URBAN.CULTURE.MAGAZINE

ENT ΓΚΕIΝ – Ο ψυχασθενής με το πριόνι

του Χρίστου Κυριάκου

ENT ΓΚΕIΝ – Ο ψυχασθενής με το πριόνι

Όπως όλοι γνωρίζουµε, η οικογένεια, διαδραµατίζει τον πιο σηµαντικό ρόλο για την ανατροφή των παιδιών. Σε περίπτωση που το παιδί “λοξοδροµήσει”, η οικογένεια γίνεται αυτόµατα υπαίτια. Εξάλλου, αυτά είχαν πει και στο δικαστήριο, για τον βίο του Edward Theodore “Ed” Gein.

Ο “Ed” Gein γεννήθηκε στο La Crosse County του Wisconsin, των Ηνωµένων Πολιτειών Αµερικής, στις 27 Αυγούστου του 1906. Ήταν το δεύτερο παιδί των George Philip και Augusta Wilhelmine Gein, µιας οικογένειας µε πάρα πολλά προβλήµατα.

Από µικρός ο “Ed” αντίκρισε τις αδικίες της ζωής. Ο πατέρας του ήταν αλκοολικός και ποτέ δεν πρόκοψε σε καµιά δουλειά. Η µητέρα του, που υποδυόταν και τους δύο ρόλους, δούλευε οληµερίς για να µεγαλώσει τα παιδιά της. Ήταν βαθιά θρησκευόµενη, ένθερµη Λουθηρανική, σε σηµείο που εµπότιζε τα µυαλά των παιδιών της µε λανθασµένα διδάγµατα. Συνήθιζε να τους λέει σε έντονο ύφος, ότι όλες οι γυναίκες ήταν πόρνες και όργανα του διαβόλου. Τους ανάγκαζε να διαβάζουν καθηµερινά, επιλεγµένα εδάφια της Παλαιάς ∆ιαθήκης, που αφορούσαν τον θάνατο, τις δολοφονίες και την τιµωρία.

Στο σχολείο, ήταν ένα ντροπαλό φιλήσυχο αγόρι, χωρίς φίλους. Βέβαια, όσον αφορά τους φίλους και την κοινωνικοποίησή του “Ed”, η µητέρα του ήταν ξεκάθαρη, “Μακριά απ’ τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι είναι ανήθικοι, άπληστοι.” Αν και προσπάθησε κάποιες φορές να κάνει φίλους, η µητέρα του τον τιµωρούσε. Γι’ αυτόν τον λόγο, ο µόνος πραγµατικός φίλος που είχε, ήταν η ίδια του η µάνα.

Το 1940, ο πατέρας του “Ed” σε ηλικία 66 ετών, θα πεθάνει από ανακοπή καρδίας. Το αλκοόλ του είχε καταστρέψει τα σωθικά. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1944, ενώ ο “Ed” και ο αδερφός του ο Ηenry, έκαιγαν κάποια άχρηστα αντικείµενα, η φωτιά ξέφυγε απ’ τον έλεγχο µε αποτέλεσµα ο Ηenry να τυλιχθεί στις φλόγες και να καεί ζωντανός. Τα συγκεκριµένα γεγονότα έκανα τον “Ed” να “µαζευτεί” ακόµη πιο κοντά στη µητέρα του. Με τον χαµό του γιου της, η µητέρα του, θα υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο που θα της προκαλέσει µερική παράλυση. Μήνες αργότερα, θα υποστεί και δεύτερο που θα αποβεί µοιραίο. Άξιο αναφοράς, είναι πως το δεύτερο εγκεφαλικό επεισόδιο, το είχε πάθει µετά από ένα περίεργο γεγονός. Ο γείτονας της κτυπούσε ένα σκύλο βίαια, µέχρι που βγήκε µια γυναίκα έξω και του φώναζε να αφήσει το σκυλί ήσυχο. Αυτό που εξόργισε τη µητέρα του, δεν ήταν ο άντρας που χτυπούσε το σκυλί µέχρι θανάτου, αλλά η παρουσία της γυναίκας! “Αφού δεν ήταν παντρεµένη µαζί του τι γύρευε εκεί η πόρνη!”.

Τα πρόσφατα τραγικά συµβάντα κάνουν τον “Ed” να συµπεριφέρεται περίεργα. Η µοναξιά, σε συνδυασµό µε τον χαµό της οικογένειάς του, τον επηρεάζουν σε βαθµό που δεν έχει πλήρη επίγνωση των πράξεων του. Την τότε εποχή αρχίζει, κατά ένα παράξενο λόγο, να ενδιαφέρεται για τα φρικιαστικά πειράµατα των Ναζί, οι οποίοι χρησιµοποιούσαν ανθρώπους σαν πειραµατόζωα, αλλά και για περιοδικά που αφορούσαν εγκλήµατα και περιπετειώδεις ιστορίες. Το µυαλό του άρχισε να σαλεύει. ∆εν έβγαινε καθόλου απ’ το σπίτι, εκτός και αν έπρεπε να πάει να δουλέψει κάπου για να βρει χρήµατα. Πέραν αυτών, νιώθει την ανάγκη να είναι δίπλα από νεκρούς ανθρώπους. Γίνεται νεκρόφιλος.

