URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Ένα ελαφρύ καλοκαίρι – της Δέσποινας Χατζηζαχαρία

Ένα ελαφρύ καλοκαίρι – της Δέσποινας Χατζηζαχαρία

Βερολίνο, Ιούνιος 2015

Αρχίζει και καλοκαιριάζει σιγά-σιγά και εδώ. Ήλιος, θερµοκρασίες πάνω από 25 βαθµούς, καλοκαίρι το λες και αυτό. Μπορεί να µην είναι κυπριακό, αλλά τι να κάνουµε. Αυτό έχουµε. Ξεκινούν και γεµίζουν ξανά τα πάρκα, τραπέζια βγαίνουν έξω, χωνάκια και γυαλιά ηλίου κυκλοφορούνε στους δρόµους και οι µηχανές αναζήτησης πληµµυρίζονται µε εικόνες παραλιών και ηλιοβασιλεµάτων.

Θάλασσα µε κιάλια! Αρκούµαστε στα µπαλκόνια. Καλή παρέα, καλός καιρός, καλά τσιµπήµατα και ιστορίες να έχουµε να λέµε. Πού θα θέλαµε να πάµε διακοπές, πού θα πάνε διακοπές οι τυχεροί. (γιατί υπάρχουν και αυτοί). Σε ποια λίµνη θα δροσιστούµε οι υπόλοιποι αλλά και πόση οικονοµία θα κάνουµε, αφού δε χρειάζεται να χρησιµοποιούµε τόσο πολύ air condition και ανεµιστήρες.

Άκουγα από φίλους πριν λίγες µέρες πως κανονίζουν εδώ και καιρό να επισκεφθούν µία από τις χώρες «γουρούνια» (Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία). Μάλιστα πως το αφήσανε στην τύχη και έριξαν σελίνι. Γιατί είπαµε. Καλοκαίρι και εδώ αλλά όχι το ίδιο. Και µπορεί όλο το χειµώνα (όχι πως κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού σταµατάνε) να βοµβαρδιζόµαστε από αρνητικά σχόλια εξαιτίας της οικονοµικής µας κατάστασης, αλλά hey! Πλέον είναι καλοκαίρι! Όλοι αγαπάµε τον ήλιο και τη θάλασσα. Άρα όλοι µας αγαπάνε!

Για χάρη του άρθρου αποφάσισα να προσθέσω «αυθαίρετα και αδικαιολόγητα» και την Κύπρο ανάµεσα στις «PIGS» χώρες, άσχετα αν το αρχικό «C» δε συµπεριλαµβάνεται στο ακρωνύµιο. Ακόµα. Αλλά αφού το εν λόγω ακρωνύµιο µεταβάλλεται συνεχώς και χώρες µπαίνουν και βγαίνουν, αποφάσισα να πάρω πρωτοβουλία. Γιατί ποιο είναι το χρέος όλων των ξενιτεµένων εδώ στις «Ευρώπες»; Να προσπαθούν να πείσουν φίλους και γνωστούς να ταξιδέψουν στο νησί µας. Να ζήσουν ρε παιδί µου και αυτοί το κάψιµο από τον ήλιο, την κοκκινίλα, το αίσθηµα «νοµίζω δεν αναπνέω από την άπνοια και την υγρασία», όπως επίσης και τη µοναδική εµπειρία της ιδρωτίλας και της αργοπορίας των λεωφορείων µας.

Παράπονα, παράπονα αλλά η αλήθεια να λέγεται. Όσοι θα περάσουν για τον α ή το β λόγο το καλοκαίρι τους µακριά από θάλασσα και είναι συνηθισµένοι να ζούνε ένα βήµα µακριά από αυτήν, είναι σε θέση να καταλάβουν. Μπορεί να γκρινιάζουµε για τις «βάρβαρες» θερµοκρασίες αλλά κατά βάθος µας λείπουν. Όπως επίσης και η δυνατότητα να βρεθείς σε παραλία µέσα σε 5 λεπτά, να κοιµηθείς στην άµµο και να απολαύσεις τον ήλιο. Γιατί πώς θα µυρίσει καλοκαίρι αν ο υδράργυρος δε χτυπήσει κανένα 40άρι;

Είναι εύκολο να κρίνεις τον τουρίστα που συµπεριφέρεται «ηλίθια» σύµφωνα µε τα δικά σου στάνταρτ όταν βρίσκεται σε διακοπές. Αλλά όταν λαχταράς και προσµένεις κάτι ολόκληρο το χειµώνα, µε θερµοκρασίες που θυµίζουν αποτελέσµατα ποδοσφαιρικού αγώνα και µείον, φυσικά και θες να το ζήσεις στο έπακρο. Από τα νύχια των γεµάτων µε άµµο ποδιών σου, µέχρι το ηλιοκαµένο κεφάλι. Γιατί όλοι θέλουν να ζήσουν την εµπειρία του «Yia mas» και να φάνε µέχρι σκασµού.

Όπως και να έχει. Υποµονή να ευχηθώ σε όσους εργάζονται στην τουριστική και σε όσους δε θα ζήσουν φέτος την απόλυτη εµπειρία που ακούει στο όνοµα, «Κυπριακό καλοκαίρι 2015».

Καλές βουτιές να έχουµε/έχετε όλοι. Όπου και να είναι αυτές. Θάλασσες, λίµνες, πισίνες, µπανιέρες. Και να θυµάστε. Στις παραλίες µας αξίζει να είναι καθαρές!