URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Christmas Memories – της Βέρας Κοσμά

Christmas Memories – της Βέρας Κοσμά

Μόλις με πήραν τηλέφωνο από το γραφείο. Πρέπει να στείλω την καλύτερη χριστουγεννιάτικη μου ανάμνηση μέχρι αύριο. Φτιάχνω λοιπόν καφέ και αρχίζω να σκέφτομαι… Αρχικά σκέφτηκα να γράψω για τα Χριστούγεννα που πέρασα στη Disneyland πριν πέντε χρόνια. Πανέμορφη εμπειρία. Παντού μουσική, παιχνίδια, ψεύτικο χιόνι και όλους τους χαρακτήρες της Disney να σου χαμογελάνε. Όμως χωρίς να το καταλάβω άρχισα να ταξιδεύω πίσω στον χρόνο και να φθάνω στα πρώτα χρόνια της ζωής μου.

Γυρίζοντας λοιπόν, το χρόνο πίσω δε θυμάμαι να πιστεύω ποτέ πως υπάρχει Άγιος Βασίλης. Βλέπετε είχα μεγαλύτερες αδερφές που φρόντισαν να μου μάθουν πως ο Άγιος Βασίλης είναι μόνο στα παραμύθια. Παρόλα αυτά πάντα περίμενα με ανυπομονησία τον (ψεύτικο) Άγιο Βασίλη που ερχόταν κάθε Παραμονή Πρωτοχρονιάς και μας χτυπούσε το κουδούνι. Ο Άγιος Βασίλης δεν ερχόταν από τη καμινάδα αλλά μας χτυπούσε τη πόρτα οπουδήποτε και αν ήμασταν και μοίραζε δωράκια. Και ομολογώ πως η καρδιά μου χτυπούσε πολύ δυνατά μέχρι να φωνάξει το όνομά μου και μου δώσει το δικό μου δώρο. Αλήθεια ποιοι από εσάς θυμάστε αυτό τον Άγιο Βασίλη;

Ποτέ δεν έπαιρνα κάτι εντυπωσιακό ή ακριβό, αλλά ποτέ δεν είχα και ιδιαίτερες προσδοκίες για το δώρο μου. Ήξερα πως η μητέρα μου έκανε μεγάλες θυσίες για να μου αγοράσει έστω και κάτι. Γι αυτό και εγώ ήμουν ευγνώμων και πολύ χαρούμενη που ο Άγιος Βασίλης «κατάφερε» να έρθει.

Θυμάμαι εκείνα τα τραπέζια που κάναμε πριν περίπου 20 χρόνια. Που μαζεύονταν όλα τα αδέρφια της μητέρας μου, τα αδέρφια μου και τα ξαδέρφια μου. Ήταν ο παππούς και η γιαγιά και είχαν πάντα μια αγκαλιά για όλους. Το σπίτι μοσχοβολούσε όχι μόνο από φαγητό αλλά και από αγάπη. Ήμουνα και μικρή, για τη ζωή δεν ήξερα τίποτα και ένιωθα πως τα Χριστούγεννα είναι η πιο όμορφη περίοδος του χρόνου.

Τα χρόνια πέρασαν και εγώ βρέθηκα φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη. Εκεί έμαθα ότι τα Χριστούγεννα ξεκινούσαν από τις πρώτες μέρες Δεκεμβρίου με τη γιορτή των Αγγέλων και τη φωταγώγηση της πανέμορφης αυτής πόλης. Ως φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη ξεκίνησα να κάνω εγώ δώρα στους άλλους, στη μητέρα μου και στις αδερφές μου. Θυμάμαι πόσο χαρούμενες ήταν κάθε φορά που άνοιγα τις αποσκευές. Το δώρο μπορεί να ήταν ένα κασκόλ, ένα σκουφάκι αλλά αυτές ανυπομονούσαν να πάρουν το κατιτίς τους από τη Θεσσαλονίκη. Και μαζί τους ήμουν ευτυχισμένη και εγώ.

Τελειώνοντας ως φοιτήτρια επέστρεψα πίσω και βρήκα δουλειά. Τα τραπέζια με τους συγγενείς συνεχίζονται. Κάποια άτομα προστίθενται στην οικογένεια με αρραβώνες, γεννητούρια κλπ υπάρχουν όμως και κάποιες απώλειες. Σημαντικές απώλειες. Δυστυχώς, υπάρχει και αυτή η πλευρά στη ζωή. Λόγω αυτών των απωλειών υπήρξαν χρονιές που δεν στολίσαμε δέντρο, δεν ανταλλάξαμε δώρα όμως ήμασταν όλοι ενωμένοι και αυτό ήταν το πιο σημαντικό.

Τελειώνοντας, πιστεύω ότι δεν μπορώ να επιλέξω ποια ήταν η καλύτερη μου χριστουγεννιάτικη ανάμνηση. Από κάθε Χριστούγεννα έχω κάτι όμορφο να κρατήσω. Από τις πρώτες Χριστουγεννιάτικες μου αναμνήσεις μέχρι και σήμερα δημιούργησα εμπειρίες ανεκτίμητες.
Φέτος ήταν μια υπέροχη χρονιά για εμένα. Ελπίζω το 2015 να είναι εξίσου όμορφο. Καλά Χριστούγεννα σε όλους.

Βέρα Κοσμά είναι Αρχισυντάκτρια του περιοδικού Vantage.

photo