URBAN.CULTURE.MAGAZINE

Μπορεί η Αμμόχωστος να γίνει Μύκονος;

Του Αντώνη Αντωνίου

Μπορεί η Αμμόχωστος να γίνει Μύκονος;

Κατά τη δεκαετία του 50’ η Μύκονος, αυτό το ανεµοδαρµένο ξερονήσι των Κυκλάδων, απέκτησε ένα µποέµ κοσµικό χαρακτήρα, όταν επισκέπτες όπως τον Αριστοτέλη Ωνάση και την Μαρία Κάλλας το επέλεγαν για να ξοδεύουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές σε µεγάλα κότερα και επαύλεις, διασκεδάζοντας αδιάκριτα. Από εκτότε η κοσµοπολίτικη ιστορία του νησιού γράφτηκε µε χρυσά γράµµατα, καθώς η ελίτ των πλουσίων και διασήµων το επισκέπτονται κατά συρροή, µε σκοπό να αφεθούν σε µία ατέρµονη επίδειξη δύναµης και γοητείας ώστε να αισθανθούν διαφορετικοί, µακριά από την ενοχλητική γι’ αυτούς µάζα.

Τα µεγάλα και κολασµένα πάρτι όµως σε πολυτελή ξενοδοχεία και βίλες δεν είναι σήµερα το προνόµιο µονάχα των διασήµων. Σε αυτά απέκτησαν πρόσβαση µία πλειάδα από κροίσους, που είναι διατεθειµένοι να χαλάσουν µεγάλα ποσά για σπάνια ψάρια και µπουκάλια σαµπάνιας, που σε ορισµένες περιπτώσεις φτάνουν τις µερικές χιλιάδες ευρώ.

Η νέα κοπή αυτών των τουριστών είναι ακόµη διαθέσιµοι να πληρώσουν αµύθητα χρήµατα σε ανόητα προϊόντα και υπηρεσίες, για να εντυπωσιάσουν γυµνασµένα µοντέλα, χωρίς να χάνουν την ευκαιρία να βιώνουν τη διαφορετικότητα µέσα από αυτές τις συµπεριφορές.
Η Μύκονος όµως, σε σύγκριση µε την Αγία Νάπα και τον Πρωταρά ποτέ δεν παρείχε εύφορο έδαφος και καλές καιρικές συνθήκες προς εκµετάλλευση. Το δε εξειδικευµένο και καταρτισµένο προσωπικό της τουριστικής βιοµηχανίας της ήταν ανύπαρκτο κατά το παρελθόν. Οι Μυκονιάτες όµως, σκληροτράχηλοι ψαράδες και µε µεγάλα ψυχικά αποθέµατα ήταν πάντοτε ανθεκτικοί κόντρα στις δυσκολίες.

Ως εκ τούτου κατείχαν στην πλειοψηφία τους δύο εξαιρετικά χαρακτηριστικά, που βοήθησαν στη µελλοντική εξέλιξη του νησιού. Η εξωστρέφεια σε συνδυασµό µε την επιλεκτικότητα τους καθοδήγησαν, ώστε να βάλουν τις βάσεις για δηµιουργία ενός νησιού µε κοσµοπολίτικο χαρακτήρα. Πάντοτε µε την ιδιοτέλεια που τους χαρακτήριζε δεν µπορούσαν να αποδεχτούν την ιδέα του µαζικού τουρισµού, έτσι έδωσαν στη Μύκονο την έννοια του ‘εκλεκτού προορισµού’.

Όλες οι προτάσεις για µεγάλα ξενοδοχεία και all inclusive τουρισµό δεν βρήκαν ποτέ ανταπόκριση στο νησί των ανέµων. Το αεροδρόµιο ποτέ δεν µεγάλωσε για να δέχεται µεγαλύτερα αεροπλάνα και οι δρόµοι δεν επισκευάστηκαν, για να κυκλοφορήσουν περισσότερα και πολυθεσία λεωφορεία.
Όλοι στο νησί αντιλήφθηκαν συλλογικά ότι όσο πιο µικρό κρατήσουν τον κύκλο των επισκεπτών τόσο πιο καλά θα τους φερθούν οι δυνάµεις της αγοράς.

Το συγκριτικό τους πλεονέκτηµα συνεχίζει µέχρι σήµερα να οδηγεί την προσφορά και ζήτηση προς όφελος των επιχειρήσεων. Κατά τους καλοκαιρινούς µήνες η Μύκονος παραµένει ένας από τους ακριβότερους προορισµούς ανά το παγκόσµιο, ενώ η ζήτηση για διαµονή και εστίαση παραµένει σε τρελά υψηλά επίπεδα.
Η δική µας ιστορία είχε παρόµοια εκκίνηση κατά τις αρχές της δεκαετίας του 80΄, όµως στην πορεία η τουριστική Αµµόχωστος έχασε τον δικό της δρόµο και οδηγήθηκε σε λανθασµένα µονοπάτια. Η προσκόλληση των κυριότερων επιχειρηµατιών στον µαζικό τουρισµό σε συνδυασµό µε την εσωστρέφεια των ντόπιων µετέτρεψαν το έκτοτε υποσχόµενο resort της Κύπρου στον ‘φτωχό και ενοχλητικό’ συγγενή του κράτους. Η έλλειψη επιχειρηµατικής αυτοπεποίθησης και η φρικτή και άνοστη ανάπτυξη κακόγουστων υποστατικών έδωσαν την ευκαιρία σε Λεµεσό και Πάφο να αποσπάσουν σηµαντικό µερίδιο αγοράς της καλής ποιότητας τουριστών.

