URBAN.CULTURE.MAGAZINE

H Camilla, ο Jo και η Tana έχουν κέφια! – του Ευθύμιου Σαββάκη

Διαβάσαμε τρία από τα δημοφιλή βιβλία των Εκδόσεων «Μεταίχμιο».

H Camilla, ο Jo και η Tana έχουν κέφια! – του Ευθύμιου Σαββάκη

Η Camilla Lackberg, ο Jo Nesbo και η Tana French έστρωσαν το γιορτινό τραπέζι. Και σε προ(σ)καλούν να καθίσεις με δική σου ευθύνη.

Η Camilla δαμάζει τα «θηρία» της σουηδικής κοινωνίας

Με την Camilla Lackberg έχω αναπτύξει την περίφημη ερωτική σχέση του αναγνώστη. Περιμένω πως και πως το επόμενο βιβλίο, φροντίζω να βρω ελεύθερο χρόνο (γιατί τα βιβλία της αγαπημένης συγγραφέως είναι συνήθως σαν το ελληνικό χρέος, τεράστια) και ψάχνω στο διαδίκτυο για τα γεγονότα στα οποία στήριξε το βιβλίο της. Γιατί η Camilla είναι από τις λίγες συγγραφείς της τελευταίας δεκαετίας που έχει τόσο άμεση αίσθηση της κοινωνικής πραγματικότητας, ενημερώνεται συνέχεια, κάνει τη δική της έρευνα σε υποθέσεις που συντάραξαν τη χώρα κτλ. Από την πραγματική υπόθεση, μάλιστα, ενός νεαρού κοριτσιού που βρέθηκε αλυσοδεμένο σε ένα υπόγειο, εμπνεύστηκε και τον «Θηριοδαμαστή».

Αρχές του έτους και η Φιελμπάκα έρχεται αντιμέτωπη με τον παγετό και ένα έγκλημα που θα συγκλονίσει τα «σκάρτα» θεμέλιά της. Ένα άγρια κακοποιημένο κορίτσι θα βρεθεί στον δρόμο ενός διερχόμενου οδηγού και θα βρει τραγικό θάνατο. Η ταυτότητά του εξακριβώνεται αμέσως καθώς είχε εξαφανιστεί μυστηριωδώς πριν από κάποιους μήνες. Γρήγορα, ο δαιμόνιος Πάτρικ συνδέει την υπόθεση με τις εξαφανίσεις ακόμα τεσσάρων εφήβων, την ώρα που η Ερίκα μελετά μία παλιά οικογενειακή τραγωδία για το καινούριο της βιβλίο, μπλέκοντας άθελά της (όσο άθελα μπλέκεται πάντα η Ερίκα στις υποθέσεις του Πάτρικ) σε ένα ακόμα άγριο κυνήγι της σκοτεινής πλευράς της Σουηδίας.

Στο βιβλίο αυτό, η Lackberg φανερώνει έντεχνα τον πιο σκοτεινό εαυτό της, πλέκει με αριστοτεχνικό τρόπο ένα νήμα ανάμεσα στην καθημερινή ζωή του νησιού και μία σειρά από αποτρόπαια εγκλήματα και μέσω της Ερίκας μπαίνει πιο βαθιά από ποτέ στην έρευνα της υπόθεσης (πιθανότατα φανερώνοντας το γνήσιο ενδιαφέρον της για το συμβάν που διάβασε στον Τύπο). Η ίδια, άλλωστε, χαρακτήρισε τον «Θηριοδαμαστή» το βιβλίο για το οποίο νιώθει πραγματικά περήφανη. Και πώς να διαφωνήσεις μαζί της;

Περισσότερα εδώ.

Μία παγωμένη Guinness παρακαλώ!

Ποιο είναι άραγε το διαβατήριο απόδρασης από μία κοινωνία που επιμένει να παριστάνει την καλοζωισμένη φορώντας κουρέλια; Στο μυαλό των Φρανκ Μακέι και Ρόζι Ντέιλι το διαβατήριο ήταν ένα σχέδιο φυγής στην Αγγλία για να οικοδομήσουν την καινούρια τους ζωή. Στο ραντεβού, όμως, προς τον νέο κόσμο, η Ρόζι θα απουσιάσει αφήνοντας ένα αινιγματικό μήνυμα. Η «απόρριψη» θα μείνει χαραγμένη για δεκαετίες μέσα στον Φρανκ, ο οποίος ως μυστικός αστυνομικός και διαζευγμένος πατέρας αδυνατεί να συμφιλιωθεί με το παρελθόν. Ώσπου η βαλίτσα της Ρόζι θα βρεθεί, αρκετά χρόνια μετά, σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο, ανοίγοντας το χρονοντούλαπο συγκλονιστικών αποκαλύψεων που θα διαταράξουν μία για πάντα την καθημερινότητα του ευσυνείδητου αστυνομικού. Τι έγινε το μακρινό 1985 και ποια φαντάσματα επιμένουν να περιφέρονται στον ουρανό της Ιρλανδίας;

Η πρώτη μου επαφή με την Tana French είχε μπόλικη ένταση, μία άρτια δομημένη κοινωνιολογική ανάλυση των «φτωχοδιαβόλων» του Δουβλίνου και βροχή. Μπόλικη βροχή. Ανίκανη, ωστόσο, να ξεπλύνει τις βρωμιές μίας πόλης που έχει γεννηθεί για να δημιουργεί Noir σκηνικά, βουτηγμένα σε μία ξεχασμένη Guinness.