Όσο περνάει ο καιρός ο “Ed” γίνεται ακόµη πιο παρανοϊκός. Του µπαίνει η τρελή ιδέα να δηµιουργήσει ένα κοστούµι γυναίκας από δέρµατα νεκρών ανθρώπων, προκειµένου να ντύνεται ο ίδιος και να “γίνεται” η µητέρα του. Αυτή η παρανοϊκή πράξη, τον έκανε να πιστεύει, πως είχε τη µάνα του κοντά του. Τότε ήταν που άρχισε να ξεθάβει πτώµατα και να συλλέγει µέλη των νεκρών από κοντινά νεκροταφεία.

Ο “Ed” µέρα πάρα µέρα έδειχνε πιο πολύ “άρρωστος”. Η µέρα που θα ανακάλυπταν τις πράξεις του δεν ήταν µακριά. Στις 16 Νοεµβρίου 1957, η Bernice Worden, ιδιοκτήτης ενός τοπικού καταστήµατος εξαφανίστηκε. Ο γιος της, δήλωσε στην αστυνοµία, πως ο τελευταίος που πήρε κάτι απ’ το κατάστηµα ήταν ο Edward Theodore “Ed” Gein. Οι αστυνοµικοί, αν και δεν είχαν υποπτευθεί καθόλου τον φιλήσυχο “Ed”, ήταν αναγκασµένοι να πάνε στο σπίτι του για µερικές ερωτήσεις.

Ο πρώτος που µπήκε στο σπίτι του ήταν ο αστυνοµικός Art Schley. Μετά µπήκαν και οι άλλοι. Το τι έβλεπαν τα µάτια τους δεν τα φαντάζονταν ούτε στους χειρότερους τουw εφιάλτες. Το σπίτι ήταν γεµάτο κρανία και κόκκαλα. Βρήκαν µια γυναίκα ανάποδα κρεµασµένη, αποκεφαλισµένη, µε αφαιρεµένα τα εντόσθια. Οι αστυνοµικοί, οι οποίοι ήταν αµάθητοι µε τέτοια γεγονότα, πίστεψαν ότι ήταν ελάφι. Μετέπειτα κατάλαβαν ότι ήταν η Bernice Worden. Οι αστυνοµικοί σκόνταφταν συνεχώς σε έπιπλα που είχαν µέρος τους, δέρµατα ανθρώπων. Βρήκαν διάφορα κολιέ, τα οποία ήταν φτιαγµένα από θηλές γυναικών. Απ’ τα χειρότερα που είδαν ήταν µια ανθρώπινη καρδιά σε ένα τηγάνι, που αργότερα ανακάλυψαν ότι ήταν της Bernice Worden, αλλά και ένα κουτί µε πολλά γυναικεία όργανα. Αυτό που τους παραξένεψε περισσότερο ήταν το γεγονός ότι, αν και το σπίτι ήταν αχούρι, υπήρχε ένα δωµάτιο που ήταν πεντακάθαρο. Το δωµάτιο ήταν της µητέρας του. O Art Schley, ποτέ δεν ξεπέρασε αυτά που είδε γι’ αυτό µερικά χρόνια αργότερα πέθανε.

Όπως ήταν λογικό, ο “Ed” συλλήφθηκε αµέσως και στάλθηκε για δίκη 5 µέρες αργότερα. Οι γιατροί στη δίκη διέγνωσαν ότι πάσχει από σχιζοφρένεια, έτσι στάλθηκε άµεσα σε νοσοκοµείο, όπου είχε αυστηρή επιτήρηση. Χρόνια αργότερα, το 1968 η υπόθεση του “Ed” άνοιξε ξανά, αφού σύµφωνα µε τους γιατρούς ήταν διανοητικά έτοιµος να καταθέσει. Ο “Ed” παραδέχθηκε δυο θανάτους, της Bernice Worden αλλά και της Mary Hogan, µιας κοπέλας που ήταν εξαφανισµένη. Η Mary Hogan ήταν ένα απ’ τα πολλά κρανιά που είχε στο σπίτι του. Στο τέλος της δίκης ο “Ed” στάλθηκε ξανά σε νοσοκοµείο µέχρι τις 26 Ιουλίου 1984, όπου και πέθανε από καρκίνο στον λάρυγγα.

Ο “Ed”, αν και δεν το θέλησε, απέκτησε ιδιαίτερη φήµη. Το σπίτι που είχε, στην αρχή, ήταν ατραξιόν για τουρίστες, µέχρι που κάποιος το έκαψε. Το αυτοκίνητο που κουβαλούσε τα πτώµατα, πωλήθηκε σε τσίρκο, όπου έπρεπε να πληρώσεις για να το δεις από κοντά. Ο τάφος του υπέστη αµέτρητους βανδαλισµούς, αφού έκοβαν κοµµάτια απ’ τον τάφο του σαν ενθύµιο. Το 2000 του έκλεψαν και την ταφόπλακα.

Πολλοί άνθρωποι εµπνεύστηκαν απ’ τον “Ed” και έγραψαν τραγούδια, βιβλία αλλά και σκηνοθέτησαν ταινίες. Η νουβέλα “Psycho” που γράφτηκε απ’ το Robert Bloch και σκηνοθετήθηκε από τον Alfred Hitchcock ήταν εµφανώς επηρεασµένη από τον χαρακτήρα του “Ed”. Άλλες ταινίες που επηρεάστηκαν ήταν το “The Texas Chain Saw Massacre”, “The Silence of the Lambs” και άλλα πολλά. Τραγούδια έγραψαν οι Slayer µε το “Dead Skin Mask” αλλά και οι Abyss µε το “Nothing To Gein”.