URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Clash of titans!

7 οδηγοί και συνοδηγοί αποκαλύπτονται!

Clash of titans!

Αγωνιστικά αυτοκίνητα, επικίνδυνες στροφές, “anti lags ήχοι” να βγαίνουν από τις µηχανές, αδρεναλίνη και δεξιοτέχνες οδηγοί είναι τα στοιχεία που συνθέτουν το πιο κάτω αφιέρωµα. Εφτά οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων της επαρχίας Αµµοχώστου µαζί µε τους συνοδηγούς τους αποκαλύπτονται…

Οδηγός: Σόφης Ρούσου – Συνοδηγός: Ανδρέας Γιαννακού
Η πρώτη επαφή του Σόφη Ρούσου µε το οδήγηµα ήταν σε ηλικία 12 ετών. Ο πατέρας του έτρεχε αγωνιστικά και αυτό πάντα τον ενθουσίαζε και τον έκανε να θέλει και ο ίδιος να αγωνιστεί. Έτσι το 2005 παίρνει την απόφαση να ασχοληθεί πιο σοβαρά. Το 2011 έρχεται τρίτος σε αγώνα της Λεµεσού και ήταν µια από τις µεγαλύτερες επιτυχίες που είχε µέχρι σήµερα. Αγωνιστικό του ζευγάρι είναι ο Ανδρέας Γιαννακού, ένας άνθρωπος που τον βοηθά απίστευτα και χωρίς αυτόν δεν θα µπορούσε να τρέξει. «Το να βρεις καλό συνοδηγό και να µείνεις µαζί του είναι εξαιρετικά δύσκολο», µας αναφέρει. Όσον αφορά τους αγώνες σε κυπριακό επίπεδο, ο Σόφης µας λέει πως δυστυχώς στην Κύπρο είµαστε πολύ πίσω, δεν υπάρχει καθόλου οργάνωση. Αυτός είναι και ένας λόγος που ο ίδιος δεν ακολουθεί πρωτάθληµα. Το κάνει καθαρά γιατί του αρέσει και γιατί ανεβάζει την αδρεναλίνη του στα ύψη. Στόχος του, να λάβει µέρος σε όσους πιο πολλούς αγώνες γίνεται.

Οδηγός: Χρήστος Λιµνιώτης – Συνοδηγός: Μιχάλης Βασιλείου
Ο Χρήστος Λιµνιώτης θυµάται τον εαυτό του αρχικά να παρακολουθεί αγώνες ράλι ως θεατής. Με κάθε ευκαιρία που έβρισκε, µε φίλους και γνωστούς πήγαινε για να παρακολουθεί τους αγώνες. Στην πορεία άρχισε να βοηθά στο σέρβις των αγωνιστικών αυτοκινήτων και το 2005 παίρνει την απόφαση να ασχοληθεί και ο ίδιος αγωνιστικά. Η πρώτη του διάκριση ήρθε έναν χρόνο µετά, το 2006, σ’ έναν αγώνα στη Λευκωσία, τον οποίο και κέρδισε. Κατά τη διάρκεια των χρόνων ακολούθησαν κι άλλες πρωτιές και διακρίσεις. Συνοδηγός του, από το 2006 µέχρι το 2016 υπήρξε ο Μιχάλης Βασιλείου: «Μαζί έχουµε εξαιρετική χηµεία, καταλάβαινε ο ένας τον άλλον και πολλές φορές δεν χρειαζόταν να µιλήσουµε. Η εµπιστοσύνη που έχω στον Μιχάλη είναι άνευ ορίων», µας λέει. Όταν ο Χρήστος οδηγεί και διεκδικεί µια συγκεκριµένη θέση νιώθει πίεση, πολλή χαρά αλλά και λύπη αν αναγκαστεί να αποχωρήσει από κάποιον αγώνα. Όπως µας εξοµολογείται, ο φόβος δεν υπάρχει πλέον, ξεπεράστηκε από τα πρώτα δύο χρόνια. Όσο για το άθληµα στην Κύπρο θεωρεί πως είναι σε πολύ καλό επίπεδο σε σύγκριση µε άλλες χώρες του ίδιου βεληνεκές της Κύπρου και γενικά πως οι Κύπριοι αγαπούν ιδιαίτερα το συγκεκριµένο άθληµα. Στο το µέλλον βλέπει τον εαυτό του να παραµένει στο άθληµα ως οργανωτής και να βοηθά τους αθλητές του. Όσο για τους επόµενους αγώνες που θα τρέξει, θα είναι επιλεγµένοι, περισσότερο τοπικοί αγώνες.

