URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Ελληνική γλώσσα. Ο μύθος της μίας ψήφου! – του Χρίστου Κυριάκου

Ελληνική γλώσσα. Ο μύθος της μίας ψήφου! – του Χρίστου Κυριάκου

Πολύ πιθανόν να έχεις ακούσει την ιστορία, ότι για μια ψήφο, χάσαμε την ευκαιρία, να μιλάμε όλοι Ελληνικά. Και ότι ο τελευταίο ψήφος δόθηκε από εβραίο, που επέλεξε τα Αγγλικά! Όλη αυτή η ιστορία, εννοείται, ότι είναι μύθος. Ποτέ δεν έχει γίνει τέτοια ψηφοφορία, πουθενά.

Ο μύθος γεννήθηκε το 1776. Την συγκεκριμένη χρονιά οι Αμερικάνοι είχαν κερδίσει την ανεξαρτησία τους. Όταν συντάσσαν το σύνταγμα, οι νομοθέτες, έπρεπε να αποφασίσουν ποια γλώσσα θα ήταν η επίσημη του νεοσύστατου κράτους. Τα αγγλικά δεν τα ήθελαν γιατί θύμιζαν τους αποικιοκράτες και έτσι πρότειναν τα Ελληνικά, όπου εκεί γεννήθηκε η δημοκρατία. Έτσι έγινε η περιβόητη ψηφοφορία όπου ο εβραίος ψήφισε κατά και χάσαμε με μια ψήφο διαφορά. Οι ψήφοι ήταν 42-41 υπέρ της Αγγλικής γλώσσας. Περιττό να αναφέρω ότι η ιστορία δεν εμφανίστηκε μόνο σ’ εμάς αλλά και σε πολλές άλλες χώρες. Όλες έχασαν για μια ψήφο!

Η βάση του μύθου βρίσκεται σε μια πραγματική ιστορία, με αληθινή ψηφοφορία. Βασικά το 1794, μια ομάδα Γερμανών, ζήτησαν από την πολιτεία της Βιρτζίνια να μεταφραστούν κάποιοι νόμοι στα Γερμανικά, αφού σ’ όλη την Αμερική, γενικότερα, υπήρχαν δεκάδες εκατοντάδες πολίτες με γερμανική υπηκοότητα που δεν γνώριζαν αγγλικά ή γνώριζαν πολύ λίγα. Έτσι έγινε μια ψηφοφορία κατά πόσο θα αποφασιζόταν κάτι τέτοιο. Η ψηφοφορία έληξε όντως 42 με 41 κατά της γερμανικής μετάφρασης αφού ο Frederick Muhlenberg, αν και γερμανικής καταγωγής, ψήφισε υπέρ της αφομοίωσης της αγγλικής γλώσσας.

Ο μύθος θα εμφανιστεί στην Ελλάδα μέσω του Henry Tasca. Ο συγκεκριμένος κύριος υπήρξε πρέσβης της Αμερικής στην Ελλάδα από το 1965 μέχρι το 74. Σε μια συνέντευξη του, στην εφημερίδα Εστία, είχε πει τα παρακάτω.

«Αναλογιζόμενος την σημασίαν της συναντήσεως σας, ανεθυμήθην κάποιον, ο όποιος μου είπεν, ότι αι Ήνωμέναι Πολιτείαι, κατά τάς πρώτας των ημέρας (Σ.Σ.ως έθνους), τόσον εθαύμαζαν την σοφίαν και τάς γνώσεις της αρχαίας Ελλάδος, Ώστε όταν οι ίδρυταί της χώρας μας, συνήλθον, διά να αποφασίσουν ποία θα ήτο η εθνική γλώσσα των Η.Π.Α., η υπόθεσης ετέθη ως «κορώνα-γράμματα», μεταξύ της Αγγλικής και της Ελληνικής. Και η Ελληνική απώλεσε με διαφοράν μιας ψήφου. Αν δεν ήτο η ψήφος εκείνη, του Δανιήλ Ουέμπστερ, γεγονός είναι, ότι δεν θα ευρισκόμην, ενώπιον υμών, ομιλών είς την Αγγλικήν»

Ο Tasca στην προσπάθεια του να εντυπωσιάσει το κοινό των Ελλήνων, άφησε ξοπίσω του ένα μύθο που ακόμη διαρκεί.