Η ελπίδα για καθολική αναγέννηση όµως παραµένει εφικτή, καθώς τα τελευταία 2 µε 3 χρόνια υποβόσκει µία συντηρητική αλλαγή στη δική µας επαρχία. Φαίνεται και πάλι ότι η Αµµόχωστος επιδιώκει ασυνείδητα και αθόρυβα να πάρει πίσω τη χαµένη της αίγλη. Την καλή της εικόνα που πολλοί τουρίστες γνώρισαν και αγάπησαν τις δεκαετίες του 80 όταν οι ντόπιοι εξυπηρετούσαν µε την εγκάρδια ζεστή τους φιλοξενία επισκέπτες από όλο τον κόσµο και τους προϋπαντούσαν µε το µικρό τους όνοµα.

Η νέα Αµµόχωστος, όπως όλοι την γνωρίζουµε, διψά για αλλαγή στρατηγικής. Οι επιχειρήσεις δεν µπορούν πλέον να στηρίζονται σε φθηνές αντιγραφές και κακόγουστες διακοσµήσεις. Οι σύγχρονοι τουρίστες είναι πλέον κοσµογυρισµένοι και ενήµεροι µε µεγάλες απαιτήσεις. Η δική µας επαρχία έχει τη δική της υποχρέωση σαν ο ιστορικότερος τουριστικός προορισµός της Κύπρου να αναδείξει τις παλιές τις αξίες και να κάνει µία νέα υπέρβαση.
Το 1968 ο αθλητής του στίβου Ντικ Φοσµπερι στο άλµα εις ύψος πέρασε πάνω από τον πήχη για πρώτη φορά µε την πλάτη και κατέρριψε το τότε παγκόσµιο ρεκόρ. Όλος ο αθλητικός κόσµος του στίβου έµεινε έκθαµβος καθώς ήταν η πρώτη φορά που έγινε η απόλυτη ανατροπή και όλοι είδαν τα πράγµατα από µια εντελώς διαφορετική πλευρά.

Μέχρι εκείνη τη στιγµή όλοι οι αθλητές περνούσαν πάνω από τον πήχη πρώτα µε το κεφάλι και µετά µε την κοιλιά, αλλά ο Φόσµπερι ήθελε µία λύση ανάγκης και απέδειξε στο παγκόσµιο ότι τα πράγµατα µπορούν να γίνουν αλλιώς. Από εκείνη τη στιγµή και µετά ακολούθησαν µία πλειάδα αθλητών, οι οποίοι ξεπέρασαν κατά πολύ τον Φόσµπερι και σε κάθε Ολυµπιάδα µέχρι σήµερα η τεχνική αυτή επιδεικνύει νέα παγκόσµια ρεκόρ το ένα µετά το άλλο.
Η Αµµόχωστος χρειάζεται σήµερα τον δικό της “Φόσπερι” για να ανατρέψει τις πεποιθήσεις όλων µας γι’ αυτό τον ευλογηµένο τόπο. Οι λίγοι επιχειρηµατίες που σέβονται τον εαυτό τους και το κόστος του ιδρώτα τους οφείλουν να σπάσουν το κατεστηµένο, που λίγοι εµπέδωσαν στο µυαλό µε τις φθηνές τους ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις και τουριστικά εκτρώµατα. Η Αµµόχωστος θυµίζει έναν αθλητή στην ίδια κατάσταση µε τον Φόσµπερι, όπου µία λύση έκτακτης ανάγκης θα δείξει σε όλους ότι τα πράγµατα µπορούν να γίνουν και µε άλλους τρόπους.

Τότε το ένα ρεκόρ θα ακολουθήσει το άλλο και τα success stories της Αµµοχώστου θα είναι προνόµιο των πολλών και όχι των λίγων. Η δική µας επαρχία θα ξεπεράσει τον δικό της πήχη και θα µπορέσει επιτέλους η Νέα Αµµόχωστος να γίνει πραγµατικότητα. Ζεστή και φιλόξενη µε προσεκτικό γούστο για όσους την επιλέγουν για διακοπές, εξυπηρετική και σύγχρονη για όσους την επιλέγουν για επιχειρηµατικούς σκοπούς και πάνω απ΄ όλα ανθρώπινη και µε υποδοµές για όσους την διαλέγουν για να ζήσουν.

Εµείς εδώ στην Αµµόχωστο δεν έχουµε ζήλο για να γίνουµε µία άλλη Μύκονος. Κατ’ ακρίβεια δεν έχουµε τίποτα να ζηλέψουµε από κανένα προορισµό σε Κύπρο και εξωτερικό. Εµείς εδώ στην Αµµόχωστο θέλουµε να δηµιουργήσουµε τις συνθήκες για να γίνει η Αµµόχωστος τόπος αυθεντικός. Αληθινή και χωρίς αντιγραφές, σπάνια και µοναδική χωρίς µιµήσεις, η δική µας Αµµόχωστος διαθέσιµη για όλο τον κόσµο για να τη βιώσει.