URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Φοιτητής… εν δράσει! – της Στέλλας Ρουσσοπούλου

Φοιτητής… εν δράσει! – της Στέλλας Ρουσσοπούλου

Είσαι φοιτητής και έχεις φύγει από την πόλη σου ή την χώρα σου (“φοιτητική μετανάστευση”); Νιώθεις πολλές φορές μόνος; Αισθάνεσαι, ότι σου λείπει η “πατρίδα”, με όλη τη σημασία της λέξης; Έχεις την ανάγκη να μιλήσεις την καθομιλουμένη διάλεκτο της περιοχής σου, χωρίς να νιώθεις, ότι οι συνομιλητές σου χρειάζονται λεξικό για να σε καταλάβουν;

Μπορείς εύκολα λοιπόν, να καλύψεις το κενό που νιώθεις! Μια τέτοια λύση έδωσαν οι Κύπριοι φοιτητές της Αθήνας την περασμένη Κυριακή. Συγκεκριμένα, η Εθνική Φοιτητική Ένωση Κυπρίων Αθήνας (ΕΦΕΚ) διοργάνωσε το 11ο Κυπριακό Φεστιβάλ Αθήνας. Χαλαρό, δροσερό, κυριακάτικο απόγευμα σε ένα όμορφο μέρος, στην πλατεία Αγίου Θωμά. Ο θεματικός κύκλος αυτού του φεστιβάλ ήταν “ΚΥΠΡΟΣ-ΜΑΚΡΙΝΗ ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ” και τελέστηκε σε ανάμνηση του φοιτητή και προέδρου της ΕΦΕΚ Αθήνας, Παναγιώτη Σωφρονίου.

Κύπριοι, αλλά και Αθηναίοι φοιτητές και πολίτες, συνέρρευσαν στην εκδήλωση, όπου είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οπτικοακουστικό υλικό από την Κατεχόμενη Κύπρο. Επίσης, στα πλαίσια του φεστιβάλ, διαμοιράστηκε εκπαιδευτικό υλικό για την Κύπρο, με σκοπό την ανάδειξη του κυπριακού πολιτισμού και της κυπριακής φυσιογνωμίας. Κυπριακή μουσική, αλλά και χοροί από φοιτητές μονοπώλησαν το ενδιαφέρον και “γέμισαν” περηφάνια τους παρευρισκόμενους. Ασφαλώς, κυπριακά εδέσματα δεν έλειπαν από την εκδήλωση.

Το κλίμα σύμπνοιας, συγκίνησης, περηφάνιας, πατριωτισμού, εθνικής ενότητας, αλλά και πόνου για την “ταλαιπωρημένη” Κύπρο, ήταν διάχυτο κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης. Σίγουρο είναι, ότι οι παρευρισκόμενοι έγιναν γνώστες των νέων δεδομένων του κυπριακού προβλήματος που ταλανίζει τη χώρα, του πλούσιου πολιτισμού, αλλά και της μακραίωνης παράδοσης της Μεγαλονήσου.

Έτσι όμορφα το δειλινό, έδωσε τη θέση του στη νύχτα και το φοιτητικό φεστιβάλ έκλεισε με την υπόσχεση να επαναληφθεί και του χρόνου. Σ’ αυτό το σημείο, εγώ σκέφτομαι ότι δεν έχουν μόνο οι Κύπριοι φοιτητές το προτέρημα να ανήκουν σε μία ένωση-σύλλογο, που αντιπροσωπεύει τον τόπο τους. Καθένας από εμάς μπορεί να βρει συλλόγους σχετικούς με τον τόπο καταγωγής του. Σε τέτοιους συλλόγους, μπορείς για λίγο να “νιώσεις σπίτι σου”. Βρίσκεσαι με γνωστούς, που έχεις χρόνια να δεις και έχεις ξεχάσει, συζητάτε τοπικά θέματα, διοργανώνετε εκδηλώσεις στήριξης του τόπου και άμα τύχει το “ρίχνετε” στο χορό, κάνοντας έτσι ζωντανές τις αναμνήσεις από παραδοσιακά γλέντια.

Όπως καταλαβαίνεις, το λεύκωμα το φοιτητικών σου αναμνήσεων πρέπει να είναι “πολύχρωμο”, πολυδιάστατο και γενικά “πολύ”! Μην παραλείψεις, λοιπόν να αποκτήσεις και μία τέτοια εμπειρία, που θα σου θυμίζει και την αξία του τόπου σου!

Στέλλα Ρουσσοπούλου είναι φοιτήτρια στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.