είχα ανάγκη. Ήπια βότκες, παγάκια, σφηνάκια. Η τελευταία φορά που έγινα λιώµα ήταν πριν 2-3 χρόνια στα Χανιά. ∆εν έφταιγα όµως… ύπουλο ποτό το ρακόµελο, η τσικουδιά και ότι άλλο κατέβασα εκείνο το βράδυ, που πήρα σβάρνα όλα τα µπαράκια και clubs της περιοχής. Βρέθηκα καβάλα σε σκουτεράκι η ώρα 7 το πρωί και στο δρόµο για το ξενοδοχείο γλιστρήσαµε σε µια λίµνη από λάδια και φυσικά πέσαµε, και εγώ έγινα το καρότο και η άσφαλτος ο τρίφτης. Φυσικά ξεµέθυσα µετά από αυτό και δεν κοιµήθηκα καθόλου. Αουτς! Το σκέφτοµαι και πονάω.

Αφού, δεν το σηκώνεις κοπέλα µου. Γιατί πίνεις. Γιατί;

Αυτό που µε ενοχλεί είναι ότι συνειδητοποίησα ότι πάσχω από το Bridget Jones σύνδροµο. ∆ηλαδή η ζωή µου είναι µια σειρά από αλλεπάλληλες γκάφες και από περιστατικά ‘ρόµπας ξεκούµπωτης’ ή περιστατικά µε περίεργη πλοκή και τέλος.

Επίσης µε ελκύουν οι λάθος άντρες! Τα κακά παιδιά ή αλλιώς οι µ…… µπιπ µπιπ. Σαν την Bridget είµαι και εγώ.

Φυσικά η Bridget τα κατάφερε και βρήκε το σωστό άντρα µετά από πολύ κόπο, δάκρυ και επεισόδια ‘ρόµπας ξεκούµπωτης’. Εµένα πού είναι ο κύριος Darcy µου; Σοβαρός, επαγγελµατίας, κύριος. Ίσως µε λίγο περισσότερο χιούµορ. Hello? Hello?

Και εκεί που απελπίζοµαι, τσουπ εµφανίζεται ο Άλκης. Με φλερτάρει και µε συγχύζει. ‘Είσαι εντυπωσιακά όµορφη απόψε.’ Κοκκινίζω. ‘Ευχαριστώ!’ ‘Λες να ταιριάζουµε;’ µου λέει.

Κάγκελο εγώ. Τι εννοεί ο ποιητής. Ταιριάζουµε; Χαµογελώ και το παίζω έξυπνη Bridget. ‘Ναι, εννοείται! Θα κάναµε τέλειο ζευγάρι!’ απαντώ. Μη χάσω! Λες να µου κάνει πρόταση να γίνουµε ζευγάρι;

‘Στο κρεβάτι εννοώ;’ Λέει αυτός.

Στο κρεβάτι; Ποιο κρεβάτι; Τι εννοεί. Τι βλάξ, Θεέ µου. Που είναι ο Darcy; Κοιτάζω γύρω µου απελπισµένα και ο Άλκης εξαφανίζεται. Μα που πήγε; Ξανακοιτάζω γύρω µου µπας και δω φως και λύσω το µυστήριο.

∆εν το πιστεύω µιλάει µε άλλη και της χαϊδεύει και το µάγουλο και µην πω τι άλλο. Προφανώς αυτή του είπε ότι ναι ταιριάζουµε στο κρεβάτι και έλα να αγαπηθούµε, darling. Ενώ εγώ δεν είπα τίποτα. Σώπασα. ∆εν ξέρω να µιλώ σωστά! Να προκαλώ!

‘Γεια σου όµορφη.’ Ο Στάθης! Όµορφος, γυµνασµένος, κορµί θανατηφόρο σε θέλω µε έναν όρο. ∆υστυχώς όµως έχει µεγάλη λίστα από κατακτήσεις και αυτό µε απωθεί. ‘Φάε κάτι! Έχεις πιει το Βόσπορο απόψε; Είσαι καλά;’

Με υποχρεώνει να φάω λίγα φρούτα, ψωµί και τυρί. Τι γλυκός; σκέφτοµαι.

‘Λοιπόν! Πάω και πρόσεχε!’

Πάει; Που πάει; ∆εν πρόλαβα καν να αντιδράσω. Που πάει και αυτός;….. Όχι βρε συ! Και αυτός µε κοπέλα;  Όχι πως θα γινόταν και τίποτα. Αλλά! Είναι αυτό το αλλά!

Θυµήθηκα την ιστορία ενός γνωστού πολιτικού που ήταν ηγέτης ενός µικρού κόµµατος, ο οποίος ήταν πολύ σεβαστός και αγαπητός από όλους τους πολιτικούς. ∆υστυχώς όµως κανείς δεν στήριξε την υποψηφιότητά του για την προεδρία. Έτσι συνήθιζε να λέει ότι! “εµάς όλοι µας αγαπάνε, αλλά κανείς δεν µας παντρεύεται!”

Έτσι νιώθω και εγώ σήµερα. Ότι όλοι µε αγαπάνε, αλλά κανείς δεν το πάει παραπέρα.

‘Έλα! Φύγαµε. Πάµε να φάµε και µετά σπίτι. Τέλος η νύχτα.’ Μου λέει η Νάντια.

∆υσκολεύοµαι να σηκωθώ και καθώς ‘τα χείλη µου µυρίζουν αλκοόλ’ και µε πιάνει και ο λόξιγκας προσπαθώ να βρω το σακάκι µου. Μετά από εκσκαφές στο στουλ µε τα παλτά, το βρίσκω. Αρχικά το φοράω και νιώθω περίεργα! Μάλιστα το φοράω ανάποδα. Ωραία! Ευτυχώς που το κατάλαβα. Το φοράω από τη σωστή µεριά και περπατώ. Κυρία! ∆ε θα σκάσω. Περνώ µέσα από τον κόσµο, τις socialistes, τους επιβήτορες κτλ. Και ξαφνικά χάνω το βήµα µου, παραπατώ, γλιστρώ και πέφτω κάτω µε τη µούρη στο πάτωµα. Λόγω της θεαµατικής πτώσης, το φουστάνι σηκώθηκε και  δεν χρειάζεται περαιτέρω περιγραφή. Λίγη φαντασία αρκεί. Ρόµπα ξεκούµπωτη. Κάποιος να µου πει ότι δεν το ζω αυτό! Ζαλίζοµαι απ’ το πολύ ποτό και άνοιξε πέτρα να κρυφτώ µαζί σε ρεµιξ!

Ξαφνικά κάποιος µε τραβά και µε σηκώνει, µου κατεβάζει το φουστάνι, µε ισιώνει και µου χαµογελά! Oh My God! Μήπως είναι ο κύριος Darcy; Μα ποιος είναι ο µυστήριος άντρας µε τα γυµνασµένα µπράτσα και τα πράσινα µάτια; Με συνοδεύει προς τα έξω και µε παραδίδει στα χέρια της Νάντιας και φεύγει.

‘Μα αυτός δεν είναι ο Λάµπρος το µοντέλο και ηθοποιός;’ Λέει µε έκπληξη η Νάντια!

Ξαφνικά νιώθω καλύτερα! Σαν οπτασία, σαν από µηχανής θεός ήρθε και µε έσωσε! Φοβερό!

Ώρα να πάω για ύπνο εγώ και η Adele και η Bridget και ο από µηχανής θεός!