URBAN.CULTURE.MAGAZINE

GREAT SPORTS PEOPLE

της Βέρας Κοσμά

GREAT SPORTS PEOPLE

Το περιοδικό Vantage θέλοντας να θυµίσει στους παλιούς και να µάθει στους νεότερους την ιστορία του αθλητισµού της ελεύθερης επαρχίας Αµµοχώστου ξεκινά τα αφιερώµατα στους παλαίµαχους αθλητές που άφησαν ιστορία. Πρώτος παίκτης που µπαίνει στο µικροσκόπιο µας είναι ο Τάσος Ζουβάνης.

Το 1969 ήταν σηµαντική χρονιά στην αθλητική ιστορία του Παραλιµνίου. Η Ε.Ν.Π ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια στο Πρωτάθληµα Β’ Κατηγορίας και ανήλθε πανηγυρικά στην Α’ Κατηγορία. Μικροί και µεγάλοι πανηγύρισαν την είσοδο της οµάδας στην “οικογένεια µεγάλων.” Ανάµεσά τους και ο Τάσος Ζουβάνης που φοιτούσε στη Γ’ τάξη του Α’ ∆ηµοτικού Σχολείου. Ο Τάσος είχε µεράκι από µωρό για το ποδόσφαιρο και µαζί µε τον πατέρα του έπαιζαν ποδόσφαιρό στην αυλή του σπιτιού τους.

Στην ηλικία των 11 χρονών ο Τάσος ήταν µέλος της οµάδας των τσικό της ΕΝΩΣΗΣ. Εκεί πολλά ταλέντα και αργότερα µεγάλοι ποδοσφαιριστές έκαναν τα πρώτα τους βήµατα ή καλύτερα έδωσαν τα πρώτα λακτίσµατα στην µπάλα. Από παιδί άφησε άριστες εντυπώσεις . Γίνεται ο νεότερος παίκτης στην οµάδα των νέων, κερδίζει τρία πρωταθλήµατα και κάνει τα πρώτα του βήµατα στην ενδεκάδα της Α’ Κατηγορίας. Από τότε και για 13 χρόνια είναι ο φόβος κάθε τερµατοφύλακα που υπερασπίζει τα δίκτυα της αντίπαλης οµάδας. Ο Τάσος είναι ο γκολτζής της Ένωσης. Κάθε Κυριακή όλοι αναµένουν από τον Τάσο να σηµειώσει τέρµα. Και ο Τάσος τις περισσότερες φορές τους δίνει αυτή την ικανοποίηση. Κάθε χρόνο είναι ο πρώτος σκόρερ της οµάδας του.

Το 1987-88 έρχεται µια διάκριση, που αποτελεί την καταξίωση κάθε ποδοσφαιριστή. Ο οµοσπονδιακός προπονητής τον καλεί στην Εθνική Οµάδα. Ένα µεγάλο όνειρο του πραγµατοποιείται. Μένει όµως µόνο η πρόσκληση σε προπονήσεις της Εθνικής, αφού δεν συµµετέχει σε κανέναν αγώνα. Γι’ αυτό το λόγο, µέχρι και σήµερα, νιώθει πικραµένος, αφού αυτό του το όνειρο δεν πραγµατοποιήθηκε.

Την ποδοσφαιρική περίοδο 1987-88 σηµειώνεται ακόµα µια µεγάλη διάκριση και καταξίωση για τον Τάσο. Ανακηρύσσεται πρώτος σκόρερ του Παγκύπριου Πρωταθλήµατος Α’ Κατηγορίας και παίρνει ως έπαθλο το Χρυσό Παπούτσι, το οποίο κοσµεί την κυπελλοθήκη του σπιτιού του. Κοντά σ’ αυτό και οι έξι τιµητικές διακρίσεις που του απένειµε η µπύρα Carlsberg.

Ολόκληρη η ποδοσφαιρική Κύπρος γνώριζε τον Τάσο Ζουβάνη. ∆εν περνούσε βδοµάδα που οι αθλητικές εφηµερίδες να µη γράψουν γι’ αυτόν, να µην έχουν µια δήλωση ή µια φωτογραφία του. Η φήµη του βγαίνει και εκτός Κύπρου και ο προπονητής του ο Γάλλος Νάτζη τον προορίζει για τα ευρωπαϊκά στάδια. Έτσι µε δικές του ενέργειες ο Τάσος παίρνει το αεροπλάνο και δοκιµάζεται σε δύο από τις γνωστότερες ευρωπαϊκές οµάδες, τη Μονακό και την Παρί Σεν Ζιερµέν. Η µετεγγραφή δεν πραγµατοποιείται, η πείρα του όµως µεγαλώνει. Το ίδιο και η ποδοσφαιρική του αξία. Στην Κύπρο θεωρείται µια από τις πρώτες µονάδες, ένας από τους καλύτερους κυνηγούς του πρωταθλήµατος.

Για τον Τάσο ενδιαφέρονται επίσης και άλλες κυπριακές οµάδες. Ο ΑΠΟΛΛΩΝ και το ΑΠΟΕΛ κάνουν επίσηµες προτάσεις στην ΕΝΩΣΗ και ζητούν τον Τάσο. Γίνονται διαπραγµατεύσεις, προτάσεις, αντιπροτάσεις. Τελικά όµως ο Τάσος παραµένει στο Παραλίµνι. Στην ουσία κανένας δεν ήθελε να φύγει και στο βάθος ούτε ο ίδιος το επιθυµούσε. Η καρδιά του κτυπούσε «Παραλιµνίτικα».

Η λαµπρή του καριέρα συνεχίζεται µέχρι την ποδοσφαιρική περίοδο 1993-94. Σε ηλικία 33 χρονών αποφασίζει πως πρέπει να κρεµάσει τα παπούτσια και τότε βραβεύεται από την Ένωση Αθλητικογράφων µε το “βραβείο Ήθους”, όπου το βραβείο του έδωσε ο τέως πρόεδρος της δηµοκρατίας κος Γλαύκος Κληρίδης.

Τελειώνοντας, ανέλαβε τις ακαδηµίες της Ένωσης ξεκινώντας κυριολεκτικά τις ακαδηµίες ποδοσφαίρου στο Παραλίµνι. Μέσα από αυτές τις ακαδηµίες έκαναν τα πρώτα τους βήµατα οι Αρτυµατάς, Ρουσιάς, Λαϊφης, Μουλαζίµης και Κοσµάς. Ακολούθως δηµιούργησε το Παραλίµνι Soccer µαζί µε τους Ανδρέα Σάββα και Γιαννάκη Κίττο. Μέσα από αυτές τις ακαδηµίες προσπαθούν να βγάλουν τον καλύτερο εαυτό στα παιδιά και να ανακαλύψουν τα πραγµατικά ταλέντα.

Μια ζωή γεµάτη ποδόσφαιρο, γεµάτη νίκες, βραβεία και διακρίσεις. ∆ικαίως ο Τάσος σήµερα µας λέει πως το ποδόσφαιρο είναι η ζωή του. «Ποτέ δεν ασχολήθηκα µε άλλο άθληµα, αγαπώ το ποδόσφαιρο και πιο πολύ αγαπώ την ΈΝΩΣΗ. Στεναχωριέµαι όταν βλέπω την οµάδα να µην πηγαίνει καλά. Στην ΈΝΩΣΗ πρόσφερα πολλά, αλλά εγώ από την ΈΝΩΣΗ πήρα ακόµα πιο πολλά. Οφείλω αυτό που είµαι σήµερα στη συγκεκριµένη οµάδα».