Περισσότερα εδώ.

Nesbo τα παιδιά, παιδιά ο… μεγαλειότατος!

Έχοντας χαραγμένη ακόμα μέσα μου την αίσθηση ανάγνωσης της «Αστυνομίας» και διαβάζοντας ξανά πρόσφατα τον «Χιονάνθρωπο» (σπάνια ξαναδιαβάζω αστυνομικό μυθιστόρημα) η μετάβαση στη νέα διλογία του Nesbo ήταν απότομη.

Κυρίως γιατί ο δημοφιλής Νορβηγός συγγραφέας (σε αυτά τα 12 δευτερόλεπτα που ξόδεψες για να διαβάσεις τον πρόλογο έχει ήδη προλάβει να πουλήσει μερικές ακόμα δεκάδες βιβλία στην παγκόσμια αγορά) συστήνεται ξανά. Κάθεται απέναντι στον αναγνώστη, χρησιμοποιεί πρωτοπρόσωπη αφήγηση και του στήνει ένα noir σκηνικό με ελάχιστο αίμα, αλλά υψηλή προσμονή.

Ως τοποθεσία επιλέγεται ένα χωριό της Λαπωνίας, απομονωμένο από τον πολιτισμό. Εκεί, ένα πρωινό καταφτάνει ο Ουλφ, με μοναδικές του «αποσκευές» μία τσάντα γεμάτη χρήματα και ένα πιστόλι. Κυνηγημένος από το παρελθόν της μεγαλούπολης που δεν αφήνει κανέναν να ζήσει μακριά της («Κανείς δεν ξεφεύγει από τον Ψαρά») προσαρμόζεται στα δεδομένα της καινούριας του ζωής, ερωτεύεται και επενδύει το μέλλον του στην τύχη, σε ένα ξύλινο σπιτάκι και έναν τάρανδο.

Και τότε ξεκινάει μία αφήγηση γεμάτη φόβο, πόνο, ανασφάλεια και μία διαρκή συζήτηση περί ηθικής, που συνοδεύεται από έναν ασθμαίνοντα ρυθμό. Στις 296 σελίδες δε θα συναντήσεις ανεξιχνίαστη δολοφονία, καταιγισμό πυροβολισμών και όρκους εκδίκησης, αλλά την εμφανή ανάγκη του Νέσμπο να αποτινάξει το φορτίο του σπουδαίου Χόλε (και την ασφάλεια της δεδομένης επιτυχίας του), αναζητώντας μαζί με τον ήρωά του την «κάθαρση» και την ευκαιρία να φύγει μακριά από αυτά που τον ακολουθούν. Δεν ξέρω αν θα καταφέρει να ικανοποιήσει το τεράστιο κοινό του που είχε συνηθίσει σε ένα άλλο μοντέλο δράσης, αλλά σίγουρα τόλμησε να ρισκάρει με κάτι διαφορετικό. Και αυτοσυστήθηκε ξανά, αφήνοντας τον χαρακτηρισμό του «Βασιλιά» να καίγεται στο ξύλινο σπιτάκι. Κι αυτή είναι μία πράξη γενναία.

Περισσότερα εδώ.

*Ο Ευθύμιος Σαββάκης είναι Έλληνας δημοσιογράφος και Υποψ. Διδάκτωρ του τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Α.Π.Θ. Στην Ελλάδα εργάζεται για το συγκρότημα της LIFO, τη βρετανική εταιρεία bet365 καθώς και για άλλα sites, πρότζεκτ και free press, ενώ δημοσιογραφική δράση έχει αναπτύξει και εκτός συνόρων (Κύπρο, Αγγλία, Ασία και Αμερική). Το πρώτο του διήγημα, «Ο λύκος και οι καραμέλες», περιλαμβάνεται στη συλλογή αστυνομικών ιστοριών «Ο Φόβος του Ξένου», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.

Μπορείς να διαβάσεις παλιότερες κριτικές του:

Για τον «Άγγελο Θανάτου»
Για την «Τελευταία ευχή»

Φωτογραφίες: Νικολέτα Σαββάκη/Έλια Πατάγου (Jo Nesbo εσωτερική).