Οδηγός: Γιώργος Εγγλέζου – Συνοδηγός: Παύλος Εγγλέζου
Για τον Γιώργο Εγγλέζου οι αγώνες ράλι είναι οικογενειακή υπόθεση, αφού τόσο ο πατέρας του όσο και οι θείοι του είναι λάτρεις του αθλήµατος και έτρεχαν σε αγώνες. Ακόµα και η µητέρα του ασχολείτο ως marshal σε αγώνες, µε αποτέλεσµα όταν ο Γιώργος αποφάσισε να ασχοληθεί αγωνιστικά, να µην αντιµετωπίσει καµία αντιπαράθεση. Εξάλλου όλοι στην οικογένεια γνώριζαν πως το συγκεκριµένο άθληµα είναι ασφαλές. Ξεκίνησε να τρέχει σε ηλικία 18 χρονών, το 2007 ήταν πρωταθλητής στο Two Wheel Drive, το 2011 ήταν η πρώτη χρονιά που τερµάτισε πρώτος και τις χρονολογίες 2012, 2013 και 2014 κέρδισε στο East Safari Παραλιµνίου. Συνοδηγός του είναι ο αδερφός του ο Παύλος. Όπως µας εξοµολογείται ο Γιώργος, δοκίµασε και µε άλλους συνοδηγούς, όµως όταν κάθισε ο αδερφός του στο διπλανό κάθισµα, ένιωσε περισσότερη ασφάλεια µε αποτέλεσµα να έρθουν τα πολύ καλά αποτελέσµατα σε ελάχιστο χρόνο. Όσο για τα συναισθήµατά του όταν τρέχει είναι απερίγραπτα: «Μόνο όταν τρέξει κάποιος θα µπορέσει να καταλάβει τα συναισθήµατά µου. Η αλήθεια είναι πως δεν περιγράφονται µε λόγια, νιώθω πως βρίσκοµαι σε άλλο κόσµο».

Οδηγός: Μιχάλης Ιακώβου – Συνοδηγός: Πάµπος Ιακώβου
Ο Μιχάλης Ιακώβου πάτησε γκάζι για πρώτη φορά όταν ήταν δεκαέξι χρονών. Σε ηλικία δεκαοχτώ χρονών λαµβάνει συµµετοχή σε αγώνες Marshall και το 2008 αγοράζει δικό του αγωνιστικό αυτοκίνητο. Συνοδηγός του, ο αδερφός του Πάµπος, στον οποίο έχει απόλυτη εµπιστοσύνη και δίπλα του νιώθει ασφάλεια. Τα τελευταία τρία χρόνια καταφέρνει να τερµατίζει σε αρκετά καλές θέσεις και τα τελευταία δύο χρόνια είναι πρωταθλητής στην κατηγορία RCST2. Τον ρωτάµε αν έρχονται στιγµές που φοβάται το τιµόνι ενός αγωνιστικού αυτοκινήτου. «Μέσα στον αγώνα δεν υπάρχει φόβος», απαντά. «Εγρήγορση, ναι. Αλλά µόνο αυτό. Κατά τη διάρκεια του αγώνα δεν σκέφτοµαι τίποτα άλλο. Το µυαλό µου είναι συγκεντρωµένο σε αυτό που κάνω». Στόχος του είναι να παραµένει πάντα στην πρώτη δεκάδα και να παίρνει κάθε χρόνο το πρωτάθληµα στην κατηγορία του. Τέλος, για λόγους οικονοµικών δεν θα παρακινούσε κάποιον άλλο να ασχοληθεί µε το συγκεκριµένο άθληµα.

Οδηγός: Στέφανος Στεφάνου – Συνοδηγός: ∆ηµήτρης Στεφάνου
Έµαθε από τον πατέρα του να οδηγά σε ηλικία έξι χρονών. «Καθόµουν στα πόδια του και κρατούσα το τιµόνι, ενώ ο ίδιος πατούσε το γκάζι. Μάλιστα ο πατέρας µου ήταν αυτός που µεγάλωσε µέσα µου την αγάπη για τα αγωνιστικά αυτοκίνητα. Μας έπαιρνε να παρακολουθήσουµε αγώνες ράλι και σιγά-σιγά ωρίµασε η σκέψη µια µέρα να τρέξω και εγώ µε το δικό µου αυτοκίνητο. Καθώς µεγάλωνα, είχα µονίµως πρόβληµα µε την αστυνοµία, συνέχεια µε σταµατούσε η αστυνοµία γιατί ξεπερνούσα το όριο ταχύτητας. Όταν ξεκίνησα το αγωνιστικό, το 2008 εκτονώθηκα στις πίστες και από τότε δεν είχα ανάγκη να τρέξω στους δρόµους. Η πρώτη µου διάκριση έρχεται έναν χρόνο µετά, όπου ήρθα πρώτος στην κατηγορία µου στο Παραλίµνι και τέλος της χρονιάς ήρθα τρίτος Παγκύπρια στην κατηγορία µου. Τα συναισθήµατά µου όταν οδηγώ δεν περιγράφονται. Η αδρεναλίνη κτυπά κόκκινο. Αν και είµαι αγχώδης τύπος µόλις ξεκινήσω τους αγώνες ξεχνώ τα πάντα. Συνοδηγός µου είναι ο αδερφός µου ∆ηµήτρης, µε τον οποίο έχουµε µια απίστευτη χηµεία. Με καθοδηγεί και µου διαβάζει, είναι αυτός που κάνει όλη τη δουλειά, εγώ απλά οδηγώ σύµφωνα µε τις οδηγίες του».

