URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Για πόσα likes ζούμε;

της Χαρίκλειας Γιάγκου

Για πόσα likes ζούμε;

Σερφάροντας στο διαδίκτυο παρατηρώ ολοένα και περισσότερες ντίβες, αλλά και επιτήδειους νέους να προσπαθούν να κερδίσουν όλο και περισσότερα likes, καταβάλλοντας τεράστια προσπάθεια, για να έχουν περισσότερα clicks στο ενεργητικό. Αυτός είναι ο στόχος! Να βγουν, να πιουν, να χορέψουν, χωρίς να διασκεδάσουν πραγµατικά, χωρίς να χαµογελάσει η ψυχή τους, χωρίς να τσαλακωθούν, χωρίς να µοιραστούν ευτυχισµένες στιγµές µε τους ανθρώπους τους, αλλά να βγάλουν πολλές δήθεν φωτογραφίες, για να κερδίσουν τι; Likes. Πολλά Likes.

Και κάπως έτσι συνεχίζουν τις ζωές τους και αλλοτριώνονται όλο και περισσότερο µέσα σε έναν κόσµο κίβδηλο, ψεύτικο κι αµαρτωλό που δεν χωράει µέσα σ’ αυτόν η πραγµατική οµορφιά. Ένας µικρόκοσµος που µετρά τη ποιότητα και τη στόφα του συνανθρώπου µας µέσα από τη συλλογή των likes, µέσα από τις «όµορφες» selfies και µέσα από τους µουσάτους γυµνασµένους άντρες.

Όµορφη γυναικά, κατά τα σηµερινά κοινωνικά πρότυπα, είναι εκείνη που έχει λεπτό σώµα, καλαίσθητο στιλ και φοράει λίγα ρούχα. Έτσι δεν είναι;

Όµορφος άντρας κατά τα σηµερινά κοινωνικά πρότυπα; Ο ψηλός, ο µουσάτος, µε τα ωραία τατουάζ και το ωραίο στιλ. Έτσι δεν είναι;

∆εν ξέρω αν πέτυχα την περιγραφή, αλλά αν ανοίξετε για δέκα µόνο λεπτά, ένα µέσο κοινωνικής δικτύωσης, θα τους δείτε φάτσα φόρα.

Αν αυτή είναι η οµορφιά, κι αν αυτή είναι η αξία που έχει ένας άνθρωπος στον 21ο αιώνα, τότε να ξέρετε ότι πάει, χανόµαστε.

Η εξωτερική οµορφιά είναι ένα προσωπικό ζήτηµα του καθενός. Η εξωτερική οµορφιά, είναι ένα εντελώς υποκειµενικό ζήτηµα. Το αν βρίσκω µια κοπέλα εγώ όµορφη, δεν σηµαίνει ότι την βρίσκεις κι εσύ, κι εσύ, κι εσύ. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για το αντίθετο φύλο. Το αν στα δικά µου µάτια ένας άντρας είναι ωραίος, δεν σηµαίνει ότι είναι το ίδιο ωραίος και στα δικά σου µάτια. Η οµορφιά, είναι µια έννοια που δεν µπορεί να καθοριστεί, η οµορφιά είναι µια έννοια που θα έπρεπε να είναι ελεύθερη στο µυαλό του κάθε ανθρώπου, η οµορφιά είναι µια έννοια που θα έπρεπε να ζωγραφίζεται από τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, η οµορφιά θα έπρεπε να διαπλάθεται από τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, µε βάση το δικό του «γούστο».

Σήµερα, εν έτει 2016, συµβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ο συνδυασµός των Μέσων Κοινωνικής ∆ικτύωσης και των Μέσων Μαζικής Ενηµέρωσης έρχεται και επιβάλλει στην κοινωνία του σήµερα την έννοια της οµορφιάς και έχουν δηµιουργήσει ένα πρότυπο οµορφιάς, το οποίο οι νέοι και οι νέες σπεύδουν να αναπαράγουν έτσι ώστε να είναι οι «in» της εποχής, να είναι αυτοί που αρέσουν περισσότερο, να είναι οι πιο «διάσηµοι» της κοινωνίας και αυτοί µε τα περισσότερα likes.

Μα το χειρότερο; Είναι ότι το πρότυπο αυτό περιορίζεται σε ένα εξωτερικό σύνολο. Για τον χαρακτήρα; Καµία απολύτως αναφορά. ∆εν φτάνει που βάζει φραγµούς στην ανθρώπινη φαντασία, έρχεται να περιορίσει την έννοια ακόµη περισσότερο, αφού µέσα στην έννοια της «οµορφιάς» απουσιάζει εντελώς η εσωτερική οµορφιά, η πραγµατική οµορφιά, η ποιοτική οµορφιά, η εγκεφαλική οµορφιά, η ψυχική οµορφιά. Η οµορφιά που πηγάζει από την ψυχή και την καρδιά του ανθρώπου, απουσιάζει, απουσιάζει παντελώς.

Μια γυναίκα µε περιττά κιλά κατά την κοινωνία δεν είναι όµορφη, γιατί ξεφεύγει από τα κοινωνικά πρότυπα. ∆εν είναι αρεστή, γιατί ξεφεύγει από τα κοινωνικά πρότυπα. ∆εν είναι «in», γιατί ξεφεύγει από τα κοινωνικά πρότυπα. Μα ξέρεις κάτι; Αυτή η κυρία, είναι κυρία µε κεφαλαία, είναι πάντα αληθινή και ποτέ δήθεν, µια γυναίκα που είναι πάντα χαµογελαστή, ευγενική, πρόθυµη να βοηθήσει τον κάθε συνάνθρωπό της. Ναι, για την ίδια µιλάµε, αυτή που η σηµερινή κοινωνία την “ταµπελώνει” αρνητικά, περιθωριοποιώντας την πραγµατική οµορφιά που κρύβει µέσα της. Κι όλα αυτά; Γιατί ξεφεύγει από τα κοινωνικά πρότυπα.

Κι απορώ… Πόσο δίκαιο είναι αυτό; Πόσο αληθινό είναι αυτό;

Γιατί να φοράµε στους ανθρώπους ταµπέλες; Γιατί βάζουµε κανόνες στην αναζήτηση του ωραίου; Γιατί κλειδώνουµε τη φαντασία µας στα στενά όρια ενός επιβεβληµένου προτύπου; Γιατί ξεχνάµε ότι η πραγµατική οµορφιά του κάθε ανθρώπου κρύβεται µέσα του. Κρύβεται στην ψυχή, στο µυαλό, στην καρδιά.

Υ.Γ. ∆εν αναιρώ το γεγονός ότι αν ένας άνθρωπος θεωρείται κατά τα κοινωνικά πρότυπα «όµορφος», έχει χαρακτήρα, συµπεριφορά και εσωτερική οµορφιά. Προς θεού, εννοείται ότι µπορούν να συνυπάρξουν, αρκεί να το θέλει ο άνθρωπος.