c

Οδηγός: Λούης Παπαγεωργίου – Συνοδηγός: Αβράµης Νικολάου
Πρόκειται για έναν από τους βετεράνους λάτρεις του αθλήµατος. Από µικρός, πριν καλά καλά κλείσει δεκαοχτώ χρονών έπιανε στα κρυφά το αυτοκίνητο των γονιών του και οδηγούσε. Το να ασχοληθεί αγωνιστικά ήταν κάτι που είχε πάντα στο µυαλό του: «Βλέπετε, το ∆ιεθνές Ράλι Κύπρου περνούσε από το χωριό µου και όταν τους έβλεπα εντυπωσιαζόµουν. Ένιωθα πως µια µέρα έπρεπε να είµαι και εγώ σ’ αυτή τη θέση». Η ευκαιρία για να ασχοληθεί αγωνιστικά του δόθηκε σε ηλικία 25 χρονών. Από τότε µέχρι σήµερα ασχολείται µε το συγκεκριµένο σπορ, όχι γιατί τον ενδιαφέρουν οι πρωτιές, αλλά για τα συναισθήµατα που νιώθει όταν οδηγεί. «Από τη στιγµή που θα µπω µέσα στο αυτοκίνητο για να αγωνιστώ νιώθω άλλος άνθρωπος, ξεχνάω τα πάντα και είµαι απόλυτα αφοσιωµένος στην οδήγησή µου». Όπως µας λέει ο Λούης, ένας καλός οδηγός πρέπει να ακούει τα πάντα, και τον τελευταίο κραδασµό. Η προσοχή του δεν πρέπει να αποσπάται από τίποτα. Ένας από τους καλύτερους συνοδηγούς που είχε κατά τη διάρκεια των χρόνων είναι ο Αβράµης Νικολάου, εξίσου έµπειρος µε πολλές διακρίσεις. Τα κριτήρια για να διεκδικήσει καποιος µια θέση ως συνοδηγός του Λούη Παπαγεωργίου είναι τα εξής: Πρέπει να αντέχει τους κραδασµούς του αυτοκινήτου, να µη ζαλίζεται και να διαβάζει σωστά τις οδηγίες.

Οδηγός: Μάριος Ασπρής – Συνοδηγός: Νικόλας Γεωργίου
Ο Μάριος Ασπρής είναι σχετικά νέος οδηγός αγωνιστικών οχηµάτων. Ξεκίνησε από το 2010 και παρόλο που δεν έχει κάποια σηµαντική διάκριση στο βιογραφικό του µας λέει πως έζησε πολύ έντονες στιγµές και απέκτησε πολύ καλές εµπειρίες. «Κάθε φορά που αγωνίζοµαι είναι µια µοναδική εµπειρία για εµένα που δεν περιγράφεται. Ξεκίνησα να οδηγώ σε ηλικία δεκαπέντε χρονών και ο πατέρας µου ήταν αυτός που µε παρακίνησε να ασχοληθώ αγωνιστικά, αφού και ο ίδιος έτρεχε. Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον γι’ αυτό θέλησα να µάθω και εγώ. Σήµερα, το βλέπω καθαρά σαν ένα χόµπι που ανεβάζει την αδρεναλίνη µου και µε βοηθά να εκτονωθώ». Μόνιµο συνοδηγό δεν έχει, αλλά πάντα επιλέγει αυτός που θα κάθεται δίπλα του να έχει πείρα, να τον καθοδηγεί, να του µαθαίνει, να τον κρατά σε εγρήγορση. Στόχος του είναι να αγωνιστεί σε όσους περισσότερους αγώνες γίνεται και να αποκτήσει όσο περισσότερη πείρα γίνεται.

Screen Shot 2017-02-03 at 10.48.06 AMc